به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ،
Oپل هبدن در غرب یورکشایر که به عنوان جالب ترین مکان در بریتانیا برای زندگی در نظر گرفته می شود، تبدیل به یک مرکز کوچک برای افرادی شده است که در جستجوی بهشتی غیرعادی در شمال هستند. در میان آنها قایقرانان کانالی هستند که در شهر آسیاب سابق پهلو می گیرند.
با وجود زندگی در چنین محلههای محدودی، این جامعه کوچک و متحرک، با ادامه بحران هزینه زندگی، زندگی بسیار گرانتری را پیدا کرده است و کمکهای دولتی فقط برای برخی در دسترس است.
اما پیتلینگ، 29 ساله، یک کارمند خیریه از برادفورد، در یک قایق باریک در خارج از مرکز شهر هبدن بریج زندگی می کند و با افزایش هزینه سوخت، برای گرم کردن کشتی تلاش می کند. او می گوید: «این زمستان وحشتناک بوده است. ما در دمای منفی شش درجه از خواب بیدار شده ایم. برای گرم شدن به زغال سنگ و چوب زیادی نیاز است. مردم شروع به سوزاندن اموال – لباس های کهنه، جوراب های کهنه، تی شرت می کنند. ما مواقعی داشتهایم که مجبور بودهایم، زیرا قادر به تهیه چوب و زغال سنگ نبودهایم.»
قایقرانان شاهد افزایش شدید قیمت گاز مایع (LPG) بوده اند که از آن برای پخت و پز و گرمایش استفاده می کنند. قیمت گازوئیل قرمز – که در بخاری و موتورهای قایق استفاده می شود – از زمان حمله روسیه به اوکراین در یک سال پیش حداقل 20 درصد افزایش یافته است، در حالی که هزینه زغال سنگ و چوب نیز افزایش یافته است.
کارولین ادواردز، 54 ساله، مدرس دانشگاه لیدز، می گوید که یک بطری 13 کیلوگرمی پروپان در سال گذشته از 30 پوند به 45 پوند افزایش یافته است و طی دو سال گذشته یک کیسه زغال سنگ دو برابر شده و به 16 پوند رسیده است. در ماه اکتبر، می توانم بگویم که دوباره حدود 50 تا 60 درصد افزایش یافت. این زمستان بسیار گران تر است.»
![کارولین ادواردز، مدرس، می گوید که هزینه های سوخت او در سال گذشته افزایش یافته است.](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/در-سرما-رها-شدهاند-قایقها-از-پشتیبانی-سوخت-خارج-شدهاند.jpg)
ادواردز در یک قایق کوچک در مرکز شهر زندگی میکند و برای قبض انرژی خود کمک میخواهد، اما میگوید کسانی که از شبکه اصلی برق زندگی میکنند از کمکهای دولتی محروم شدهاند.
دولت هفته گذشته اعلام کرد که 900000 خانوار خارج از شبکه در انگلستان، اسکاتلند و ولز که برق یا گاز اصلی ندارند، اکنون می توانند برای پرداخت مبلغ 400 پوندی برای کمک به پرداخت قبوض انرژی خود تحت برنامه بودجه جایگزین طرح حمایت از صورتحساب های انرژی درخواست دهند. با این حال، از 15000 نفری که در آبراههای بریتانیا زندگی میکنند، فقط قایقرانانی که لنگرگاههای دائمی دارند که بتوانند آدرس خود را ثابت کنند، واجد شرایط هستند. 5500 قایقران ثبت شده به عنوان رزمناو پیوسته – که باید هر 14 روز یکبار حرکت کنند – واجد شرایط دریافت 400 پوند نیستند.
مارکوس تروئر، معاون انجمن ملی مسافران بارجی (NBTA) که برای ساکنان قایق کمپین می کند، می گوید که این تبعیض است.
او میگوید: «این طرح قرار بود محرومیت ناعادلانه جوامع خارج از شبکه را از کمک هزینهای که بیشتر کشور در اکتبر 2022 دریافت کرده بود، برطرف کند. دهها هزار نفر به دلیل نداشتن آدرس ثابت از پشتیبانی محروم هستند». ، اشاره به قایقرانان و سایر جوامع خارج از شبکه مانند افرادی که در ون و کاروان زندگی می کنند.
قایقرانان و سایر جمعیتهای گردشگر در زمستان برای مواجهه با هزینههای زندگی و بحران سوخت به تنهایی کنار گذاشته شدهاند، در حالی که بسیاری مجبورند سرما یا گرسنه بمانند، در حالی که صاحبان خانههای دوم ماهها پیش چندین مبالغ با هزینه ۲۰۰ میلیون پوند دریافت کردند. به مالیات دهنده اکنون آنها دوباره عمداً در اقدامی که به نظر تبعیض آشکار است، کنار گذاشته شده اند.»
جو آلن، 78 ساله، که در قایق لنگر انداخته در خارج از پل هبدن زندگی می کند، از جمله افرادی است که واجد شرایط نیستند. او میگوید: «این کشتیهای معمولی را مستثنی میکند، من خودم هستم. ما 400 پوندی را که همه قرار بود دریافت کنند، دریافت نمی کنیم.»
بر خلاف سایر قایقرانان، مشاور بازنشسته کشاورزی از نزدیکی گلاسکو می گوید که او خوش شانس بود که با قبض هایش که در طول 18 ماه دوبرابر شده است، در زمستان به دلیل بالای 65 سال، حمایت دریافت کرد.
![استیو بولکاک میگوید که قایقرانان جوانتر بدون حمایت باقی ماندهاند.](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/1678119946_65_در-سرما-رها-شدهاند-قایقها-از-پشتیبانی-سوخت-خارج-شدهاند.jpg)
یکی دیگر از قایقران پل هبدن، استیو بولکاک، 71 ساله، می گوید که شاهد افزایش قیمت زغال سنگ، گازوئیل و گاز حدود 25 درصد بوده است. او اضافه میکند که قایقهای جوان در سرما و بدون حمایت کنار گذاشته شدهاند. هزینه گرم کردن یک قایق بیشتر است زیرا عایق بندی خوبی ندارد، بنابراین اگر چه گرمتر از یک خانه است، به نسبت مقدار بیشتری برای سوخت هزینه می کنید.
دام نیوتن، یکی از متولیان موسسه خیریه Floaty Boat، می گوید که دولت افرادی که در قایق زندگی می کنند را درک نمی کند. او میگوید پس از مذاکراتی که هفته گذشته با مقامات وزارت تجارت، انرژی و استراتژی صنعتی داشت، پیشرفت محدودی حاصل شد تا به قایقهای کشتیرانی که دائماً سفر میکنند کمک کند تا از قبوض خود کمک بگیرند.
از ما چیزهایی میپرسند، «چگونه میتوانید ثابت کنید که یک رزمناو پیوسته هستید؟ آیا می توانید مدرکی مبنی بر معافیت مالیاتی شورا ارائه دهید؟ خوب، نه، چون مالیات شورا را نمی پردازیم.»
به گفته نیوتن، مذاکرات بین گروههای قایقرانی و دولت ادامه دارد. نسبتاً واضح بود که آنها درک خیلی خوبی از نحوه عملکرد یک رزمناو پیوسته، حتی به انواع سوختی که ما باید بخریم، ندارند.
سایر قایقرانان نیز مجبور شدهاند در زمستان امسال راههای جایگزینی برای گرم کردن خانههای شناور خود بیابند تا هزینههای انرژی را کاهش دهند. یکی که نخواست نامش فاش شود، از چوب درختان قطع شده به دلیل داشتن قارچ خاکستر استفاده کرد.
او میگوید: «این بار واقعاً سوخت را افزایش دادهایم، و از مصرف یک کیسه زغال سنگ در هفته صرفاً برای حفظ آتش دور شدهایم». به همین دلیل است که ما در یک قایق زندگی می کنیم تا بتوانیم هزینه های این چنینی را جذب کنیم. چه زمانی [the cost] بالا می رود، ما احساس می کنیم کاملاً از آن جدا شده ایم.»
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.