به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،
آآیا اعضای محافظه کار علیه حزب خود شورش می کنند؟ یکی از نمایندگان مجلس که اخیراً به او هشدار داده شده است که احتمالاً قبل از انتخابات بعدی توسط انجمن محلی خود برکنار می شود، نگران است که چنین باشد.
این نماینده مجلس ابراز تاسف کرد: «ما عموماً یک دسته فعال نیستیم که مردم را انتخاب کنیم. “این فقط راه محافظهکاران نیست – ما دوست داریم همه اینها را به حزب کارگر بسپاریم.”
این نماینده مجلس می خواهد فعلاً ناشناس بماند، امیدوار است که جلسه کمیته انتخاب به نتیجه برسد. اما تبر برای سه محافظهروی نشسته قبلاً سقوط کرده است، به ویژه دامیان گرین، زمانی معاون نخستوزیر ترزا می، اما اکنون در معرض خطر بیصندلی ماندن است.
خطرات آشکاری در پیشگویی الگو از چنین موارد انگشت شماری وجود دارد، و برخی از کهنه سربازان حزب اصرار دارند که رد اخیر گرین، به علاوه رد دو نماینده مجلس 2019، تئو کلارک و سالی آن هارت، چیزی بیش از تجارت معمول نیست. در حزبی که در چنین مسائلی به همان اندازه حزب کارگر وحشی است، البته معمولاً در مورد آن ساکت تر.
اما چندین عامل جدید در بازی وجود دارد. یکی سازمان دموکراتیک محافظهکار (CDO) است که توسط متحدان کلیدی بوریس جانسون، پیتر کروداس، تاجر و همتای محافظهکاران، و دیوید کمپبل بنرمن، نماینده سابق پارلمان اروپا راهاندازی شده است.
CDO علاوه بر اصرار برای اصلاح بنیادی حزب متمرکز بر اعضا، با انتخاب مستقیم رئیس، همچنین از اعضای محلی میخواهد که در انتخاب نامزدها سهم بیشتری داشته باشند.
برخی گزارشها CDO را به عنوان یک سازمان جبهه جانسون معرفی کردهاند که از خشم عضوی که هنوز به نخستوزیر سابق اختصاص دارد، برای انتقام گرفتن از نمایندگانی که به خلع او کمک کردند، استفاده میکند.
کمپبل بنرمن میگوید که این برداشت نادرست از مأموریت واقعی آن است: بازگرداندن استقلال به سیستم انتخاب نامزدها که اغلب توسط دفتر مرکزی محافظهکاران برای چتر نجات در مشاوران وزیران سابق استفاده میشود، و در این فرآیند نمایندگان مجلسی را که عملکرد بدی دارند حذف میکند.
او گفت: “در قدیم، کار دفتر مرکزی حذف بد، دیوانه و غمگین بود، نه تلاش برای مهندسی اجتماعی انتخاب نامزدها.”
ما برای لغو انتخاب هر نماینده ای که عملکرد ضعیفی دارد، مدعی اعتبار نمی شویم. اما ما مدعی اعتبار برای توانمندسازی اعضا برای تصمیم گیری خود هستیم. و این یک تمایز مهم است.»
پیچیدگی دیگر این است که انتخابات بعدی در محدوده های تجدید نظر شده حوزه های انتخابیه برگزار می شود و بسیاری از کرسی ها تغییر شکل می دهند و برخی به طور کلی ناپدید می شوند.
به عنوان مثال، گرین توسط حوزه انتخابیه اشفورد که از سال 1997 نمایندگی کرده است رد نشد، اما زمانی که به دنبال نامزدی برای کرسی جدید ویلد کنت بود که برخی از رای دهندگان فعلی او را به خود اختصاص می دهد.
مجموعهای از منابع حزبی این ایده را که گرین از دست داد، رد میکنند، زیرا اعضای دوستدار جانسون او را دشمن نخستوزیر سابق میدانستند، در عوض استدلال میکردند که میخواهند شروعی تازه داشته باشند – و برخی احساس میکردند که گرین با این فرض که او انتخاب خواهد شد، به این انتخاب رسید.
به طور مشابه، هیچ مدرکی مبنی بر اینکه کلارک یا هارت قربانیان یک توطئه جانسونیست هستند وجود ندارد. کلارک، نماینده پارلمان استافورد، عدم انتخاب خود را به مرخصی زایمان اخیرش مرتبط دانست توسط رئیس حزب محلی
هارت، نماینده مجلس هیستینگز و چاودار، اوایل این ماه از انتخاب خارج شد. در حالی که دلایل آن علنی نشده است، مشخص می شود که به عوامل حزب محلی، از جمله جناحی از اعضا که نامزد مورد نظر دیگری دارند، مرتبط است. نمایندگان رد شده می توانند به دنبال رأی اعضای کامل باشند، کاری که کلارک و هارت انجام می دهند.
به دلیل تعداد کمی از افراد درگیر در تصمیم گیری های اولیه انتخاب، که توسط کمیته ای متشکل از نمایندگان مناطق محلی در انجمن گرفته می شود، انتخاب رشته های مشترک بسیار دشوارتر است.
یکی از مدیران حوزه انتخابیه محلی گفت: “این تعداد می تواند تا 20 نفر باشد، اما اغلب بسیار کمتر است.” “از آنجایی که ما تعداد زیادی عضو نداریم، و حتی همه آنها حضور پیدا نمیکنند، تعداد نسبتاً کمی از افراد میتوانند تأثیر نامتناسبی داشته باشند. می تواند کمی کثیف شو.»
اما قطعاً کسانی هستند که معتقدند اعضای محلی محافظهکار مداخلهگرتر و سرکشتر شدهاند و شاید تعجبآور نباشد که در حزبی که نمایندگان آن در کمتر از چهار سال سه نخستوزیر را برکنار کردهاند.
پس از ارتقاء خبرنامه
و در حالی که نشانههای آشکاری از توطئه سازماندهی شده علیه نمایندگان مجلس وجود دارد که به نظر میرسد به جانسون خیانت کردهاند، روسای محلی به طور معمول گزارش میدهند که او همچنان محبوبیت زیادی در میان اعضا دارد و نگرانی قابل توجهی درباره برکناریاش دارد.
کمبل بنرمن گفت که نمیتوان این را نادیده گرفت، اگرچه ریشی سوناک و تیمش ممکن است بخواهند: «به نظر میرسد که شماره 10 خود را از این واقعیت خیس میکند که بوریس عاملی در این عدم انتخاب است. آنها به شدت سعی می کنند آن را انکار کنند و تقریباً می گویند که فقط اعضا هستند که وحشتناک هستند.
اما عوامل زیادی وجود دارد، از جمله عملکرد نمایندگان مجلس، و به سادگی اینکه اعضا دوست ندارند راه آهن شوند.
این نماینده مجلس که ممکن است توسط حزب محلی خود حذف شود، گفت که برای او روشن شده است که حمایت او از جانسون برای حذف دلیل اصلی است.
“من چیزی با آن مرد ندارم. این فقط به خاطر آسیبی بود که او به حزب وارد کرد.» “اما برخی از اعضا – و برای ایجاد دردسر نیازی به افراد زیادی نیست – اکنون به دلیل خیانت احتمالی به دنبال من هستند. اگر در حال تبدیل شدن به جشنی باشیم که این اتفاق می افتد، مطمئن نیستم که بخواهم بخشی از آن باشم.»
با این حال، دیگر ناظران مهمانی نسبت به اینکه شاهد بیداری بزرگی از تودههای محافظهکار هستیم، تردید دارند.
رئیس حزب محلی نقش CDO را «بیش از حد و عمدتاً در توییتر» رد کرد و افزود: «این میتواند یک بازی بیرحمانه باشد و میتوان آن را اصلاح کرد، دوختهایی وجود دارد. اما آیا هر نوع شورش عضویت وجود دارد؟ من اینطور فکر نمی کنم.»
یکی دیگر از اعضای ارشد حزب محافظه کار کهنه کار نیز گفت وقایع بسیار مشابه قبل از انتخابات 2017 و 2019 نیز رخ داده است، اما این نظرسنجی ها زودهنگام بوده و بسیاری از کاندیداها با سرعت انتخاب شده یا از انتخاب خارج شده اند.
آنها گفتند: “همیشه این احساس وجود داشته است که اعضا خواستار نظر خود هستند، و غیرعادی نیست که آنها نامزد مورد نظر دفتر مرکزی را رد کنند.”. اما این بار ما همه این درام ها را به صورت اپیزودهای جداگانه می بینیم که در طول زمان پخش می شوند. در سالهای 2017 و 2019، مردم متوجه آن نشدند.»
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.