بایدن لیری در مورد دخالت در توافق بالقوه اعتراف در پرونده 11 سپتامبر

به گزارش دپارتمان اخبارسیاسی پایگاه خبری آبان نیوز ،

واشنگتن – در چهار دوره ریاست جمهوری، این سوال که چگونه می توان در دادگاه برای حملات 11 سپتامبر 2001 به عدالت دست یافت، مقامات آمریکایی را آزار داده است. یک پرونده دادگاه نظامی علیه پنج زندانی در خلیج گوانتانامو که متهم به توطئه با هواپیماربایان هستند، بیش از یک دهه است که بدون هیچ محاکمه ای، چرخش کرده است.

اکنون نوبت دولت بایدن است. دادستان ها پیشنهاد پایان دادن به سال های ناامیدکننده تر دعوی قضایی را داده اند و پیشنهاد کرده اند که در معامله ای که در آن متهمان به جرم خود اعتراف کنند در ازای امکان مجازات اعدام در امان بمانند. اما چشم انداز حل و فصل این پرونده همچنان مبهم است و بر موانع سیاسی و حقوقی تأکید می کند که در نسل بعد از حملات سخت تر شده است.

کاخ سفید در حال فاصله گرفتن از مذاکرات است و از بررسی این موضوع خودداری می کند و تصمیم گیری در مورد بهترین راه را به پنتاگون واگذار می کند. با این حال، گفته می شود که مقامات آنجا مطمئن نیستند که حق تصمیم گیری در مورد اقدامی با چنین پیامدهای مهمی را دارند.

این موضوع همچنان از نظر سیاسی پیچیده است. برخی از بستگان نزدیک به 3000 قربانی حملات 11 سپتامبر خواهان محاکمه ای با چشم انداز دور، اعدام خالد شیخ محمد، که متهم به طراح حملات است، و چهار متهم دیگر او هستند. برخی دیگر اصولاً با مجازات اعدام مخالف هستند، اعتقادی ندارند که دادگاه ها عدالت را به دست خواهند آورد یا از این ایده که به دلیل شکنجه متهمان توسط سیا در دوره بوش، مجازات اعدام بعید است، تسلیم شده اند.

جمهوری خواهان بانفوذ در کنگره با لغو محدودیت های قانونی برای انتقال زندانیان به زندان در خاک داخلی مخالفت کرده اند – ممنوعیتی که محاکمه پنج متهم را در برابر سیستم قضایی غیرنظامی غیرممکن می کند.

بیش از یک دهه است که این پرونده با اختلافات به ظاهر بی وقفه درگیر بوده است.

در زمان پرزیدنت باراک اوباما در سال 2009، دادستان کل اریک اچ هولدر جونیور قصد داشت این پنج زندانی را برای محاکمه در دادگاه فدرال به منهتن بیاورد. اما این طرح در میان موجی از ترس پس از یک حمله تروریستی ناموفق در آن کریسمس شکست خورد. کنگره انتقال بازداشت شدگان به خاک داخلی را ممنوع کرد و دولت اوباما با اکراه پرونده را به کمیسیون نظامی ارجاع داد.

یک دهه بعد، در زمان پرزیدنت دونالد جی. ترامپ، دادستان کل ویلیام پی بار تصمیم گرفت که سیستم کمیسیون های نظامی گوانتانامو همانطور که در خاطرات خود نوشته بود «به یک آشفتگی ناامیدکننده تبدیل شده است» و به این نتیجه رسید که باید کنار گذاشته شود. این مشاهدات به ویژه قابل توجه بود زیرا در سپتامبر 2001، به عنوان یک شهروند خصوصی، استفاده از دادگاه ها را به کاخ سفید رئیس جمهور جورج دبلیو بوش پیشنهاد کرده بود.

در زمان آقای بار، وزارت دادگستری نگاهی تازه به شواهد را آغاز کرده بود و به این نتیجه رسیده بود که می تواند در دادگاه فدرال محکوم شود. به گفته یکی از افراد آشنا با این مذاکرات، مقامات قصد داشتند این موضوع را به عنوان یک پرونده اساسی پیگیری کنند، اما آنها احتمال اجرای حکم اعدام در پرتو شکنجه را تجزیه و تحلیل نکردند.

آقای بار از قانونگذاران ارشد جمهوری خواه خواست که ممنوعیت انتقال را کنار بگذارند تا در نهایت اجازه محاکمه در دادگاه فدرال داده شود، با این استدلال که این ممنوعیت باید از ایده بستن زندان گوانتانامو جدا باشد. (آقای ترامپ قول داده بود که زندان را باز نگه دارد، و دستور تعطیلی آقای اوباما را لغو کرد.) اما جمهوری خواهان کنگره، که یک دهه قبل سرمایه گذاری زیادی برای تضعیف طرح آقای هولدر انجام داده بودند، نمی خواستند مسیر خود را تغییر دهند. این ایده به جایی نرسید.

اکنون، در زمان پرزیدنت بایدن، وکلای ارشد امنیت ملی در حال کشمکش بر این هستند که آیا توافقنامه را تایید کنند یا خیر. به گفته مقامات آگاه با مذاکرات داخلی، دادستان ها این سوال را تقریبا یک سال پیش به دولت ارائه کردند، اما کاخ سفید تاکنون قاطعانه از بررسی این موضوع خودداری کرده است.

در عوض، این سوال در حال حاضر توسط مشاور کل پنتاگون، کارولین دی. کراس، مدیریت می شود. در دوران دولت اوباما، او مشاور کل سیا بود

در اواخر سال گذشته، خانم کراس یک جلسه ویدئو کنفرانس امن با وکلای ارشد چندین آژانس دیگر تشکیل داد. به گفته افرادی که در جریان مذاکرات حساس داخلی قرار گرفتند و نخواستند نامشان فاش شود، همه حاکی از حمایت موقت از تلاش برای دستیابی به توافق نامه دادخواهی بود.

گفته می شود که حلقه مقاماتی که خانم کراس با آنها مشورت کرده است شامل ربکا اینگبر، وکیل ارشد وزارت امور خارجه و کارشناس حقوق بین الملل و امنیت ملی و متیو جی. اولسن، رئیس بخش امنیت ملی وزارت دادگستری است.

در سال 2009، آقای اولسن یک گروه ویژه بین سازمانی را رهبری کرد که تقریباً 240 زندانی را که هنوز در زندان بودند مورد بازرسی قرار داد و توصیه کرد که چه کسانی باید بدون محاکمه منتقل، تحت تعقیب قرار گیرند یا در بازداشتگاه های زمان جنگ نامحدود نگهداری شوند.

آقای اوباما این کارگروه را به عنوان اولین گام در جهت بستن زندان ایجاد کرده بود. ایده این بود که تا حد امکان زندانیان به کشورهای دیگر منتقل شوند، کسانی که می‌توانستند محاکمه شوند، محاکمه شوند، و هم محکومان و هم کسانی که غیرقابل محاکمه اما خطرناک‌تر از آن هستند که آزاد شوند در یک زندان دیگر در ایالات متحده نگهداری شوند. کنگره این طرح را مسدود کرد، اما آقای اوباما به طور قابل توجهی جمعیت بازداشتی ها را کاهش داد. امروز تنها 35 زندانی باقی مانده اند.

بحث‌های کنونی بر سر یک توافقنامه به این موضوع نمی‌پردازد که این افراد در کجا محکومیت خود را سپری می‌کنند که می‌تواند تا حبس ابد باشد. در حال حاضر، به دلیل محرومیت نقل و انتقالات، آنها در گوانتانامو خواهند ماند.

در عوض، گفتگوها تا حدی بر نحوه اجرای هر حکمی متمرکز شده است. به گفته افرادی که با توافق پیشنهادی آشنا هستند، متهمان می‌خواهند تعهد کنند که در شرایط سوپرمکس یا سلول انفرادی نگهداری نشوند – اکنون اجازه دارند با هم غذا بخورند و نماز بخوانند – و دسترسی دوره‌ای به وکلا خواهند داشت.

برخی همچنین خواهان یک برنامه بهداشت روانی غیرنظامی هستند که با هدف درمان آنچه که آنها می گویند اثرات مداوم شکنجه از بازجویی های سیا در دوره بوش است: صدمات تروماتیک مغزی، بی خوابی و سایر اختلالات.

دادستان ها این عوامل را “اصول سیاست” می نامند، و در پرونده های دادگاه گفته اند که از ماه مارس “تحت بررسی فعال سطوح مختلف دولت” بوده است.

خانم کراس، آقای اولسن و خانم اینگبر و همچنین سخنگوی شورای امنیت ملی از اظهار نظر خودداری کردند. کریس میگر، سخنگوی ارشد پنتاگون، از طریق ایمیل گفت: «مقامات دولت ایالات متحده به بحث در مورد اصول سیاست پیشنهادی در رابطه با موارد بسیار پیچیده که شامل سهام بین سازمانی متعدد است، ادامه می‌دهند.»

همانطور که نیویورک تایمز گزارش داده است، در ماه مارس، یک وکیل در شورای امنیت ملی نامه ای به مقامات در سیستم کمیسیون های نظامی نوشت و گفت که دولت بایدن در مورد هیچ موردی موضعی نخواهد گرفت. نامه از خانم کراس کپی شده است.

در این نامه آمده است که آقای بایدن به کاهش جمعیت زندانیان در زندان متعهد است و هدف می تواند شامل حل و فصل پرونده های معلق از طریق توافقات پیش از محاکمه باشد – چارچوبی که به نظر می رسد به پرونده های نسبتاً جزئی اشاره دارد که در آن یک زندانی می تواند محکومیت خود را سپری کند. و سپس آزاد شود. اما تاکید کرد که کاخ سفید در هیچ موردی چه کاری را باید انجام داد و یا مداخله ای انجام نمی داد.

آقای محمد و چهار زندانی دیگر در سال‌های 2002 و 2003 در پاکستان دستگیر شدند و توسط سیا شکنجه شدند. آنها در سال 2006 به زندان نظامی گوانتانامو منتقل شدند.

چالش‌های لجستیکی، دعوا بر سر قوانین و مقاومت سیا برای حذف طبقه‌بندی اطلاعات مربوط به اولین سال‌های بازداشت متهمان، در جریان رسیدگی قرار گرفته است. سالها افشاگری در مورد شکنجه آنها در بازداشت و احتمال آلوده شدن مدارک FBI علیه آنها به دلیل رفتار قبلی آنها، حتی طرفداران مجازات اعدام را به طور خصوصی به این سوال واداشته است که آیا چنین حکمی در دادگاه تجدید نظر قابل اجرا است یا خیر.

در حال حاضر، قاضی نظامی فعلی این پرونده، سرهنگ متیو ان. مک کال، تمام جلسات دادرسی عمومی را از ماه مارس لغو کرده است، زمانی که دادستان هایی که بیش از 12 سال در این پرونده بودند، مذاکرات را برای دادخواست ارائه کردند.

اما به نظر می رسد هیچ یک از طرفین نمی خواهند برای جلسات پیش از محاکمه بیشتر به دادگاه بازگردند زیرا منتظر تصمیم دولت بایدن هستند.

اگر جلسات محاکمه از سر گرفته شود، در نهایت بر عهده سرهنگ مک کال یا یک قاضی آینده خواهد بود که به بررسی مسائل مهم پیش از محاکمه ادامه دهد، از جمله اینکه کدام شواهد برای استفاده از شکنجه بیش از حد آلوده هستند، و اینکه آیا چاره ای برای رفع این احتمال است. از مجازات اعدام این روند ممکن است برای مدت زمان نامشخصی ادامه یابد، حتی قبل از اینکه هیئت منصفه برای محاکمه یک ساله مستقر شود و به دنبال آن سالها تجدیدنظر اجتناب ناپذیر بیشتر شود.

سناتور لیندسی گراهام، جمهوری‌خواه کارولینای جنوبی که مدت‌هاست طرفدار کمیسیون‌های نظامی و داشتن زندانی در زمان جنگ است که مظنونان به تروریسم را می‌توان بدون محاکمه نگه داشت و بازجویی کرد، این ماه گفت که از ایده آقای بار برای ارجاع پرونده به دادگاه فدرال حمایت کرده است. تا زمانی که آقای ترامپ بر سر کار بود. اما او گفت که اکنون از این ایده حمایت نمی کند، زیرا به آقای بایدن اعتماد ندارد که پس از رها شدن بدنام ترین زندانیان گوانتانامو را باز نگه دارد.

او گفت: «من به بار گفتم که می‌خواهم این محاکمه را تسریع کنم و برای خانواده‌های 11 سپتامبر عدالت برقرار کنم. “این یک هدف شایسته است. اما من نمی‌خواهم کاری کنم که توانایی نگه داشتن کسی را تضعیف کنم، اگر کسی را دستگیر کنیم که هوش ارزشمندی دارد.»

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

پس از فلپ بلیط، مجله طرفداران اسپرینگستین تعطیل شد

به گزارش دپارتمان اخبار پزشکی پایگاه خبری آبان نیوز ، نیویورک — مجله و وب سایتی …