یورونیوز با رهبران صنعت در داووس صحبت می کند

به گزارش دپارتمان اخبار جهان پایگاه خبری آبان نیوز ،

مجمع جهانی اقتصاد سالانه امسال در داووس بزرگترین گردهمایی رهبران جهان از زمان همه گیری کووید-19 است.

سه سال پیش بود که در ژانویه 2020، سازمان بهداشت جهانی (WHO) وضعیت اضطراری بهداشت عمومی را با نگرانی بین‌المللی اعلام کرد.

علیرغم تلاش‌ها برای آموختن از آن – و برخی از رهبران جهان پایان آن را اعلام کردند – این بیماری همه‌گیر هنوز هم یک خطر بزرگ برای سلامتی است و هنوز به پایان نرسیده است.

ساشا واکولینا از یورونیوز برای ارزیابی وضعیت همه‌گیری، افزایش موارد در سراسر جهان و بحث در مورد پیامدهای آن بر سیستم مراقبت‌های بهداشتی در سراسر جهان، با ماریا لپتین، رئیس شورای تحقیقات اروپا، ست برکلی، مدیر اجرایی GAVI، واکسن صحبت کرد. اتحاد، استفان بانسل، مدیر اجرایی مدرنا و میشل ویلیامز، رئیس دانشکده در دانشکده بهداشت عمومی هاروارد چان.

وضعیت فعلی همه گیری

میشل ویلیامزمیشل ویلیامز گفت: «پیشرفت‌ها در زمینه درمان و واکسن‌ها واقعاً به ما این امکان را داده است که جامعه خود را دوباره باز کنیم. و من فکر می کنم بخشی از شور و شوق ناشی از این واقعیت است که ما می توانیم پس از یک دوره طولانی اختلال، دوباره چنین گردهمایی هایی داشته باشیم.

“بنابراین، با تعیین شرایط، ما هنوز در ایالات متحده 526 مرگ و میر… در روز بر اثر کووید داریم. و این از نوامبر، اکتبر، جایی که در 400 نفر بودیم، افزایش یافته است. اکنون، آنچه واقعا ناامید کننده است، 9 نفر است. اگر واکسن‌ها و تقویت‌کننده‌های خود را مصرف کرده و سایر جنبه‌های رفتاری، تهویه هوا، پوشیدن ماسک در صورت لزوم، فاصله و غیره را تمرین کنیم، می‌توان از ده تا از این مرگ‌ها جلوگیری کرد. از هر ده مرگ 9 نفر این واقعیت را به من یادآوری می کند که باید از صحبت های زودهنگام در مورد پایان یافتن این بیماری همه گیر اجتناب کنیم.

من همچنین فکر می‌کنم وقتی در مورد زمینه صحبت می‌کنیم، باید پیامدهای مزمن‌تر این بیماری همه‌گیر را نیز مورد بحث قرار دهیم. ما همچنین باید این واقعیت را در نظر بگیریم که کووید طولانی مدت یک واقعیت است و نه تنها بر افراد و خانواده ها تأثیر می گذارد، بلکه تأثیر اقتصادی کووید طولانی مدت همانطور که توسط لری سامرز و دیوید کاتلر، هر دو از هاروارد، تعیین شده است. این است که 3.7 تریلیون دلار (3.4 تریلیون یورو) برای ما هزینه خواهد داشت. سیستم مراقبت های بهداشتی ما هنوز در مضیقه است. و آنچه امیدوارم مردم بفهمند این است که واکسن نه تنها از افراد در برابر انتقال و شدت آن محافظت می کند، بلکه از سیستم های بهداشتی ما نیز محافظت می کند. می‌توانیم یک سیستم بهداشتی کاربردی یا تقریباً عملکردی داشته باشیم، زیرا انواع بیماری‌های شدیدی که در سال 2020 با آن مواجه بودیم نداریم. و همچنین باید بدانیم که سیستم‌های بهداشتی ما نیز باید بهبود یابند. فرسودگی از ما کارکنان مراقبت‌های بهداشتی و ما مجموعه‌ای از بیماری‌های مزمن داریم که اکنون بدتر شده‌اند و نیاز به مداخلات پزشکی فشرده‌تری نسبت به قبل دارند.”

مشارکت در تحویل واکسن کووید-19 و تحویل واکسن در کشورهای با درآمد کم و متوسط

ست برکلی: “سه سال پیش، ما اینجا در داووس نشسته بودیم و نمی دانستیم این به کجا می رود. برخی از رهبران سیاسی می گفتند، می دانید، به جایی نمی رسد. اما استفان بخشی از گفتگو بود و من و ریچارد هچت. نشست و گفت [during] آخرین پاندمی با آنفولانزا، جهان در حال توسعه هیچ واکسنی دریافت نکرد. همه آنها توسط کشورهای ثروتمند خریداری شدند. بنابراین، می‌دانستیم که اگر این وضعیت به یک بیماری همه‌گیر جهانی تبدیل شود، این اتفاق می‌افتد. و بنابراین، ما این مفهوم COVAX را شروع کردیم که افراد زیادی را وارد آن کردیم، و ایده این بود که سعی کنیم آن مشکل را حل کنیم.”

“اول از همه، علم شگفت انگیز بود. 327 روز! اگر از ما می پرسیدید، فکر می کردیم که شاید بتوانیم در 18 ماه، دو سال به آنجا برسیم. بنابراین. [it’s] می دانید، پیشرفت های فوق العاده ای در علم. اما در بخش سیاست نیز. ما اولین دوز خود را در کشورهای در حال توسعه 39 روز پس از انجام اولین دوز در یک کشور ثروتمند انجام دادیم. البته باید باشد [on] همان روز. اما این یک رکورد است. و کاری که ما در آن زمان توانستیم انجام دهیم این بود که دوزهایی را به جهان در حال توسعه بیاوریم.”

“الان، نرم نبود. خوب پیش نرفت. اما در سال اول، ما هدف 950 میلیون دوز را جمع آوری کرده بودیم، زیرا این چیزی است که فکر می کردیم می توانیم برای کم و متوسط ​​پایین به دست آوریم. کشورهای درآمدی. و ما در نهایت به حدود 930 میلیون دوز رسیدیم. بنابراین، به آن نزدیک شدیم و برنامه ای را هم برای تأمین مالی و هم کمک های فنی تشدید کردیم و امروز هفت کشور با پوشش کمتر از 10 درصد وجود دارد. و همانطور که می توانید. تصور کنید، شش مورد از آن‌ها کشورهای کاملاً شکننده با سیستم‌های بهداشتی شکننده هستند. مشکلی که ما در حال حاضر داریم این است که از ابتدای سال 2022 تا کنون واکسن‌های کافی برای ارائه هر چه کشورها می‌خواهند داشته‌ایم.”

“چالش دریافت تقاضا بوده است. بخشی از آن این است که دنیا می گوید، می دانید، ما با کووید تمام شده ایم. البته، همانطور که میشل گفت، ویروس با ما تمام نشده است. و آنچه ما واقعا باید انجام دهیم. این است که اطمینان حاصل کنیم که سیاست گذاران درک می کنند که ما همچنان شاهد انواع جدید هستیم… بنابراین، بهترین کاری که می توانیم انجام دهیم این است که از روش های پیشگیری استفاده کنیم، اما همچنین مطمئن شویم که جمعیت های پرخطر خود را واکسینه می کنیم تا از آنها در برابر موارد شدید محافظت شود. بیماری و مرگ.”

توسعه و پذیرش واکسن با توجه به انواع مختلف و انواع فرعی

استفان بانسلپیتر مارکس در 28 ژوئن به ما گفت: “ما گیاهانی در ایالات متحده و سوئیس داریم. ما در تابستان نشان دادیم که می‌توانیم خیلی سریع با انواع مختلف سازگار شویم. اگر به آن فکر کنید… [that] ما می خواهیم ایالات متحده یک تقویت کننده BA.5 Omicron داشته باشد. و در اوایل سپتامبر، در آخر هفته روز کارگر، در داروخانه های ایالات متحده بود. 60 روز! که در دنیای قدیمی واکسن ها معمولا غیر قابل تصور است. بنابراین، ما به کار روی فناوری‌ها برای بهبود آن ادامه می‌دهیم.”

بخش دیگری که ما روی آن کار می‌کنیم – چون من و ست در چند سال گذشته بحث‌های بسیار بسیار زیادی داشتیم – این است که چگونه می‌توانیم ظرفیت تولید را در سراسر جهان ایجاد کنیم؟ ما در طول همه‌گیری محدودیت‌های صادراتی زیادی داشتیم، که این بود. به دلایل واضح واقعاً دردناک است، حتی از طرف کشورهایی که می گویند صادرات را محدود نمی کنند. به من اعتماد کنید، آنها بودند. بنابراین ما اکنون که در حال ساخت کارخانه ای در کانادا هستیم بسیار هیجان زده هستیم. ما قبلاً در پاییز شکست خوردیم. مجدداً یک کارخانه در استرالیا می سازیم. ما می خواهیم کارخانه ای را در این سه ماهه در بریتانیا راه اندازی کنیم و همچنین می خواهیم ساخت کارخانه ای را در کنیا شروع کنیم. ما با چند کشور دیگر صحبت می کنیم زیرا من واقعاً دوست دارم هر قاره ای ظرفیت MRNA را دارید زیرا چیز شگفت انگیز در مورد MRNA این است که شما می توانید از همان امکانات، همان کارخانه، ماشین های مشابه برای ساختن هر واکسنی که می خواهید استفاده کنید.”

مسئله انکار علم

ماریا لپتین: “شاید جالب این باشد که دو کشوری که در پوشش خوب واکسیناسیون موفق ترین بودند، این را اصلاً بر این نبودند که شهروندان خود را به تلاش و درک علم وادار کنند. یکی بوتان است، جایی که آنها در تهیه کمپین بسیار موفق بودند و (آنها) آنها نسبت به نیازهای کشور حساس بودند، نسبت به نیازهای شهروندان، درگیر اطلاع رسانی به نهادهای مذهبی بودند و در واقع، [in] استفاده از آنها در یافتن زمان و تاریخ مناسب. و پوشش فوق العاده ای دریافت کردند. هیچ علمی توضیح داده نشد. نمونه دیگری که من می شناسم پرتغال است، جایی که مبارزات انتخاباتی به یک ژنرال بازنشسته ارتش واگذار شد. و ژنرال ارتش فقط با کشور مانند سربازان خود رفتار کرد و او نیروها را جمع کرد. او این را به عنوان یک جنگ اعلام کرد که کشور با شور و شوق میهن پرستانه قرار است با هم بجنگد. و آنها [were] اون بالا! من فکر می کنم آنها در اروپا، اگر نه در جهان، پیشرو بودند.”

“مشکل این است که بسیاری از شهروندان عدم قطعیت را به عنوان بخشی از روش علمی درک نمی کنند. و اگر من امروز بگویم “این بهترین اعتقاد من است” با آن عدم قطعیت و فرد دیگری فردا بگوید “شما آن آزمایش را درست انجام ندادید”. “… ما اینگونه هستیم! بنابراین اگر می خواهیم اعتماد بهتری به علم داشته باشیم، باید عمیقاً به آموزش شهروندان در مورد روش علمی بپردازیم. و خبر بد این است که چه کسی خواهد بود؟ این ما نیستیم. زیرا ما کسانی هستیم که مورد بی اعتمادی قرار می گیرند.»

میشل ویلیامز: اگر واقعاً علاقه مند به برقراری ارتباط با اطلاعاتی هستید که افراد را برای تغییر رفتارشان ترغیب می کند، باید این کار را انجام دهید، باید رویکرد ملاقات با آنها را در جایی که هستند، توضیح دهید و اطلاعات را به گونه ای ارائه دهید که آنها را اتخاذ کنند. رفتار مطلوب و احساس خوبی نسبت به آن. و شاید این سس مخفی اتفاقی بود که در پرتغال و بوتان رخ داد. ارتباطات بهداشتی و دانشمندان برای انتقال خطرات و آنچه امروز می‌دانیم کار کردند… همه ما باید شروع به درک کنیم. که ما باید صحبت های علمی حرفه ای خود را متوقف کنیم، یا دیگران را درگیر کنیم که می توانند برای ما ترجمه کنند و با مردم در جایی که هستند ملاقات کنیم. اگر این کار را انجام دهیم، پله ای برای ایجاد اعتماد خواهد بود.”

ست برکلی: “چیزی که شما به آن اشاره نکردید، عمدی بودن، سیاسی کردن روند بود. حملاتی نیز انجام شد. ربات‌هایی در رسانه‌های اجتماعی بودند که اطلاعات نادرست را از هر دو طرف منتشر می‌کردند. و در نهایت، و این چیزی است که کاملاً متفاوت است. امروز شایعه ای به معنای واقعی کلمه با سرعت نور منتشر می شود.”

حاکمیت سلامت: چگونه می توان آن را بهبود بخشید؟

میشل ویلیامز: “باید تغییر ذهنیت در معنای مشارکت در توافق‌های چندجانبه در مورد مسائل بهداشت جهانی وجود داشته باشد. و باید پیشرفت‌های واقعی در زیرساخت‌ها، امور مالی و نیروی کار وجود داشته باشد. و این امر رهبری را به خود اختصاص می‌دهد و باید انجام شود. تعهد به تعامل چندجانبه واقعی. ما باید افرادی داشته باشیم که به اجرای دیپلماسی بهداشت جهانی متعهد باشند. و این یک علم و یک هنر است، اما همچنین باید تعهدی برای تمام بشریت باشد، زیرا ما این را می‌دانیم و می‌دانیم. از سال 2014 با ابولا، که فقط 8 ساعت طول می کشد تا یک تهدید از آنجا به یک تهدید در اینجا تبدیل شود.

“و بنابراین، ما باید نه تنها در بلاغت بلکه در عمل متوجه شویم، علم واقعا مهم است – من یک زیست شناس مولکولی و یک اپیدمیولوژیست هستم – اما حاکمیت باید متوجه شود که آنها در درک رفتار انسانی از علم کم هزینه کرده اند و آنها سرمایه گذاری کمتری داشته اند. در اجرای دانش علمی و ابزارهایی که در اختیار داریم، بنابراین، ما باید به سطحی برسیم که حاکمیت قدردان بودجه جوامع باشد، بودجه افسران بهداشت منطقه را تامین کند، آنها را به ابزار مجهز کند و در ایجاد شبکه ایمن از دانش مشارکت کند. ایجاد و ایجاد واکسن‌ها و روش‌های درمانی برای تبیین و ایجاد انگیزه و پرورش آن محیط اعتماد برای اتخاذ رفتارهایی که سلامت افراد، جوامع، خانواده‌ها را در جهان ارتقا می‌دهد.»

ست برکلییکی از چیزهایی که ما یاد گرفتیم کشورهایی بودند که از ما حمایت می کردند، به ما پول می دادند، تشویقمان می کردند و سپس به کشورهایی که واکسن ها را تولید می کردند، می رفتند و برای خودشان می خریدند و از آنها استفاده می کردند. قرار است یک دولت ملی تشکیل شود. این وظیفه اوست و وقتی گفتیم شما فقط در صورتی ایمن هستید که همه ما در امان باشیم، چیزی که در مورد آن صحبت کردیم این بود که بله، از جمعیت های پرخطر خود محافظت کنید، اما سپس از سایر جمعیت های پرخطر محافظت کنید. و در عوض، بسیاری از کشورها گفتند، خوب، می دانید، دیگران را فراموش کنید، ما فقط کارهای خودمان را انجام می دهیم. و سپس ما این امواج بیماری را دیدیم و مردم متوجه شدند که واقعاً یک عام جهانی است.”

استفان بانسل: من هنوز معتقدم که می‌توانیم خیلی بهتر عمل کنیم. و بنابراین، برای مثال، یکی از کارهایی که ما انجام می دهیم… تلاش برای وارد کردن تمام 15 واکسن علیه 15 ویروس با اولویت بالا که توسط WHO و CEPI تعریف شده است را وارد کلینیک کنیم تا بتوانیم اطلاعات بالینی را در مورد آنها بدست آوریم. زیرا اگر دوز واکسن علیه ویروس کرونا را در ژانویه 2020 می دانستیم، ممکن بود سه ماه دیگر صرفه جویی می کردیم. بنابراین، در مورد تعداد زندگی‌هایی که می‌توانستند با راه‌اندازی واکسن نجات پیدا کنند، در ماه اوت در مقابل، می‌دانید، در دسامبر فکر کنید.»

“چیزی که اکنون نگران آن هستم این است که بسیاری از کشورها فراموش می کنند که همه گیری هنوز ادامه دارد. با این حال، افراد زیادی هر روز می میرند، اما بسیاری از دولت ها به سمت چیزهای دیگر رفته اند. و این یک مشکل است زیرا ما به سرمایه گذاری در این زمینه نیاز داریم. زیرساخت های بهداشت عمومی، در کارکنان مراقبت های بهداشتی، در نظارت ژنومی. بخش های زیادی وجود دارد که باید اتفاق بیفتد.”

چگونه می‌توانیم برای همه‌گیری‌های آینده آمادگی بیشتری داشته باشیم؟

ماریا لپتین: درخواست من این است: به سرمایه گذاری در علوم پایه ادامه دهید. این را فراموش نکنیم. همه گیری بعدی ممکن است متفاوت باشد. ما حتی نمی دانیم. طبیعت می تواند به هر چیزی برسد. ما از بسیاری جهات آماده ایم. من می خواهم بگویم: بودجه را به علوم بنیادی در وسعت کامل آنها محدود نکنید. شما هرگز نمی دانید برای شیوع بعدی به چه چیزی نیاز خواهیم داشت.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

اعتراضات در جزایر سلیمان به دلیل برکناری سیاستمدار منتقد کلیدی چین با رأی عدم اعتماد | جزایر سلیمان

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، نخست‌وزیر یکی از پرجمعیت‌ترین استان‌های …