دستور کار اولیه دادگاه عالی جان رابرتز: مطالعه ای در ناامیدی

به گزارش دپارتمان اخبارسیاسی پایگاه خبری آبان نیوز ،

واشنگتن – پس از پایان دوره اول خود در دادگاه عالی در سال 2006، قاضی ارشد جان جی رابرتز جونیور احساس بسیار خوبی داشت. دادگاه طولانی ترین تصمیمات متفق القول خود را در تاریخ معاصر صادر کرده بود و او آماده بود تا طرحی بلندپروازانه و خوش بینانه برای تعادل دوران تصدی خود ترسیم کند.

او به جفری روزن، روزنامه‌نگار و استاد حقوق گفت که هدف او محافظت از مشروعیت دادگاه از طریق اجماع، نظرات محدود و دیدگاهی از نقش قضایی است که جایی برای سیاست‌های حزبی ندارد.

این مصاحبه ارزش بازنگری دارد، زیرا همچنان واضح ترین بیانیه آرزوهای اولیه قاضی رابرتز است. در طول سال ها، او تنها موفقیت های مناسبی در دستیابی به آنها داشته است. اخیراً، پس از دوره ای که شامل تصمیمات شدیداً تقسیم شده در مورد سقط جنین، اسلحه، آب و هوا و مذهب بود، پروژه او در حال نابودی است.

رابرتز، 67 ساله، 17 سال خدمت کرده است که در حال حاضر چند سال بیشتر از میانگین دوره تصدی 16 اسلاف وی است. کاملاً ممکن است که او به اندازه کافی در سمت خود بماند تا بتواند با معبود خود، قاضی ارشد جان مارشال، که بیش از 34 سال خدمت کرد و قدرت و اعتبار موسسه را تغییر داد، رقابت کند.

اما بعید به نظر می رسد که رابرتز، قاضی ارشد، بتواند همکارانش را به سمت شفافیت هدف دادگاه مارشال، که به دلیل صحبت با یک صدا مورد توجه قرار گرفته است، سوق دهد. با این حال، در سال 2006، او گفت که قصد دارد تلاش کند.

او گفت: “من فکر می کنم هر قاضی باید نگران این باشد که دادگاه به عنوان یک دادگاه عمل کند و به عنوان یک دادگاه عمل کند.” “

وی افزود: دادگاه باید بر عملکرد به عنوان یک نهاد تمرکز کند، زیرا اگر این کار را انجام ندهد اعتبار و مشروعیت خود را به عنوان یک نهاد از دست می دهد.

اجماع مورد نظر قاضی عالی غیرممکن بوده است. طبق داده‌های جمع‌آوری‌شده، در دوره‌ای که در ژوئن به پایان رسید، در ۷۲ درصد از تصمیمات امضا شده دادگاه در پرونده‌های استدلالی، حداقل یک مخالفت وجود داشت که بالاترین میزان در چهار دهه اخیر است. توسط لی اپستین از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، اندرو دی. مارتین از دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و کوین کوین از دانشگاه میشیگان.

بیانیه قاضی رابرتز در سال 2006 درباره «عملکرد دادگاه به عنوان یک دادگاه» شباهت زیادی به زبانی داشت که قاضی النا کاگان در حضورهای عمومی در تابستان و پاییز امسال به کار می برد و در آن اظهار داشت که تصمیمات اخیر دادگاه مشروعیت آن را تضعیف کرده است. به عنوان مثال، در ماه سپتامبر، او گفت که “چیزی که مخزن اعتماد عمومی را ایجاد می کند این است که دادگاه مانند یک دادگاه عمل می کند.”

در ماه اکتبر، او گفت که دادگاه بر سر دوراهی قرار دارد. آیا ما با یکدیگر به گونه‌ای تعامل می‌کنیم که سعی در یافتن زمینه‌های مشترک داشته باشیم، به گونه‌ای که سازش اصولی را تقویت کنیم؟» او پرسید. “یا این چیزی فراتر از ماست؟”

دو قاضی به نکاتی متفاوت اما مرتبط اشاره کردند. رابرتز، رئیس قاضی گفت که تصمیمات متفق القول اعتماد عمومی را برانگیخت، در حالی که قاضی کاگان نگرانی های بزرگ تری را ابراز کرد، از جمله اینکه پیشینه های نادیده گرفته شده بلافاصله پس از تغییرات در اعضای دادگاه مشروعیت آن را تهدید می کند.

اما رئیس قاضی رابرتز در مصاحبه سال 2006 به اهمیت محفوظ ماندن دادگاه از حزب گرایی پرداخت.

او گفت: «سیاست به شدت تقسیم شده است. در مورد کنگره هم همینطور. اگر دولت قصد ندارد کاملاً دوقطبی شود، باید نوعی ثبات وجود داشته باشد. دور نگه داشتن هر نوع شکاف حزبی از قوه قضائیه نیز از اولویت بالایی برخوردار است.»

در سال 2006، رابرتز رئیس قاضی گفت که همکارانش آشکارا در مورد حفاظت از مشروعیت دادگاه با پیوستن اعضای جدید صحبت کردند. او درباره همکارانش گفت: «آنها نمی خواهند که دادگاه به دلیل تغییرات در پرسنل در حال غوطه ور شدن باشد.

تصمیم دادگاه در ژوئن برای حذف حق قانونی سقط جنین که در سال 1973 در Roe v. هر سه منصوب او در اکثریت بودند.

رابرتز، رئیس قاضی، موضعی میانی در این پرونده اتخاذ کرد، دابز علیه سازمان بهداشت زنان جکسون، همانطور که در تصمیمی در سال 2020 در مورد لغو قانون محدودکننده سقط جنین لوئیزیانا موافق بود.

در مصاحبه سال 2006، قاضی اعظم مسئولیت های متمایز شغل خود را منعکس کرد و خاطرنشان کرد که قاضی قبلی ویلیام اچ. رنکویست، زمانی که رئیس جمهور رونالد ریگان او را پس از 14 سال به عنوان دستیار قاضی ارتقاء داد، دستخوش تحول شد.

رابرتز، رئیس قاضی گفت: “من فکر می کنم هیچ شکی وجود ندارد که او به عنوان قاضی دستیار و رئیس تغییر کرده است.” او به طور طبیعی بیشتر نگران عملکرد موسسه شد.

به نظر می‌رسید که رئیس دادگستری Rehnquist موضع خود را تغییر داده است، برای مثال، در مورد میراندا علیه آریزونا، تصمیم 1966 که افسران پلیس را ملزم می‌کرد تا قبل از بازجویی از افراد در بازداشت، هشدارهای آشنا را بخوانند. او از این تصمیم انتقاد کرده بود اما در سال 2000 نظر اکثریت را نوشت و آن را تایید کرد.

رئیس قاضی رابرتز طرز تفکر سلف خود را توضیح داد: “او قدردانی کرد که این قانون به بخشی از قانون تبدیل شده است – اینکه ریشه کن کردن آن آسیب بیشتری می رساند – و او این نظر را به عنوان رئیس برای خیر موسسه نوشت.”

آقای روزن، که مصاحبه را انجام داد و اکنون رئیس مرکز ملی قانون اساسی است، گفت که اهدافی که قاضی رابرتز در اوایل تصدی خود بیان کرد، اهدافی شایسته بود.

آقای روزن هفته گذشته گفت: «رئیس قاضی رابرتز به خاطر تلاش برای حفظ مشروعیت غیر حزبی دادگاه با ترویج تصمیمات محدود و متفق القول سزاوار اعتبار زیادی است. او از ابتدا تشخیص داد که موفقیت چشم اندازش به همکارانش بستگی دارد و این تقصیر او نیست که آرا را از دست داده است.»

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

رئیس سازمان جهانی بهداشت گفت: رویکرد سهل‌انگیز به همه‌گیری کووید-19 می‌تواند یک نوع کشنده ایجاد کند

به گزارش دپارتمان اخبار جهان پایگاه خبری آبان نیوز ، رئیس سازمان جهانی بهداشت روز جمعه …