به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،
اچالن گلاور، قهرمان دوگانه قایقرانی المپیک، بازگشت غافلگیرکننده خود را با هدف تاریخ سازی در بازی های پاریس سال آینده اعلام کرد. اگر او به جاه طلبی خود دست یابد، گلوور، که در لندن 2012 و چهار سال بعد در ریو طلا گرفت، اولین مادر بریتانیایی سه فرزند خواهد بود که به سکوی المپیک می رسد.
این زن 36 ساله که یک پسر پنج ساله و دوقلوهای پسر و دختر سه ساله دارد، به آبان نیوز گفت: «من میخواهم یک ورزشکار نخبه و یک مادر باشم، نه یک ورزشکار نخبه با وجود اینکه مادر هستم. من میخواهم بتوانم این دو را کاملاً با همان توانایی دیگران انجام دهم، بدون اینکه مادر بودنم بهعنوان منفی در نظر گرفته شود یا یک ستاره در کنار نامم بگذارم. من می خواهم بهترین باشم و واقعا فکر می کنم می توانم بهتر از همیشه باشم.”
گلوور همچنین با هدف گسترده تر خود هدایت می شود تا ثابت کند که مادران فرزندان خردسال می توانند به اندازه پدران در حرفه خود موفق باشند. گلاور ضمن ادای احترام به حمایت همسرش، استیو بکشال، طبیعتگرا و مجری تلویزیونی، میگوید: «مطمئناً دیواری برای زنان در مقایسه با مردان وجود دارد. زنان، چه شاغل باشند و چه نباشند، معمولاً مراقب اولیه هستند، و این در مورد من صادق است. من واقعاً خوش شانس هستم که از حمایت استیو برخوردار هستم و اغلب او برای بچه دار شدن از کار مرخصی می گیرد. اما قطعا برای مردان و زنان متفاوت است. من چیزی از مردان نمی گیرم یا ادعا نمی کنم که آنها برای موفقیت در کار و همچنین پدران خوب مجبور نیستند از نظر روحی و جسمی دستکاری کنند.
«اما هر چه بیشتر با زنان صحبت کنم، چه در زمینه تجارت و چه در زمینه های دیگر، همه بیشتر همان حرف را می زنند. یک نفر باید اول این کار را انجام دهد. من خوشحالم که اولین کسی هستم که این را امتحان کردم [in an Olympic context] و تقریباً از درسهایی که دفعه قبل یاد نگرفتیم ناامید می شویم. من خوب هستم که از این موضوع ناامید شده ام، اما می خواهم تغییراتی را در زمان ترک ببینم.”
در سال 2021، گلوور در اقدامی که در آن زمان به عنوان “پروژه ای برای قرنطینه که بیش از حد پیش رفته است” توصیف کرد، هنگامی که در المپیک توکیو پارویی زد، پس از 6 ماه تمرین جدی پس از چهار سال تمرین، بازگشت شگفت انگیزی به تیم بریتانیا داشت. بازنشستگی. گلوور اولین مادری شد که برای GB در المپیک پارو زد و پس از اینکه او و پولی سوان در فینال این جفت چهارم شدند، دومین بازنشستگی خود را اعلام کرد. گلاور با تاکید بر اینکه “واقعاً اینطور است”، گفت: “اما من چند سال دیگر به گذشته نگاه خواهم کرد و فکر می کنم “لعنتی چگونه این کار را کردم؟”
![هلن گلاور با دو پسرش، لوگان (راست) و کیت، و دخترش، ویلو (سمت چپ) در این تصویر به تصویر کشیده شده است.](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/هلن-گلاور-دوباره-به-قایق-بازگشت-واقعاً-فکر-می-کنم.jpg)
گلوور با یادآوری سخنانش میخندد، اما معتقد است این بازگشت اخیر بسیار واقعیتر است. “این بار برای آن بیشتر آماده هستم. توکیو بسیار نامطمئن بود، به خصوص تحت محدودیت های کووید. خیلی فشرده بود چون فکر کردم: «آیا میتوان با بچههای کوچک این کار را کرد؟ آیا با کووید ممکن است؟ من به این سوالات پاسخ دادم و بسیار افتخار می کنم. فکر میکنم یکی از مهمترین و مهمترین کارهایی که در دوران ورزشیام انجام دادهام این بازگشت بوده است. اما ای کاش آنچه را که اکنون می دانم می دانستم، یعنی بله، شما می توانید آن را انجام دهید. من فقط می خواهم این بار آن را به طور کامل انجام دهم.»
گلوور بلافاصله پس از اینکه شیب نامحتمل خود را در مسابقات المپیک توکیو آغاز کرد، دنده ای را در تمرین شکست، که به عقیده او ناشی از کمبود آهن بود، زیرا هنوز در حال شیردهی بود. او به عنوان درسی که می تواند با مادران آینده ای که قصد رقابت در سطح نخبگان را دارند به اشتراک بگذارد، می گوید: “این دلیل محتمل است.” من تمام دوران حرفهای خود را بهعنوان یک ورزشکار قوی پشت سر گذاشتم و بعد از آن شکستگی دندهام در اوایل بازگشت، یک شکست واقعی بود. کووید کمکی نکرد زیرا قادر به دریافت حمایت پزشکی عادی نبودم و اساساً در حال تمرین بودم [on a rowing machine] در اتاق نشیمن من ولی [the rib injury and iron deficiency] یک زنگ بیدارباش است که نشان میدهد وقتی مادر میشوید، بدن شما چقدر میگذرد.»
![هلن گلاور (سمت چپ) و پولی سوان از تیم GB با ایرلند، کانادا و استرالیا در نیمه نهایی زوج زنان در بازی های المپیک 2020 توکیو به رقابت می پردازند.](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/1679534778_511_هلن-گلاور-دوباره-به-قایق-بازگشت-واقعاً-فکر-می-کنم.jpg)
گلاور که از قلمرو ناشناختهای عبور میکند، بدون هیچ مادر دیگری که در قایقرانی بریتانیا از آن یاد بگیرد، میگوید: «من واقعاً از آنچه در رسیدن به توکیو به دست آوردم شگفتزده شدم. موفقیت برای من سوار شدن به هواپیما برای نمایندگی تیم GB در آن شرایط بود. چه زمانی [she and Swann, a full-time doctor who also returned to rowing after a long break] از گرما گذشتم خوشحال شدم وقتی از مرحله نیمه نهایی به فینال رسیدیم، خوشحال شدم. من منظور مردم را درک می کنم که وقتی می گویند چهارم شدن در فینال المپیک مکان سختی برای پایان دادن است، اما بهتر از پنجم یا ششم است. بله، در لندن یا ریو با چهارمی ویران می شدم. اما در توکیو واقعاً افتخار میکردم.»
تفاوت واقعی در آخرین بازگشت او وجود خواهد داشت. گلاور میگوید: «اکنون احساس میکنم میتوانم وقتم را صرف کنم، بلوکهای سازنده را در جای خود قرار دهم و هدف این است که بهتر از همیشه باشم. به آرامی و مطمئناً این اتفاق می افتد. من به سیستمی متفاوت با مدیریت و مربیان متفاوت بازگشته ام. آنها واقعاً در انتهای تونل به من روشن کردند که چگونه به عنوان یک مادر می توانم در سطح نخبگان تمرین کنم. انعطاف پذیری کافی برای تمرین و مادر شدن من وجود دارد، اما همچنین به اندازه کافی روال با تیم گسترده تر نیز وجود دارد. تعادل واقعاً خوب است.»
دانههای بازگشت او به توکیو روی دستگاه قایقرانی او کاشته شد که در فاصله شیر دادن به دوقلوها، گلوور سعی کرد تا حدودی از تناسب اندام از دست رفته خود را در حالی که بچهها میخوابیدند، به دست آورد. بازگشت او به قایقرانی تمام وقت این بار مرسوم تر بوده است، اگر هنوز غیرعادی باشد. گلاور میگوید: «قطعاً گام به گام بود، اما کاتالیزور این بود که استیو گفت: «من واقعاً فکر میکنم باید این کار را انجام دهی». بعد از انجام این کار در قفل، هرگز قرار نبود دوباره بپرسم. این بار [in retirement] من چند قایقرانی با سرعت ساحلی در ولز انجام دادم که احتمالاً مهمترین عامل برای بازگشت من بود. این من را آماده نگه می داشت، اما من آن را دوست داشتم و فکر می کردم: “من این احساس رقابتی و عضوی از یک تیم را دوست دارم.”
استیو سپس گفت: اوه نه، فقط چند هفته تا اولین محاکمه باقی مانده است [for the GB squad]. در آن لحظه فکر کردم: «بستن درب واقعاً سخت است، اما بسته شدن در برای من ممکن است کار را آسانتر کند. اگر بروم و آزمایش کنم و خیلی خوب کار نکنم، می توانم آن را تحمل کنم. غرور من می تواند ضربه بخورد. هر چه بزرگتر میشوید، بیشتر میتوانید بگویید: “من آن را انجام میدهم، و اگر نتیجه نداد، اهمیتی نمیدهم.” من هیچ احساسی در مورد آن نداشتم. فکر کردم شاید کمکم کنه [accept retirement] چون انتظار داشتم کار بدی انجام دهم. فکر می کردم به من کمک می کند از آنجا دور شوم و آن را بخوابانم. سپس موفق شدم در آن محاکمه برنده شوم و فکر کردم: “اینجا دوباره می رویم.”
پس از ارتقاء خبرنامه
گلاور توضیح میدهد که «اگر سال قبل در مسابقات جهانی شرکت نکردهاید، در اولین آزمایشی نوامبر که تیم از آن معاف است، مسابقه میدهید. من برنده شدم و این واقعیت که برای آن تمرین نکرده بودم باعث شد فکر کنم: “باشه، این چیزی است.” سپس کل تیم برای آزمایش فوریه، در بوستون، لینکلن شایر، که آزمایش اصلی زمستانی است، دوباره میپیوندند. [for the GB squad as the elite women all race against each other]. من آن را هم بردم، بنابراین واقعاً خوشحال بودم. من به طرز خوشایندی شگفت زده شده ام، اما، حتی با وجود اینکه زمان زیادی را مرخصی داشته ام و بچه ها را در میان گذاشته ام، حافظه عضلانی شروع به کار کرده است. من دوباره نمرات خوب و نتایج خوبی می گیرم. من مدام خودم را غافلگیر می کنم.»
![هلن گلاور با دو مدال طلای المپیک خود که در لندن 2012 و ریو 2016 به دست آورد، عکس می گیرد.](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/1679534778_169_هلن-گلاور-دوباره-به-قایق-بازگشت-واقعاً-فکر-می-کنم.jpg)
عملکرد گلاور در تمرینات و آزمایشات، مربیان جدید او را به وجد آورده است. او میگوید: «این یک تغییر از زمان توکیو بوده است، زیرا زمانی که من برای اولین بار برگشتم قطعاً شک بیشتری وجود داشت. [among the GB coaches]. بلاتکلیفی و این احساس وجود داشت که نمیدانستم با من چه کنم یا چگونه با من رفتار کنم یا نسبت به من واکنش نشان دهم. اکنون احساس می کنم مربیان هیجان بیشتری دارند. همه آنها پدر هستند و این واقعاً تفاوت را ایجاد می کند. این واقعاً خوب است زیرا آنها همدلی دارند و به من می گویند: “این اتفاق برای همسرم با بچه های کوچکمان هم افتاد.” آنها کودکانی را دیده اند که نمی خواهند مادرشان سرکار برود. آنها کودکانی را دیده اند که در طول شب نمی خوابند. این واقعاً مهم بوده است و تاکنون احساس میکنم واقعاً مورد حمایت قرار گرفتهام.»
گلاور در پاسخ به این سوال که آیا قصد دارد به این جفت بازگردد، قایقهایی که در سه المپیک گذشته خود در آن شرکت کرده است، میگوید: «لزوماً نه. من می خواهم در هر قایق برتری باشم و نمی دانم هنوز چه خواهد بود. این تیم واقعاً رقابتی است، با استانداردهای واقعاً بالا، بنابراین من باید سرم را پایین نگه دارم، به تمرینات ادامه دهم و امیدوارم نتایجم مرا در قایق برتر قرار دهد.”
رتبه چهارم برای گلاور در سال آینده کافی نخواهد بود: «فکر من قطعا روی سکو است. فکر می کنم این یک هدف واقع بینانه است و نمی خواهم دست خالی برگردم. من روزهایی را با زنجیر می گذرانم که در آن قایقران و مادر بودن یکپارچه می گذرد. اما پس از آن یک اتفاق می تواند رخ دهد. یک بچه مریض می شود یا یک تماس تلفنی از مدرسه وجود دارد و همه چیز منفجر می شود و شما باید برای یک ماه آینده شروع به پیوند زنجیر کنید. بنابراین می دانم که بالا و پایین خواهد بود.»
گلاور درست قبل از المپیک پاریس 38 ساله خواهد شد، اما او مصمم به نظر می رسد: «مساله سنی واقعاً جالب است زیرا به شما گفته می شود باور داشته باشید که در بیست سالگی در بهترین حالت خود خواهید بود. اما من فقط در 21 سالگی قایقرانی را شروع کردم. احساس می کنم در این برنامه که واقعا سخت و چالش برانگیز است، چیزهای بیشتری برای دادن دارم. اما من فکر میکنم که میتوان این کار را انجام داد و دلایل زیادی دارم که باور کنم بهتر از همیشه خواهم شد.»
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.