“ما زنده ماندیم”: خرسون پس از عقب نشینی روسیه زنده می شود

به گزارش دپارتمان اخبار جهان پایگاه خبری آبان نیوز ،

یک هفته پس از آزادسازی شهر خرسون در جنوب اوکراین، ساکنان نمی توانند از یادآوری هشت ماه وحشتناکی که تحت اشغال روسیه گذرانده اند بگریزند: افراد مفقود، مین ها در همه جا، مغازه ها و رستوران ها بسته، کمبود برق و آب — و انفجارها. روز و شب در حالی که نیروهای روسیه و اوکراین درست در آن سوی رودخانه دنیپر می جنگند.

با وجود این سختی‌ها، ساکنان خرسون ترکیبی از آرامش، خوش‌بینی و حتی شادی را ابراز می‌کنند – به ویژه به دلیل آزادی دوباره آنها برای ابراز وجود.

حتی نفس کشیدن هم راحت تر شد. الان همه چیز فرق کرده است.

جمعیت خرسون نسبت به قبل از جنگ نزدیک به 300000 نفر به حدود 80000 نفر کاهش یافته است، اما این شهر به آرامی در حال زنده شدن است. رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی روز دوشنبه پیروزمندانه در خیابان ها قدم زد و از خروج روسیه – شکست تحقیرآمیز ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه – به عنوان رئیس جمهور روسیه استقبال کرد. “آغاز پایان جنگ.”

مردم دیگر ترسی از ترک خانه ندارند، یا نگران این نیستند که تماس با سربازان روسی ممکن است به زندان یا سلول شکنجه منجر شود. آنها در میادین شهر – که با نوارهای آبی و زرد روی کیف و ژاکت خود تزئین شده اند – جمع می شوند تا تلفن ها را شارژ کنند، آب جمع آوری کنند یا با همسایگان و اقوام صحبت کنند.

یولیا ننادیشوک، 53 ساله، که از زمان شروع تهاجم روسیه به همراه همسرش، اولکساندر، در خانه به سر می برد، اما اکنون هر روز به مرکز شهر می آید، گفت: «اگر از اشغال جان سالم به در بردیم، بدون هیچ مشکلی از آن جان سالم به در خواهیم برد.

او گفت که بدترین محرومیت نداشتن آزادی برای خود بودن بود، که مانند “قفس” بودن بود.

الکساندر ننادیشوک، 57 ساله، گفت: “شما نمی توانستید چیزی با صدای بلند بگویید، نمی توانید اوکراینی صحبت کنید.”

ساکنان خرسون در مورد “ترور خاموش” صحبت می کنند که اشغال آنها را مشخص کرد، که با محاصره نظامی ویرانگر که سایر شهرهای اوکراین – مانند ماریوپول، سیویرودونتسک و لیسیچانسک – را به ویرانه تبدیل کرد، متفاوت بود.

نیروهای روسی در روزهای اولیه جنگ از کریمه مجاور که به طور غیرقانونی در سال 2014 ضمیمه خرسون شد، وارد خرسون شدند و اندکی پس از آن، آن را اشغال کردند.

مردم در Kherson بیشتر به زبان روسی ارتباط برقرار می کنند. اسمولیانا، داروساز، گفت که در اوایل جنگ، برخی از ساکنان آنجا با همسایگانی که با روسیه همدردی می کردند، مدارا می کردند، اما طی نه ماه گذشته تغییر محسوسی رخ داده است. او گفت: “من حتی از صحبت روسی خجالت می کشم.” آنها از نظر روحی و جسمی به ما ظلم کردند.

بسیاری از مردم شهر را ترک کردند، اما برخی ناپدید شدند.

کریستینا یولداشوا، 18 ساله، در مغازه ای در روبروی ساختمانی کار می کند که پلیس روسیه از آن به عنوان بازداشتگاه استفاده می کرد و مقامات اوکراینی در حال بررسی اتهامات شکنجه و آزار هستند.

او به زنی که اخیراً به دنبال پسرش آمده بود، گفت: “دیگر کسی اینجا نیست.”

افراد دیگر به دنبال رفتن بودند، اما نتوانستند. تتیانا، 37 ساله، که نخواست با نام خانوادگی خود شناسایی شود، گفت: «ما سه بار سعی کردیم که آن را ترک کنیم، اما آنها همه راه های خروجی ممکن را از شهر بستند.

هنگامی که سربازان روسی در 11 نوامبر از خرسون، تنها پایتخت منطقه ای مسکو که از زمان آغاز تهاجم در 24 فوریه تصرف شده بود، عقب نشینی کردند، آنها شهری را خالی از زیرساخت های اولیه – آب، برق، حمل و نقل یا ارتباطات- ترک کردند.

هنوز هم می توان محصولات روسی را در مغازه های کوچکی یافت که از طریق اشغال دوام آورده اند. و شهر همچنان با بنرهایی تزئین شده است که تبلیغات روسی را تبلیغ می‌کنند، مانند «اوکراینی‌ها و روس‌ها یک ملت واحد هستند» یا اوکراینی‌ها را تشویق می‌کند تا پاسپورت روسی بگیرند. (بعضی از مردم هنگام عبور از کنار آنها با صدای بلند فحش می دهند.)

بسیاری از مغازه ها، رستوران ها و هتل ها همچنان بسته هستند و بسیاری از مردم بیکار هستند. اما ساکنان در هفته گذشته توسط کامیون‌های مواد غذایی از سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای اوکراینی که وارد شده‌اند و کانون‌های اینترنتی راه‌اندازی شده به مرکز شهر کشیده شده‌اند.

در حالی که مردم بلافاصله پس از عقب نشینی روسیه خوشحال بودند، خرسون همچنان شهری در حالت تعلیق است.

به گفته وزارت امور داخلی، یک مانع بزرگ برای بازگرداندن ساکنان به خرسون و تلاش های بازسازی، پاکسازی تمام مین هایی است که روس ها در داخل دفاتر اداری و اطراف زیرساخت های حیاتی قرار داده اند.

مری آکوپیان، معاون وزیر امور داخلی اوکراین گفت: «مین‌کشی در اینجا برای بازگرداندن زندگی مورد نیاز است. او می‌گوید که خرسون نسبت به شهرهای دیگری که اوکراین از دست روس‌ها آزاد کرده است، مشکل بزرگ‌تری با مین‌ها دارد، زیرا برای طولانی‌ترین مدت تحت اشغال بوده است.

او تخمین زد که پاکسازی کامل مین ها از شهر خرسون و مناطق اطراف آن سال ها طول می کشد. در حال حاضر 25 نفر در پاکسازی مین ها و سایر مواد منفجره به جا مانده در خرسون جان خود را از دست داده اند و ده ها غیرنظامی که عجله به بازگشت به خانه خود داشتند بر اثر مین کشته شدند.

قبل از عقب نشینی، سربازان روسی از فروشگاه ها و مشاغل — و حتی موزه ها غارت کردند. دولت اوکراین تخمین می زند که 15000 اثر از موزه های منطقه خرسون به سرقت رفته و به کریمه مجاور برده شده است.

کایریلو تیموشنکو، یکی از مقامات ارشد دفتر زلنسکی، پس از سفر به منطقه خرسون در کانال تلگرامی خود نوشت: «در واقع چیزی در آنجا وجود ندارد. روس ها همه شهرها و شهرها را کشتند و مین زدند و غارت کردند.

عقب نشینی تحقیرآمیز روسیه به صداهای جنگ در خرسون پایان نداد. حدود 70 درصد از منطقه وسیعتر خرسون هنوز در دست روسیه است. صدای انفجارها به طور مرتب در شهر شنیده می شود، اگرچه مردم محلی همیشه مطمئن نیستند که آیا این بخشی از تلاش مین برداری است یا صدای توپخانه های روسیه و اوکراین.

علیرغم درگیری های مداوم در نزدیکی، مردم خرسون به اندازه کافی در مورد ایمنی خود احساس اطمینان می کنند که آژیرهای هشدار حمله هوایی را نادیده می گیرند و تعداد زیادی در خیابان ها جمع می شوند – برای احوالپرسی و تشکر از سربازان اوکراینی.

مانند بسیاری از ساکنان، ننادی‌شوک‌ها با شنیدن صدای انفجار در دوردست به خود خجالت نمی‌کشند و از هر مشکل دیگری که با آن روبه‌رو می‌شوند از شکایت بیزارند.

«ما ادامه می دهیم. ما منتظر پیروزی هستیم. یولیا ننادیشوک گفت: ما ناله نمی کنیم. شوهرش افزود: “تمام اوکراین اکنون در این وضعیت است.”

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

“به هیچ وجه قمار ممنوع”: ساوتگیت اصرار دارد که آمادگی کین را در برابر ایالات متحده به خطر نمی اندازد | انگلستان

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ، گرت ساوتگیت اعتراف کرده است که …