فروش، آمار و استراتژی: چگونه برایتون و برنتفورد یک قدم جلوتر می مانند | فوتبال

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

تیتیم هایی مانند برنتفورد و برایتون باید باهوش تر از همتایان خود در لیگ برتر باشند. آنها نمی توانند با بسیاری از بودجه نقل و انتقالات یا ساختار دستمزد باشگاه های دیگر مطابقت داشته باشند، اما مدل های فوق العاده موفقی ایجاد کرده اند – همانطور که موقعیت آنها در جدول و تاریخچه فروش بازیکنان ثابت می کند.

برنتفورد در رده هشتم قرار دارد و برایتون یک پله بالاتر، بالاتر از لیورپول، چلسی و سایرینی که خیلی بیشتر هزینه کرده اند. آنها دائماً در حال تکامل هستند و همیشه به آینده نگاه می کنند. تیم‌های استخدامی آن‌ها بازیکنانی را در هر پستی خواهند داشت که اگر کسی را به قیمت مناسب بفروشند.

تابستان گذشته برایتون مارک کوکورلا را با مبلغی به 62 میلیون پوند به چلسی فروخت، یک سال پس از پرداخت کمتر از یک سوم آن برای جذب او از ختافه. Moisés Caicedo و الکسیس مک آلیستر، برنده جام جهانی از آمریکای جنوبی آمده اند و با جابجایی های گران قیمت به دلیل هزینه هایی که برایتون سود قابل توجهی به همراه خواهد داشت، مرتبط شده اند. برایتون ورزشگاه بزرگ یا فروش گسترده بین المللی پیراهن ندارد. آنها، مانند برنتفورد، برای حفظ مدل کسب و کار به فروش بازیکن متکی هستند.

موفقیت برنتفورد در نقل و انتقالات به همان اندازه پربار است و مهاجمانی که خریده و فروخته اند نشان می دهد. Neal Maupay و Ollie Watkins به دقت مورد بررسی قرار گرفتند و آنچه از آنها خواسته شده بود را قبل از فروش برای سودهای کلان و جایگزینی با یک گزینه ارزان‌تر تولید کردند.

اهداف به طور کلی از طریق تجزیه و تحلیل آماری توسط تیم های استخدام شناسایی می شوند که تحقیقات عمیقی را در مورد آنچه که یک فرد می تواند ارائه دهد، انجام می دهد. ایده این است که فردی را پیدا کنید که ارزش کمتری دارد یا در بازارهایی بازی می کند که تمرکز کمتری از باشگاه های بزرگتر دارند. تجزیه و تحلیل ابزار ارزشمندی است، اما در عین حال من پیشاهنگ قدیمی مدرسه را دوست دارم، به مسابقات بروم تا ببینم یک بازیکن چگونه در زمین حرکت می کند و ویژگی های آنها. همه چیز را نمی توان روی صفحه نمایش کامپیوتر دید.

مالک برایتون، تونی بلوم، و همتای او برنتفورد، متیو بنهام، باشگاه هایی در کشورهای دیگر دارند. بلوم دارای Royale Union Saint-Gilloise در رده اول بلژیک است و بنهام مالک Midtjylland در دانمارک است. این شبکه آنها را گسترش می‌دهد و به امضاکنندگان جوان اجازه می‌دهد تا زمانی را در اروپا برای سازگاری و بهبود بگذرانند. به عنوان مثال، فرانک اونیکا پس از ورود از نیجریه، پنج سال در میتجیلند بود و سپس به برنتفورد فروخته شد.

اجازه دادن به بازیکنان جوان برای کسب تجربه در خارج از کشور چیز جدیدی نیست، اما کمک می کند. ویلیام سالیبا در سال 2019 به آرسنال نقل مکان کرد اما قبل از اینکه باشگاه احساس کند برای لیگ برتر آماده است، سه قرضی به فرانسه برگشت. آن زمان به خوبی سپری شد زیرا او در این فصل به طور یکپارچه به دفاع میانی رفت تا به تیم میکل آرتتا کمک کند تا به صدر لیگ برسد.

هدف قرار دادن بازیکنان جوانی که می توانند پیشرفت کنند و ارزششان را افزایش دهند، بخش کلیدی استراتژی های برایتون و برنتفورد است، اما این باشگاه ها سفت و سخت نیستند. برنتفورد در تابستان بن می را به صورت رایگان به خدمت گرفت و می دانست که او چه چیزی می تواند نه تنها از نظر دفاع، بلکه تجربه در لیگ برتر و شخصیت در رختکن به ارمغان بیاورد. برایتون با دنی ولبک نیز مشابه این کار را انجام داد و او از زمانی که از واتفورد آمد به موفقیت بزرگی دست یافت.

برای اینکه چنین ساختارهایی کار کنند، همه باید به مفاهیم بپردازند. اگر یک سرمربی و تیم جذب در مورد آنچه مورد نیاز است اختلاف نظر داشته باشند، از هم خواهد پاشید. وقتی بازیکنان می‌آیند، مهارت‌های آنها باید تقویت شود و این کار باید توسط مربیان انجام شود.

در برایتون، وقتی گراهام پاتر به چلسی رفت، همه واقعا نگران بودند. او در آنجا کار بزرگی انجام داد، اما باشگاه یک برنامه اضطراری داشت. آنها همچنین مطمئن شدند که پاتر قرارداد بسیار خوبی دارد تا وقتی کسی می‌خواهد او را استخدام کند، برای آنها هزینه داشته باشد.

برایتون روبرتو دی زربی را به خدمت گرفت، کسی که مدل و آنچه را که برای آن کار می کنند را درک می کند، اما پیچش های خود را اضافه کرده است. آنها کمی مستقیم‌تر عمل کرده‌اند و بالینی‌تر به نظر می‌رسند – همه اینها بخشی از برنامه بود. اگر آنها سرمربی اشتباهی را انتخاب می کردند، ساختار در معرض خطر فروپاشی قرار می گرفت.

با نگاهی به موفقیت برایتون و برنتفورد در بازار، من تعجب می کنم که چرا رقبای ثروتمند آنها نمی توانند این بازیکنان را کشف کنند، به جای اینکه چند سال بعد هزینه قابل توجهی برای آنها بپردازند.

روبرتو دزربی (راست) با گراهام پاتر دست می دهد.
برایتون قبل از اینکه روبرتو دزربی را جایگزین او کند، برای گراهام پاتر (سمت چپ) غرامت بزرگی از چلسی دریافت کرد. عکس: جد لستر/ شاتر استوک

تسمه نقاله ستاره های بنفیکا بی رحمانه کارآمد است. آنها داروین نونیز را از آلمریا به خدمت گرفتند و به سرعت او را به یک مهاجم 85 میلیون پوندی لیورپول تبدیل کردند. انزو فرناندز تابستان گذشته با 7 میلیون پوند از ریورپلاته آمد و از آن زمان قهرمان جام جهانی شد و علاقه چلسی را به خود جلب کرد که حاضر بود پول زیادی برای او بپردازد. بوروسیا دورتموند باشگاه دیگری است که تصمیمات خوبی در مورد زمان خرید و مهمتر از آن زمان فروش می گیرد تا برای جیدون سانچو، ارلینگ هالند و دیر یا زود جود بلینگهام سود به همراه داشته باشد.

اگر کارکنان استخدام به اندازه کافی هوشمند باشند، معاملاتی وجود دارد که باید انجام شوند. مالکان باشگاه تاجر هستند و نمی‌خواهند برای هر چیزی پولی بدهند. اگر کسی خانه ای بخرد و بفهمد که شش ماه زودتر می توانسته 80 درصد کمتر پول بدهد، خشمگین می شود. آنها نیاز به تحقیق بیشتر در بازار را برای کارآمدتر بودن درک خواهند کرد.

برنتفورد و برایتون استانداردهایی را برای دیگران تعیین کرده اند که باید از آنها پیروی کنند، اگرچه به سادگی استفاده از آمار نیست. استراتژی های آنها پیچیده و برای همیشه در حال تکامل است تا آنها را یک قدم جلوتر نگه دارد. زمین بازی برابر نیست، اما با تفکر هوشمندانه و سخت کوشی، ارتقاء سطح غیرممکن نیست.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

“نابودی مالی”: بحران آدانی با اعتراضات در هند به دلیل ادعاهای تقلب افزایش می یابد | گروه آدانی

به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ، بحرانی که گروه آدانی گروه هندی …