به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،
مبارزات گلادیاتورها با حمایت جمعیت خروشان در میدانهایی با ظاهری چشمگیر، مدتها الهامبخش فیلمسازان فیلمهای کلاسیک بوده است. گلادیاتور و اسپارتاکوس. اکنون تحقیقات جدید برای اولین بار نشان می دهد که چنین نمایش ورزشی در اواخر قرن دوم پس از میلاد در بریتانیا رخ داده است.
شواهد مهمی در یک گلدان دیدنی – تزئین شده با تصویری از نبرد گلادیاتورها – که از یک گور رومی در کولچستر در سال 1848 کشف شد، کشف شده است.
آزمایشهای جدید نشان میدهد که گلدان کولچستر در حدود سالهای 200-160 پس از میلاد از گل محلی ساخته شده است و کتیبهای حاوی نام دو گلادیاتور برجسته قبل از شلیک، به جای پس از آن، همانطور که قبلاً فرض میشد، در خاک رس بریده شده است. بنابراین، این یک بخش ذاتی از طراحی اولیه کشتی بود تا اینکه بعداً به یک نمایش عمومی عرصه اضافه شود.
این به این معنی است که گلدان نهایی در یادگاری های ورزشی بود که شاید توسط یک مربی یا مالک گلادیاتور یا شخص دیگری درگیر چنین مسابقاتی سفارش داده شده بود.
فرانک هارگریو، مدیر موزههای کولچستر و ایپسویچ (CIMS) که صاحب این گلدان است، گفت: مشاهده کننده این تحقیق منجر به “نتیجه گیری های جدید تکان دهنده” شده است که اهمیت واقعی آن را در ثبت یک منظره واقعی در کولچستر، که رومی ها به آن می شناسند، نشان می دهد. کامولونوم.
او گفت: «این تنها مدرکی است که نشان میدهد نبرد گلادیاتورها در عرصه رومی واقعاً در بریتانیا برگزار میشود. «هیچ شرح مکتوب وجود ندارد. این گلدان به قدری با کیفیت است که کمی اسنوبیسم وجود دارد، این فرض که احتمالاً نمیتوانست از بریتانیا آمده باشد، در حالی که همه تجزیه و تحلیلها اکنون آن را به رخ میکشند.»
![گلدان سفالی که در یک گور رومی در کولچستر کشف شد](https://aban.news/wp-content/uploads/2023/03/شواهد-جدید-تعجبآور-نشان-میدهد-که-گلادیاتورها-در-بریتانیای-رومی.jpg)
گلین دیویس، باستان شناس رومی و متصدی ارشد CIMS، این یافته ها را “فوق العاده قابل توجه” توصیف کرد. هیچ چیز دیگری مانند آن از بریتانیا وجود ندارد. این یک قطعه یادبود است، تقریباً یک جایزه برای کابینه جام. بعداً از آن به عنوان رگ تشییع جنازه استفاده می شود. باید ارتباط صمیمی با متوفی وجود داشته باشد. آنها به خوبی می توانستند اسپانسر بازی ها باشند. یا آنها یک مهره ورزشی مطلق بودند. به هر دلیلی، آنها دعوا را دیدند و فکر کردند: “من یک یادگاری از آن می خواهم”.
این تحقیق شامل یک تیم بزرگ، از جمله دانشگاهیان از دانشگاههای دورهام، لندن و ریدینگ بود. تجزیه و تحلیل استخوانشناسی و ایزوتوپی آنها از بقایای انسان سوزانده شده در گلدان نشان داد که یک مرد «غیر محلی» با منشاء بالقوه اروپایی، بالای 40 سال سن دارد.
این گلدان – 212 میلیمتر در 158 میلیمتر – نشان میدهد که نبردهای گلادیاتوری بخشی از نمایشهای عرصه رومی بوده است، جایی که برنامهها شامل حیوانات عجیب و غریب میشد. تزئینات آن دو مرد است که یک خرس را طعمه میکنند و یک سگ در تعقیب خرگوش و آهو.
گلادیاتورها معمولاً با ترکیبهای مختلفی از تسلیحات جفت میشدند، و گلدان یک «سکوتور» را نشان میدهد که زره کامل آن شامل یک سپر سنگین و کلاه ایمنی بود، و یک «رتیاریوس» که با کمی بیشتر از یک محافظ شانه، میتوانست به سرعت حرکت کند. ضربه ای با سه گانه خود یا به دام انداختن حریف با تور خود. با وجود اینکه سکیتور به خوبی زره پوش بود، او را سنگین کرده بودند و دیدش محدود بود.
گلادیاتورها برده بودند و کسانی که روی گلدان قرار داشتند به عنوان ممنون و والنتینوس شناخته می شوند که تصور می شود نام های هنری باشند.
جان پیرس، مدرس ارشد باستان شناسی در کینگز کالج لندن، استدلال کرد که – به همین ترتیب نامها گاهی بر اساس قهرمانان هومری بوده است – نام ممنون ممکن است از پادشاه افسانهای اتیوپیایی الهام گرفته شده باشد که شهرت رزمیاش بعد از آشیل که بعداً او را در تروا کشت. «ممنون اغلب در ادبیات رومی ظاهر می شود. از او به عنوان این فرد بسیار چشمگیر “سیاه پوست” توصیف شده است، این قهرمان که از تروا می آید. من تعجب می کنم که چرا ممنون به عنوان نام گلادیاتور انتخاب می شود؟ آیا این به این دلیل است که ما یک گلادیاتور سیاه پوست داریم که اهل جایی در جنوب کولچستر است – از شمال آفریقا؟
گلدان لحظه ای را نشان می دهد که ممنون بر حریف خود غلبه می کند، کسی که انگشت اشاره خود را به نشانه تسلیم شدن توسط گلادیاتورها بالا گرفته است.
دیویس و پیرس در مقاله تحقیقاتی آینده خود می نویسند: “The به انگشت ژست والنتینوس پایان نبرد را نشان می دهد، اما تصمیم برای نجات یا سلاخی او و در نتیجه سرنوشت او به عنوان قربانی یا بازمانده گزارش نشده است.
دیویس گفت: “شما به این لحظه از زمان نگاه می کنید. آیا والنتینوس در امان است؟ این به صاحب گلادیاتورها و اسپانسر بازی ها می رسد، زیرا آنها برده هستند.»
در حالی که گلادیاتورها به عنوان طردشدگان اجتماعی تلقی می شدند، آنها افراد مشهوری نیز بودند. آموزش طاقت فرسا آنها یک سرمایه گذاری گران بود و صاحبان آنها تمایلی به دیدن ذبح آنها نداشتند.
دیویس گفت که اکثر مسابقات مبارزه تا سر حد مرگ نبودند. اگرچه او به تصویر کشیدن آنها در فیلم های کلاسیک مانند اسپارتاکوس و گلادیاتوروی افزود: «تصورات غلط زیادی در مورد گلادیاتورها در دنیای باستان وجود دارد. این تجارت بزرگ بود و آنها یک کالا بودند. اگرچه هزاران نفر در عرصه های جهان روم جان خود را از دست دادند، اما عموماً جنایتکاران و اسیران جنگی بودند. گلادیاتورها مردند، اما نه در این حمام خون فرهنگ عامه.»
اگرچه هنوز هیچ آمفی تئاتری – عرصه معمول برای نبرد گلادیاتورها – کشف نشده است، کولچستر دارای دو تئاتر رومی است که میتوانست چنین رویدادی را در آنها به نمایش بگذارد. پیرس گفت: “با تجزیه و تحلیل مجدد ما از گلدان کولچستر، می توانیم مطمئن باشیم که این رویدادی است که در اینجا رخ داده است.”
این گلدان از 15 جولای در یک نمایشگاه بزرگ در مورد گلادیاتورها در قلعه کولچستر به نمایش گذاشته خواهد شد. چراغهای نفتی رومی، از جمله یک کلاه ایمنی به شکل کلاه گلادیاتور، در میان نمایشگاهها خواهند بود.
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.