به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،
اولین نخستوزیر هند، جواهر لعل نهرو، توسط ارشدترین ژنرال خود به موافقت با آتشبس با پاکستان در سال 1948 تشویق شد.
مکاتبات فرمانده کل وقت، ژنرال سر فرانسیس رابرت روی بوچر، پیامدهای سیاسی قابل توجهی برای دولت ملیگرای کنونی دهلی خواهد داشت، که تصمیم نهرو را برای دستیابی به سازش در مورد وضعیت کشمیر مورد مناقشه به عنوان یک بیمار بیاعتبار کرده است. – آگاه “اشتباه”.
دولت نارندرا مودی از این استدلال برای توجیه سلب وضعیت ویژه کشمیر در سال 2019 و تشدید کنترل آن بر منطقه استفاده کرده است.
با این حال، مجموعهای از نامهها – که دولت مودی سعی کرده آنها را محرمانه نگه دارد – نشان میدهد که نهرو در واقع بر اساس توصیههای قابل اعتمادترین مشاور خود در ارتش عمل میکند که هشدار داده بود هند نمیتواند برای مدت طولانی در برابر ادامه عملیات نظامی در کشمیر مقاومت کند. و یک سازش سیاسی لازم بود.
بوچر در پیام خود به نهرو به تاریخ 28 نوامبر 1948، نسبت به خستگی سربازان هندی در کشمیر هشدار داد و افزود که «تصمیم کلی نظامی دیگر ممکن نیست».
پرسنل ارتش دو نقطه ضعف را نشان میدهند، عدم آموزش در رهبران پایینتر، خستگی و دلتنگی در سایر ردهها… به طور خلاصه، ارتش برای مرخصی، آموزش و نشاط نیاز به مهلت دارد.
نهرو در پاسخ به گزارشهایی مبنی بر اینکه پاکستان در عرض چند هفته مواضع هند را از آسمان بمباران کند، ابراز نگرانی کرد. در همین حال، پاکستان برای حفظ و پیشبرد مواضع خود، راه می ساخت.
نهرو در نامه دیگری به بوچر که در 23 دسامبر 1948 ارسال کرد، نوشت: «برای من واضح است که نمیتوانیم به ماندن پاکستان در حالت دفاعی تکیه کنیم.» وی افزود: در صورتی که پاکستان به گلوله باران و عملیات تهاجمی مداوم خود ادامه دهد و نتوانیم این موضوع را در آنجا بررسی کنیم، احتمال وقوع جنگ با پاکستان وجود دارد.
بوچر در نامهای به تاریخ 28 دسامبر موضع خود را به صراحت بیان کرد: «میترسم که نتوانیم برای توقف هر عملیات جادهسازی توسط پاکستان اقدام نظامی انجام دهیم. ممکن است من یک رویکرد سیاسی برای این مشکل پیشنهاد کنم.»
جنگ در 1 ژانویه 1949 با آتش بس تنظیم شده توسط سازمان ملل به پایان رسید و در اواخر همان سال نهرو موقعیت ویژه ای را به ایالت جامو و کشمیر داد و به این منطقه خودمختاری داد.
در طول دههها، هند و پاکستان سه جنگ دیگر بر سر مسئله کشمیر و مناقشه مرزی متعاقب آن داشتهاند. با این حال، اقدامات مندرج در ماده 370 توسط نهرو توسط کشمیریها برای حفاظت از حقوق خود در بخشهای تحت کنترل هند در این کشور با اکثریت مسلمان بسیار مهم تلقی شد و همچنین تنشها را با پاکستان با اکثریت مسلمان کاهش داد.
![سربازان نیروی امنیتی مرزی هند در یک ایست بازرسی در امتداد بزرگراه منتهی به لاداخ، در Gagangeer در منطقه Ganderbal کشمیر نگهبانی میدهند.](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/نامههای-کشمیر-ادعاهایی-را-که-نهرو-با-توافق-آتشبس-اشتباه.jpg)
اما در سال 2019، تحت رهبری ناسیونالیست هندو مودی، دهلی رسماً استقلال قانون اساسی این ایالت را در تلاش برای ادغام کامل آن در هند لغو کرد. این تصمیم تسلط دولت بر منطقه را سخت تر کرد و خشم و نارضایتی را برانگیخت.
حزب حاکم بهاراتیا جاناتا تصمیم خود را با بیان اینکه نهرو مرتکب اشتباهی شده است، توجیه کرد و او را به خاطر عدم تلاش برای گرفتن قلمرو بیشتر از نیروهای پاکستانی سرزنش کرد. وزیر امور داخلی هند، آمیت شاه، در سال 2019 گفت که تصمیم برای دستیابی به یک سازش با میانجیگری سازمان ملل “بزرگترین اشتباه نهرو” بود و آن را به عنوان “اشتباه هیمالیا” مورد انتقاد قرار داد.
زمانی که می خواستیم در جنگ پیروز شویم، چه نیازی به اعلام آتش بس بود؟ شاه گفت.
با این حال، مقالات بوچر، همانطور که در هند شناخته می شوند، نشان می دهد که نهرو بر اساس توصیه های آگاهانه افسران نظامی خود عمل می کرده است.
بوچر، افسر بریتانیایی، به دلیل آشنایی با عملیات نظامی هند و توانایی او در پر کردن شکاف بین پرسنل ارتش بریتانیا و هند، توسط هند پس از استقلال به عنوان فرمانده کل ارتش هند انتخاب شد. او بین سالهای 1948 و 1949 تا زمان بازنشستگی خود خدمت کرد و آخرین غیر هندی بود که بالاترین پست نظامی را داشت.
آبان نیوز ماه گذشته فاش کرد که دولت مودی به دنبال جلوگیری از طبقه بندی برخی از اوراق بوچر بوده و آنها را “حساس” توصیف کرد.
در یک سند اخیر وزارت امور خارجه که توسط آبان نیوز مشاهده شد، آمده است که محتویات این اوراق هنوز نباید از حالت طبقه بندی خارج شود. در این گزارش آمده است که این مقالات به طور گسترده “آمادگی دولتی نیروهای مسلح هند مستقر در کشمیر، در پس زمینه جنگ هند و پاکستان (1947-1948)” و “نگرانی های ابراز شده توسط نهرو در مورد اقدامات نظامی تهاجمی پاکستان” را بررسی کرده اند.
برای چندین دهه، این مقالات در دهلی نو در موزه و کتابخانه یادبود نهرو، یک نهاد خودمختار تحت وزارت فرهنگ هند از سال 1970 نگهداری میشوند. در طول سالها، چندین تلاش ناموفق توسط فعالان برای حذف طبقهبندی مقالات صورت گرفته است.
برخی از نسخههایی از مکاتبات بوچر نیز در موزه ارتش لندن نگهداری میشود.
آبان نیوز برای اظهار نظر با وزارت خارجه هند تماس گرفته است.
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.