به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،
کاغذ دیواری گلدار کلاسیک، فلایپوسترهای نازک، آستروچرف سبز و کاغذ کرافت قهوه ای پس زمینه معمول شاهکارهای پابلو پیکاسو نیستند.
اما موزه پیکاسو پاریس اتاقهای خود را بهطور بنیادی اختراع کرده است تا نسل جوانتری را که به دلیل جنجالهایی درباره رفتار بیرحمانهاش با زنان و استفاده از مصنوعات آفریقایی از این هنرمند بانفوذ اسپانیایی دوری میکنند، بازگرداند.
مجموعهای از شاهکارها، نقاشیها، طرحها و سرامیکهای پیکاسو این هفته گشایش مییابد که شامل قطعات مهمی از نقاشان معاصر، از جمله هنرمندان کلیدی زن سیاهپوست است تا بحث در مورد فمینیسم، استعمار و نژاد را باز کند. مخاطبان جوان را برای پنجاهمین سالگرد درگذشت این هنرمند بیاورید.
![یکی از آثاری که بخشی از نمایشگاه توسط چری سامبا از جمهوری دموکراتیک کنگو تشکیل شده است](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/موزه-پاریس-پیکاسو-خود-را-دوباره-اختراع-می-کند-تا.jpg)
در حالی که امسال موزههای سراسر جهان، از نیویورک تا مالاگا و بخارست، نمایشگاههای پنجاهمین سالگرد خود را آماده میکنند، موزه پیکاسو پاریس تصمیم گرفت از جنجالهای پیرامون این هنرمند که زندگی خصوصی آشفتهای دارد – یعنی رفتار بیرحمانهاش با همسران، معشوقهها و موزههایش، چشم پوشی نکند. – از زمان جنبش #MeToo بیش از آثار او به کانون توجه مخاطبان جوان تبدیل شده است. همچنین بحث جدیدی در مورد استفاده هنرمندان غربی از مصنوعات آفریقایی که پیکاسو جمع آوری کرده است، وجود دارد.
سیسیل دبری، رئیس موزه، گفت: «ما میخواستیم موزه را باز کنیم، مخاطبان بیشتری را جذب کنیم و همه آن بحثها را در مورد زنان، مسائل پسااستعماری و سیاست وارد کنیم. آوردن هنرمندان جدید و معاصر نشان می دهد که ما پذیرای همه بحث ها در مورد پیکاسو هستیم. ما این سوالات را روی میز می گذاریم و بدون اینکه ادعا کنیم همه پاسخ ها را داریم، درباره آنها بحث می کنیم. ما میخواستیم پیکاسو را مرتبط کنیم.»
یکی از اتاقها، با عنوان سفرهای خیالی، مجموعه شخصی پیکاسو از اشیاء آفریقایی را بررسی میکند و چگونگی تصاحب چنین قطعاتی توسط هنرمندان آوانگارد اوایل قرن بیستم را بررسی میکند. سهگانه هنرمند نیجریهای اوبی اوکیگبو به نام «مناظر دوران کودکی من به یاد میآید» که داستانها و آیینهای اجدادی را بررسی میکند، بازتاب از دست دادن و آسیبهای پس از جنگ بیافران است.
![سهگانه اوبی اوکیگبو، منظرههای دوران کودکی من به یادگار مانده است](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/1678046707_37_موزه-پاریس-پیکاسو-خود-را-دوباره-اختراع-می-کند-تا.jpg)
یک اتاق تاریک، در زمان جنگ، به آثار پیکاسو در طول جنگ جهانی دوم در کنار قطعه ای از هنرمند آمریکایی میکالین توماس، از مجموعه مقاومت او که تظاهرات حقوق مدنی و جنبش زندگی سیاه پوستان مهم است را بررسی می کند، نگاه می کند. توماس گفت که شاهکار پیکاسو، گورنیکا، در مورد وحشت جنگ داخلی اسپانیا، به بسیاری از موضوعاتی که او انجام داد پرداخته است. او گفت: «این مضامین مادر با فرزند در حال مرگ، جنگ، مرگ و درد» را میتوان به «تاریخ آشنای آنچه سیاهپوستان و قهوهایها، بهویژه مادران، امروز با آن مواجه هستند» تشبیه کرد.
در جای دیگر، آثار هنرمند دورا مار، که یک عکاس بزرگ سوررئالیست و همچنین شریک و موز پیکاسو بود، و هنرمند فرانسوی لوئیز بورژوا، رفتار پیکاسو با شکل انسان را منعکس میکند.
مهم این است که این نمایشگاه در حالی برگزار می شود که موزه میزبان اولین نمایشگاه بزرگ فرانسه توسط فیث رینگولد، هنرمند فمینیست سیاه پوست آمریکایی است که آثارش شامل بازخوانی پیکاسو و صحنه هنری پاریس در اوایل قرن بیستم است.
حرکت بحثبرانگیز موزه برای «دست آزاد» به طراح مد بریتانیایی پل اسمیت برای استفاده از «رنگ و کیچ» برای طراحی مجدد اتاقهایش و پاره کردن پسزمینهی استاندارد سفید رسمی آثار پیکاسو ممکن است زمانی به عنوان دیگری نوشته شده باشد. مشارکت حیله گر مد بالا و دنیای هنر.
پس از ارتقاء خبرنامه
![یکی از پس زمینه های آثار پیکاسو که توسط پل اسمیت طراحی شده است](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/1678046707_678_موزه-پاریس-پیکاسو-خود-را-دوباره-اختراع-می-کند-تا.jpg)
اما متصدیان از تلاش پر زحمت تیم موزه برای ارائه و توضیح پیکاسو به صورت زمانی در کنار دیگر هنرمندان مدرن در برابر پس زمینه نامتجانس اسمیت استقبال کرده اند. این می تواند جرقه تجدید نظر دائمی در مورد چگونگی آویختن آثار پیکاسو در آینده توسط موزه، که در یک عمارت قرن هفدهمی قرار دارد، ایجاد کند.
مجموعه منحصر به فرد موزه شامل بیش از 5000 اثر و 200000 مورد از استودیو و مجموعه شخصی این هنرمند توسط خانواده وی به جای مالیات بر ارث در اختیار دولت فرانسه قرار گرفت و دائماً فشار برای یافتن راه های جدید برای ارائه آنها وجود دارد.
اسمیت اعتراف کرد که از اختراع مجدد اتاق ها کاملاً ترسیده بود زیرا دانش آکادمیک کمی از استاد مدرن داشت و می ترسید متهم به ظاهر بی احترامی شود. اما طرحهای شوخی او به عنوان آزاردهنده دیدگاههای جدید هنرمند تلقی میشد. یکی از اتاقهای آویزان شده با تاپهای راه راه ملوان برتون، عکسهای روبرت دویزنو از این هنرمند را در خانه در جنوب فرانسه منعکس میکند. در کنار آن، اثری از چری سامبا از جمهوری دموکراتیک کنگو آویزان شده است که از قسمت بالای راه راه به عنوان نمادی از دیدگاه هنرمندان غربی از آثار آفریقایی که الهامبخش کوبیسم هستند، استفاده میکند.
یکی دیگر از پسزمینههای اسمیت عمداً بهطور بدی با پوسترهای نمایشگاههای پیکاسو در دهه 1960 چاپ شده است.
اسمیت گفت که «جعبه سفید» معمولی مدرنیستی که در آن موزهها هنر مدرن را نشان میدهند دارای محدودیتهایی است، بنابراین او برعکس عمل کرده است. او گفت: “جعبه سفید، برای نسل امروز که واقعاً ترسناک است.” برای دنیای پاپ که اکنون در آن هستیم، همه چیز در تلفن های مردم بسیار فوری است، بنابراین عمداً یک نمایشگاه بسیار بصری است.
مجموعه در نور جدید اجرا می شود تا 27 آگوست در موزه پیکاسو، پاریس. Faith Ringgold Black is Beautiful تا ۲ جولای اجرا میشود
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.