انگلیس در بازی کینه پسااستعماری توسط مهاجم نامرئی آمریکا نجات یافت | ایالات متحده آمریکا

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

آبینندگان تلویزیون مریکا با فرهنگ مردمی برابری برخورد کردند Gegenpressing پیش از مسابقه کینه توزی پسااستعماری روز جمعه بین ایالات متحده و انگلیس: هر زمان که ظاهری از انسجام در پیش نمایش فاکس اسپورت از این مسابقه مشاهده می شد، به سرعت تعطیل می شد. در 10 دقیقه قبل از شروع بازی، اعضای “تیم” فاکس، به گونه های مختلف اظهار داشتند که “همه چیز در اطراف هری کین حلقه می زند” (اینطور است؟)، که آمریکا “عادت کرده است بزرگترین، بدترین و بهترین در جهان باشد.” همه چیز» (این را به تنیس بازان اروپا یا بازیکنان کریکت هند بگویید)، و اینکه «شما خواهید دید که این تیم ایالات متحده به شدت بازی می کند و در چهره بازیکنان انگلیسی قدم می گذارد» (به نظر می رسد قابل رزرو باشد). جورج واشنگتن و انقلاب آمریکا به خاطر فیلم هایی که از هافبک ها در حال انجام اسکوات قبل از بازی بودند، نام برد.

در زمین مسابقه، در نهایت یک مسابقه شکل گرفت، با بازیکنان آمریکا که چیزی نزدیک به استراتژی گیجی و آزار و اذیت روی هوا فاکس را اجرا کردند، اما نتایج بسیار خوشایندتری داشت. در بیشتر بازی، ایالات متحده به طور پیوسته سریع‌تر به توپ می‌رسید، و با اضطرار و بریدگی بازی می‌کرد که انگلیس را گیج‌کننده و گیج‌کننده نشان می‌داد. با این حال، با وجود تسلط آنها، آمریکا بار دیگر بهای عدم قاطعیت خود را در یک سوم پایانی پرداخت – داستانی که به طرز افسرده‌ای برای تیمی آشنا شده است که در نهایت تهدید می‌کند به وعده عظیم خود عمل کند.

به نظر می رسید که آگاهی شدید از مشکلات پایانی آنها، بازیکنان ایالات متحده را در داخل زمین ورزشگاه آل بیت همراهی می کرد. هنگامی که این بن بست هیستریک عجیب و غریب از مرز ساعت گذشته بود، اعتماد مغزهای آمریکا در میدان – کریستین پولیسیچ، وستون مک کنی و واکر زیمرمن – در کنار پرچم گوشه برای یک جلسه استراتژی کوتاه جمع شدند. انگلیس به تازگی ششمین کرنر خود در شب را واگذار کرده بود.

ارسال ضربات ایستگاهی پولیشیچ، که در افتتاحیه جام جهانی USMNT بسیار غم انگیز بود، در این مسابقه به طور معمول عالی بود، تنها با یک مشکل: هرگز کسی در محوطه جریمه نبود که توپ را پس از دفع اولین مدافع انگلیسی، ملاقات کند. در حین پرواز، سه نفر کلیدی ایالات متحده طرحی را طراحی کردند که چگونه مدافعان انگلیس را به غل و زنجیر بکشند و فضا را برای ورود آمریکایی ها در مقابل دروازه ایجاد کنند.

کرنر پولیسیچ در میان انبوه بازیکنان انگلیسی، فراتر از دسترس جردن پیکفورد، و به سمت تیرک خالی دور رفت. زیمرمن وارد شد – اما حدود دو ثانیه خیلی دیر. الگوی مسابقه – که در آن ایالات متحده به میل خود خط هافبک انگلیس را از هم جدا کرد و شانس پس از شانس را از مناطق وسیعی ایجاد کرد که هیچ بازیکن آمریکایی برای تبدیل شدن به آن در دسترس نبود – تأیید شد.

تلاش شجاعانه و جنگجویانه تنها چیزی را تایید کرد که بسیاری از مدت‌ها پیش در مورد این نسخه قدیمی USMNT مشکوک بودند: این تیم همچنان در جستجوی یک مهاجم است.

کنترل خط میانی، سرعت در کناره ها، پاشیدن توپ در محوطه، انگلیس روی قفسه و بدون گل: داستان این مسابقه برای ایالات متحده آمریکا چنین بود. در خط میانی و بیرونی، این تیم از هوشمندی برخوردار است که لباس‌های کشاورزی‌تر آمریکایی در سال‌های گذشته فاقد آن بودند.

بخش اعظم شادی آمریکا در این مسابقه از سمت راست به دست آمد، با سرجینیو دست و تیم وه که ضربه‌ای را ایجاد کردند که انگلیس به وضوح آن را از دست داد، در حالی که در سمت دیگر، پولیشیچ شاید بهترین بازی خود را در رنگ‌های ملی انجام داد و یک بار به تیر افقی برخورد کرد. و به طور مکرر از مدافعان دور شدن با تعهد دلپذیر یک سوار متروی نیویورک که درهای بسته را شکست می دهد. برای یک بار هم تمام اصرار دلخراش و بی وقفه هواداران آمریکایی مبنی بر اینکه پولیسیچ یک استعداد نسلی است که سه سرمربی متوالی چلسی به طور معجزه آسایی توطئه کردند تا آن را به بند بکشند، موجه به نظر می رسید.

خط دفاع انگلیس به راحتی با تهدید حاجی رایت مقابله کرد
خط دفاع انگلیس به راحتی با تهدید حاجی رایت مقابله کرد. عکس: لوکا برونو/AP

یک مسابقه نیمه شانس فریاد می زد که یک تمام کننده ظالم این ماجرا را حل کند، اما اگر بدشانسی انگلیس این بود که هری کین بیشتر بازی را صرف نجات چهار تیم خود کرد، آمریکا این بود که پیشتاز خود عمدتاً نامرئی بود. گرگ برهالتر جاش سارجنت از نوریچ سیتی را کنار گذاشت، که در تساوی 1-1 مقابل ولز یک چهره بسیار حاشیه ای بود و حاجی رایت را به ترکیب اصلی خود ارتقا داد. اما مرد هدف 6 فوت 3 اینچی – یک ملی پوش سابق جوانان که در همان تیم زیر 17 سال مانند بسیاری از مهم ترین بازیکنان این تیم ظاهر شد – تلاش کرد تا خود را به روند بازی تحمیل کند، یک ضربه سر اولیه که فقط از بالای عمودی عبور کرد و نشان دهنده برجسته ترین او بود. مشارکت. گاهی اوقات رایت به خوبی با Dest و Weah ترکیب می‌شد، اما این مداخلات کاملاً تزئینی بود. همه چیز را در مورد غیبت او جلوی دروازه می گوید که دو موقعیت برتر گلزنی ایالات متحده به پولیسیچ و مک کنی رسید.

فقدان یک تمام کننده قابل اعتماد برای برهالتر برای دیداری که باید با ایران برنده شود، یک مشکل واقعی ایجاد می کند. این همچنین نشان دهنده چیزی شبیه به یک ناهنجاری تاریخی است: در هر جام جهانی دیگری که در این قرن برگزار شد، بزرگترین ستاره های خارج از زمین ایالات متحده، مهاجمان آن بودند – بازیکنانی با کالیبر لاندون دونوان و کلینت دمپسی، که اکنون به عنوان کارشناسان در Fox Sport در اسکله دوحه حضور دارند. در غیر این صورت، آن تیم های قبلی بیش از حد به مهاجمان خود متکی بودند و در وسط زمین به دلیل سرگیجه خاصی ناامید شدند. اکنون معضل معکوس وجود دارد: این تیم ایالات متحده مملو از هافبک های ماهر است و سیلی از موقعیت ها ایجاد می کند اما کسی را ندارد که آنها را کنار بگذارد.

برهالتر ممکن است اکنون به سراغ مهاجم باقی مانده در تیمش برود، اما این شک وجود دارد که ژسوس فریرا از اف سی دالاس در جایی که سارجنت و رایت موفق نشده اند موفق شود. علی‌رغم خوش‌بینی پیش از بازی مورخان انقلابی فاکس اسپورت، ایالات متحده باید منتظر بماند تا قطر جام جهانی بعدی خود را برگزار کند تا بتواند دوبل بنکر هیل-البیت را در مقابل انگلیس کامل کند. تا آن زمان، جستجوی آمریکا برای شماره 9 ادامه دارد.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

جایزه یک میلیون دلاری به زن اورگان به دلیل تبعیض نژادپرستانه در پمپ بنزین | اورگان

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، یک اورگان یک زن پس …