بن ویلسون از کاونتری: «یک ترن هوایی؟ من هرگز در اوج نبودم که دوباره پایین بیایم’ | کاونتری سیتی

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

دبلیوهر زمان که فصل باورنکردنی کاونتری از اینجا به پایان برسد، لحظه ای که بن ویلسون دروازه بان گل تساوی دقیقه 95 را برای نجات تساوی در بلکبرن در آوریل به ثمر رساند، بعید است به این زودی ها فراموش شود. اگر کاونتری صعود خود را به لیگ برتر قطعی کند، ممکن است به آن سفر به عنوان یک بازی تعیین کننده – و امتیاز – نگاه کند که به آنها کمک کرد تا به پلی آف راه پیدا کنند.

ویلسون می گوید: «بدترین چیز این بود که حدود 40 ثانیه پس از گلزنی من باقی مانده بود. من فکر می کردم: “اگر این توپ به هر جایی نزدیک من بیاید – و مهم نیست که با سرعت 1 مایل در ساعت می چرخد ​​- من برای بلند کردن آن تلاش خواهم کرد” زیرا احساسات من در همه جا وجود داشت.

ویلسون که شخصیتی ساده و پرحرف است، شرکت گرمی دارد و در مورد همه چیز از حضور در ساندرلند در کنار جردن پیکفورد گرفته تا نمایش شکسپیر، پس از به دست آوردن شهرت جدید و انتظار ورودش، در خیابان توسط طرفداران متوقف می شود. جایزه دستکش طلای چمپیونشیپ پس از ثبت 20 کلین شیت در لیگ برتر. او می‌گوید: «این هفته در گوگل جستجو کردم که چگونه به نظر می‌رسد، بنابراین مشتاقانه منتظر آن هستم.

سفر کاونتری یک سفر عشایری به سه بازی در لیگ برتر بوده است. ویلسون، که بین ترک ساندرلند در سال 2013 و پیوستن به کاونتری به صورت رایگان در سال 2019، 11 باشگاه داشت، می‌گوید: «می‌توانم بگویم این یک ترن هوایی است، اما من واقعاً هرگز در اوج نبودم که دوباره پایین بیایم». آخرین به تلفورد، که در لیگ ملی شمال، رده ششم، 23 بود، زمانی که او در ژانویه 2018 قرارداد امضا کرد. آنها 14 بازی از 17 بازی بعدی را بردند و سیزدهم شدند.

بن ویلسون گل حساس کاونتری را به ثمر رساند تا در مقابل بلکبرن به تساوی دست یابد
بن ویلسون گل حساس کاونتری را به ثمر رساند تا مقابل بلکبرن به تساوی برسد. عکس: مارتین ریکت / پی

زمان شگفت انگیزی بود، فقط برای اینکه احساس کنم می توانم یک بازی فوتبال را دوباره برنده شوم. من واقعاً در آستانه کنار گذاشتن فوتبال بودم، زیرا در پایان آن فصل باشگاه نداشتم.

تا چند سال پیش، زمانی که ویلسون چندین بازی برای کاونتری داشت، به عنوان دروازه بان پشتیبان کناره گیری کرد. من شماره دو یا سه بودم. من به این طرز فکر فکر کردم: “این جایی است که الان هستم.” یک وام تضعیف کننده به راچدیل وجود داشت که به اوج خود رسید که مدیر وقت، کیت هیل، احساسات خود را آشکار کرد. «گفر ما را به اتاق جلسه برد و روی دیوار عکسی با درصدی در کنار نام ما بود. 0% کنار من بود. غافل اینگونه بود: “من به درصدهای برد خود افتخار می کنم.” با دیدن اینکه اعتماد به نفسم شکسته شد.

“آن سال وحشتناک بود. این یکی از پایین ترین امتیازهای من بود. با خودم فکر می کردم: “این من هستم، مردم مرا اینگونه خواهند دید.” خارج شدن از آن منطقه ای که در آن بودم سخت بود. من به صورت قرضی به اولدهام رفتم که در نهایت به دسته دوم سقوط کرد. من تنها دروازه بان آن زمان در تمرینات و در روزهای بازی در ترکیب بودم. ما 8 بازی اول فصل را باختیم، بنابراین ادامه یافت. من داخل و خارج از تیم‌ها بودم، روی نیمکت، گزینه سوم، هیچ‌وقت واقعاً در هیچ جایی احساس نکردم که در خانه هستم.»

یک نیمه نهایی دو بازی مقابل میدلزبورو، که از یکشنبه در کاونتری آغاز می شود، پاداش پایان یک مبارزات قابل توجه است. فصل چهار ماهه بود که کاونتری طعم اولین برد خود را مقابل بورو چشید و در اکتبر پس از 10 مسابقه در انتهای جدول قرار گرفت.

سه بازی لیگ به تعویق افتاد، زیرا سه روز متوالی بازی‌های مشترک المنافع راگبی هفت، سطح ورزشگاه کاونتری بیلدینگ سوسایتی آرنا را ناامن کرد. کاونتری در 5 بازی از 6 بازی اول خود در تمامی رقابت‌ها، به تیم‌هایی که پایین‌تر از آنها به پایان می‌رسند، شکست خورد. یکی از آنها، شکست 4-1 از بریستول سیتی، پس از بازرسی ناموفق زمین به ورزشگاه برتون منتقل شد.

مارک رابینز که در سال 2017 به کاونتری بازگشت، تمرکز بازیکنانش را برای رسیدن به پلی آف، هدف آنها از ابتدا حفظ کرد. تحت هدایت رابینز، کاونتری فصل به فصل بهتر شده است. آنها در اولین دوره کامل او از لیگ دو صعود کردند و دو سال بعد قهرمان لیگ یک شدند. آنها پس از تساوی روز دوشنبه در استادیوم ریورساید، اولین بازی از سه بازی مقابل بورو در 10 روز، از آن زمان در رده دوم شانزدهم، دوازدهم و اکنون پنجم شده اند.

پیوستن به کاونتری ویلسون را دوباره تقویت کرد، اگرچه او این فصل را با نواختن کمانچه دوم به جای سیمون مور شروع کرد. او می‌گوید: «مردم اینجا خیلی به من اعتقاد داشتند و به من اجازه دادند که خودم باشم. من بیشتر از پوسته ام بیرون آمده ام. اگر بچه‌ها اجازه این کار را به من نمی‌دادند، احتمالاً هنوز همان بن کوچولوی خجالتی بودم که در گوشه‌ای نشسته بود و چیزی نمی‌گفت.»

از تبلیغات قبلی خبرنامه رد شوید

او پس از پیوستن به کاونتری به استراتفورد آپون آون نقل مکان کرد و به زودی با همسایه آن زمان خود، آلن، که 82 سال سن دارد، پیوند برقرار کرد. این زوج هر روز بعد از ظهر برای قهوه می‌روند. ویلسون با خنده می گوید: «یکشنبه ها پسرش را می بیند… یکشنبه ها من را کنار می زنند. من به فرزندی پذیرفته شده ام. فکر می‌کنم فرزندانش مرا برادر خوانده‌شان خطاب می‌کنند.»

مارک رابینز پس از مسابقه قهرمانی کاونتری در میدلزبورو در 8 مه جشن می گیرد
کاونتری مارک رابینز پس از یک فصل قابل توجه در پلی آف چمپیونشیپ به مصاف میدلزبرو می رود. عکس: ریچارد سلرز / پی

این زوج زمانی را روی چرخ و فلک استراتفورد گذراندند، در تئاتر به تماشای نمایشنامه های شکسپیر پرداختند و حتی زمانی که ویلسون نیاز داشت برای جوایز پایان فصل کاونتری در سال گذشته آماده شود، با هم به خرید رفتند.

او به من می گفت کدام پیراهن را بخرم و همه چیز را. از مغازه آنجا چند دکمه سرآستین خریدم و بعد و وقتی به خانه رسیدم گفت: یک لحظه صبر کن، برایت هدیه دارم. او تعدادی دکمه سرآستین کریستین دیور به من داد… من با آنها احساس زیبایی دارم.

شاید سفر بعدی آلن می تواند تماشای ویلسون در ومبلی برای فینال پلی آف باشد؟ این مرد 30 ساله می‌گوید: «فکر می‌کنم این کمترین چیزی است که بعد از تمام قهوه‌هایی که برایم خریده به او بدهکارم». “او یک مرد شگفت انگیز است. او یک نعمت الهی بوده است.»

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

بازی های برگشت نیمه نهایی لیگ اروپا و لیگ کنفرانس اروپا – زنده | لیگ اروپا

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ، اتفاقات کلیدی فقط رویدادهای کلیدی را …