چرا پروژه های ساختمانی جدید بلایای آب و هوایی پورتوریکو را بدتر می کنند | پورتوریکو

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،

جیomary Ortega در Ciales، شهری واقع در رشته کوه مرکزی پورتوریکو زندگی می کند. برای رسیدن به محل کار و بردن دخترش به مدرسه، او از PR-146 استفاده می‌کند، بزرگراهی که در زمینی مستعد رانش زمین ساخته شده است، که منجر به رفت‌وآمدهای خائنانه برای مردم محلی می‌شود.

اما پس از اینکه طوفان فیونا در ماه سپتامبر به این جزیره رسید، اورتگا می گوید که بخش اعظم بزرگراه از بین رفته یا در اثر سقوط سنگ ها و گل فرو رفته است. من می ترسیدم که جاده بیشتر سر بخورد و قربانی شوم – و چه کسی از فرزندان من مراقبت می کند؟ اورتگا گفت.

پورتوریکو به عنوان جزیره ای در دریای کارائیب، به شدت در برابر اثرات بحران آب و هوا آسیب پذیر است – اما برخی از کارشناسان محیط زیست می گویند که دولت این جزیره با چراغ سبز پروژه های ساختمانی در مناطق آسیب پذیر زمین شناسی، زندگی مردم را به خطر می اندازد.

در قرن بیستم، در مرحله شهرنشینی پورتوریکو، شبکه متراکمی از جاده‌ها به تپه‌ها و کوه‌های جزیره گسترش یافت که به افزایش حساسیت به رانش زمین کمک کرد. بزرگراهی که اورتگا وارد محل کار می‌شود، قبلاً دچار رانش زمین شده است، از جمله در طول طوفان ماریا – و با این حال، طبق گزارشی که توسط وزارت حمل‌ونقل و فواید عمومی ارائه شده است، هنوز در انتظار تعمیرات مختلف است.

اورتگا می‌گوید: «وقتی باران شدید می‌بارد، ترجیح می‌دهم برای جلوگیری از یک فاجعه کار را از دست بدهم، و همسایگان زیادی در همین وضعیت هستند. او خاطرنشان می کند که حتی زمانی که دولت برخی تعمیرات را انجام می دهد، مشکلات اساسی حل نمی شود.

در همین حال، در شهرها و شهرهای ساحلی، محیط بانان و شهرنشینان از تصویب مکرر پروژه های ساختمانی توسط دولت در مناطقی که مستحق حفاظت از محیط زیست هستند – مانند ساخت یک هتل جدید در شهر لوکیلو، نزدیک یک تالاب.

«سال‌هاست که دولت و سازمان‌های ذی‌ربط مجوزهای ساخت و ساز را نادیده گرفته‌اند [their] پدرو ام کاردونا روگ، معمار، شهرساز و برنامه ریز دارای مجوز معروف به ال اوربانیستا، می گوید: تأثیر بر جمعیت و طبیعت.

بحران آب و هوا به طور نامتناسبی بر کشورها و مناطقی مانند پورتوریکو تأثیر می گذارد که کمترین سهم را در آن داشته اند. پورتوریکو مدت‌هاست که برای تامین منابع بیشتر از ایالات متحده برای محافظت از ساکنانش در برابر طوفان‌های شدید و دیگر آب و هوای شدید لابی کرده است. انتقادات رهبران سیاسی پورتوریکو همراه با انتقادهای ایالات متحده و سایر کشورهای ثروتمندتر است: هر دو به دنبال پاسخگویی به کسانی هستند که در قدرت هستند در برابر افرادی که به آنها خدمت می کنند.

این پویایی در طول شرایط اضطراری آب و هوایی آشکار می شود، جایی که طوفان ها و طوفان های دیگر جزیره را درنوردیده و منجر به آسیب های فاجعه بار می شود. بدون سازماندهی مجدد اولویت های دولت پورتوریکا، کارشناسان می ترسند که صحنه هایی مانند صحنه های پس از طوفان فیونا تکرار شوند.


اچطوفان فیونا بلافاصله آشکار کرد که زیرساخت های جزیره چقدر ضعیف است: جاده ها از آسفالت خالی شده بودند. رانش زمین و سیل مناطق کوهستانی را فرا گرفت. در شهر Cayey، یک خانواده باید با قایق و طناب از طبقه دوم خانه خود نجات می یافتند.

طبق آمار AccuWeather و خدمات ملی هواشناسی (NWS) طی 72 ساعت پس از ورود طوفان به خشکی، شهرداری‌های جنوب شرقی پورتوریکو بین 18 تا 31 اینچ باران دریافت کردند. بیش از 426 نفر در شهر سالیناس تخلیه شدند که 25 اینچ باران بارید که منجر به سیل بی‌سابقه شد.

پمپ بنزینی که در اثر طوفان ماریا آسیب دید.
پمپ بنزینی که در اثر طوفان ماریا آسیب دید. عکس: ریکاردو آردوئنگو/ رویترز

کاردونا روگ استدلال می‌کند که تصویب ساخت‌وساز جدید توسط دولت، آسیب‌هایی را که طوفان‌هایی مانند فیونا به جزیره وارد می‌کنند تشدید می‌کند. به ویژه، او سیستم مجوز جدیدی را که در سال 2009 راه اندازی شد، مقصر می داند. آی تی کاردونا روگ می‌گوید، برای «چابک و کارآمد» طراحی شده بود تا «اقتصاد را تقویت کند»، اما در واقعیت، گام مهمی در نظارت بر پروژه‌های ساختمانی جدید برداشته شد. او به مورد Cayey اشاره می کند، جایی که خانواده مجبور شدند با قایق تخلیه شوند، جایی که ساخت و ساز ادامه یافت علیرغم اینکه این منطقه در معرض خطر سیل است.

تحولات جدید، به ویژه مسکن، در چنین مناطقی نیز در هنگام وقوع بلایای اقلیمی در معرض خطر بیشتری قرار دارند. گزارشی از سال 2020 بیش از 70000 رانش زمین ناشی از طوفان ماریا را برشمرده است که بیشتر در مناطق کوهستانی بوده است. 22 درصد از شهرهای جزیره که نیم میلیون نفر را در خود جای داده است، در مناطقی هستند که حساسیت به رانش زمین «بسیار زیاد» است.

در این مناطق، به دلیل فقر و نبود کمک و نظارت دولتی، صدها هزار خانه به طور غیررسمی توسط خود خانواده ها ساخته شده است. هزینه بالای مصالح، پرداخت تعرفه ها و پیچیدگی فرآیندهای مجوز تنها برخی از عواملی هستند که دسترسی رسمی به ساختمان ها را محدود می کنند. این خانه ها بدون ارزیابی زمین و یا نظارت بر روند ساخت و ساز و اثرات زیست محیطی آن ساخته شده اند. این امر به ویژه زمانی که جوامعی در کنار کوه‌های جزیره ساخته می‌شوند، با خانه‌هایی که بر روی ستون‌های ساخته شده در شیب‌های ناهموار ساخته شده‌اند، متزلزل می‌شود.

شهرداران از بلایای گذشته مانند فاجعه مامیس در سال 1985 درس نگرفته‌اند. به یک جمعیت فقیر اجازه داده شد که منطقه‌ای شیب‌دار در پونس را با شیب 60 درصدی برای دهه‌ها اشغال کند. سپس طوفان استوایی ایزابل آمد و 23 اینچ بارندگی باعث رانش زمین شد که تقریباً 129 نفر را کشت.

به گفته کارلوس تولنتینو در گزارشی برای دانشگاه پورتوریکو، ساخت و ساز غیرقانونی معمولاً برای فقرا است. گفتگو. اما شکاف بین ساخت و ساز قانونی و غیررسمی دیگر در خطوط طبقات اجتماعی قرار نمی گیرد. حتی زمانی که سازندگان مقداری پول و قدرت اقتصادی دارند، ممکن است از مطالعات خاک صرف نظر کنند یا کدها را نادیده بگیرند تا کمتر هزینه کنند و از تشریفات اداری اجتناب کنند.

***
به همین دلیل، مجتمع‌های مسکونی در شهرهای مختلف پورتوریکو دارای نقص‌های جدی هستند. پس از طوفان ماریا، بسیاری از خانه‌ها در محله توریستی اوشن پارک زیر آب رفتند و چندین هفته زیر آب ماندند. پیش از این در آن منطقه جنگل های حرا قطع و تالاب ها خشک شده بود تا زمینه توسعه فراهم شود. همچنین در طول ماریا، بسیاری از ساختمان‌ها در مجتمع مسکونی گران قیمت پالماس دل مار در برابر بادهای پایدار و امواج قوی فرو ریختند. یک الگوی نادیده گرفتن خطرات ناشی از شکستن زمین های مختلف برای توسعه جدید وجود دارد. یک مجتمع مسکونی در شهر سیبا پس از رانش زمین ناشی از طوفان ماریا دچار آسیب جزئی شد.

کارشناسانی مانند زمین شناسان، کارشناسان محیط زیست و سازمان های غیردولتی پیشنهاد کرده اند که بهتر است میزان ساخت و سازها در خطوط ساحلی کاهش یابد تا اطمینان حاصل شود که این ساخت و سازها اثرات تغییرات آب و هوایی را تشدید نمی کنند. بر اساس داده های سرشماری، شصت درصد از 3.2 میلیون نفر ساکن این جزیره در ساحل زندگی می کنند. در عوض، طبق گزارش Centro de Periodismo Investigativo، دولت به تایید مجوزهای ساخت و ساز در سواحل ادامه داده است. مجوزهای ساخت و ساز در سواحل جزیره در اولین سال ریاست پدرو پیرلوئیسی، فرماندار 29 درصد افزایش یافت.

علیرغم شواهد ارائه شده توسط ماریا و اکنون فیونا مبنی بر اینکه برای محافظت از ساکنان باید نظارت بیشتری بر پروژه های ساختمانی وجود داشته باشد، شهرداری ها و دولت محلی همچنان اجازه ساخت و سازهای ناایمن را می دهند – از جمله آنهایی که نیاز به حذف درختان حرا دارند.

Alcides L Morales-Pérez، زیست شناس و هماهنگ کننده مدیریت برای Para La Naturaleza، یک سازمان غیرانتفاعی زیست محیطی، می گوید: حرا نقش مهمی در محافظت از خطوط ساحلی در برابر سیل، باد، موج و فرسایش دارند. وی خاطرنشان می کند که حرا به عنوان فیلتر جذب کننده آلاینده ها عمل می کند و همچنین زیستگاه صدها گونه ماهی و همچنین زیستگاه موقت بسیاری از پرندگان مهاجر است. برگ های درختان مواد مغذی را برای خاک فراهم می کنند و همچنین می توانند به عنوان کود برای سایر اکوسیستم ها عمل کنند.

علیرغم نقش حیاتی این درختان در اکوسیستم های محلی، افزایش یافته است در جنگل زدایی حرا در سال های اخیر – که به تشدید سیل کمک کرد. در شهرداری جنوبی سالیناس، حذف جنگل‌های حرا – همراه با عدم نگهداری در امتداد کانال‌های آبیاری منطقه – اثرات 25 اینچ بارانی را که فیونا به جا گذاشت، بدتر کرد. صدها نفر در این منطقه مجبور به تخلیه خانه های خود شدند.

مورالس پرز می‌گوید: «ما نمی‌توانیم به ساختن در ناهماهنگی با طبیعت ادامه دهیم. جنگل زدایی برای ساخت و ساز باعث تشدید سیل و فرسایش خاک می شود.

ساخت و سازهایی که در سواحل مجاز شده اند، بیشتر هتل ها، اقامتگاه ها یا مشاغل هستند. تعداد بسیار کمی با استفاده از شیوه‌هایی ساخته می‌شوند که اثرات افزایش سطح دریا و فرسایش ساحلی را کاهش می‌دهند، یا سیل‌ها را کاهش می‌دهند – مانند شمع‌های هیدرولیک، صخره‌های مصنوعی، بازسازی تپه‌ها و حرا، یا دیوارهای حائل.

دولت محلی همچنین توسعه یک هتل Fairfield Inn & Suites، بخشی از زنجیره هتل های ماریوت، در لوکیلو را تایید کرده است. به گفته متخصصان و رهبران جامعه، این هتل بر یک تالاب در منطقه شرق تأثیر می گذارد.

بر اساس برنامه کاربری زمین پورتوریکو در سال 2015، زمینی که هتل در آن ساخته خواهد شد دارای حفاظت های ویژه ای بود که منجر به توقف پروژه در سال 2016 شد. با این حال، ساخت و ساز در سال 2019 شروع شد، زمانی که طبقه بندی طبقه بندی زمین ها اصلاح شد. .

دولت محلی به اولویت دادن به توسعه ادامه داده است – اما فقدان سیاست های زیست محیطی روشن و موثر در مورد ساخت و ساز تنها پورتوریکو را آسیب پذیرتر کرده است. بار این نظام بر دوش فقرا خواهد افتاد، مگر اینکه چیزی تغییر کند.

کاردونا روگ می گوید: «ما باید به آینده نگاه کنیم. سیل در یک مجتمع مسکونی با کلاس بالا مانند جاری شدن سیل در یک محله فقیرنشین نیست. [where residents must] منتظر پاسخ آژانس باشید.»

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

کارشناسان می گویند استراتژی EV کارگر فوراً مشکلات عرضه استرالیا را برطرف نمی کند | وسایل نقلیه الکتریکی

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، به گفته کارشناسان صنعت، علیرغم …