ایالات متحده سریعتر، جوانتر و ماهرتر از سال 2014 است. اما آیا آنها بهتر هستند؟ | ایالات متحده آمریکا

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

دوران گرگ برهالتر در صحرا با پیروزی 3-0 مقابل پاناما در ژانویه 2019 در حضور 9040 نفر در گلندیل آریزونا آغاز شد.

سفر به قطر 56 مسابقه را در برگرفته است: سفری گاه هیجان‌انگیز و گاه دلهره‌آور از کاکتوس‌ها و پراکندگی هوای مطبوع حومه‌های فراموش‌شده فونیکس تا آسمان‌خراش‌های متراکم و استادیوم‌های پست شبه جزیره که میزبان بالاترین رویداد ورزشی جهان هستند.

در اینجا، در یک منطقه خشک دیگر که بیشتر به خاطر شن و ماسه تا فوتبال شناخته شده است، سه بازی یا چند بازی برگزار می شود که دوران سرمربیگری برهالتر را به عنوان سرمربی تیم ملی مردان ایالات متحده مشخص می کند – و اگر اوضاع به طرز وحشتناکی کج پیش برود، احتمالاً به آن پایان خواهد داد. با توجه به موشکافی گسترده ای که آمریکایی ها به عنوان میزبان مشترک در سال 2026 با آن روبه رو خواهند شد، برهالتر نمی تواند به عنوان یک تاکتیک دان شهرت پیدا کند که در کانون توجهات کوچک می شود.

اما قضاوت در مورد موفقیت یا شکست در قطر دشوار است زیرا این یک گروه جدید و سبز از بازیکنان است که فقط یکی از آنها – DeAndre Yedlin – دارای تجربه قبلی در فینال جام جهانی است. مایه آرامش این است که ایالات متحده به دنبال شکست مقدماتی 2018 و یک کمپین وحشتناک در سال 2022 که تیم برهالتر را پشت سر کانادا و مکزیک به پایان رساند و سومین و آخرین جایگاه خودکار را بر روی تفاضل گل در روز آخر کسب کرد، به پایان رسید.

مردی که ایالات متحده را به مسابقات 2014 برد، یورگن کلینزمن، در سال 2018 به Sports Illustrated گفت: “شما یک اسکلت جدید بین جام های جهانی می سازید”. گوشت زیادی روی استخوان ها نیست. اما ما در شرف آموختن چیزهای زیادی در مورد قلب، روح و ذهن نسل آمریکایی هستیم که اغلب به عنوان بااستعدادترین نسلی که این کشور تاکنون دیده است تبلیغ می شود.

در مورد انتظارات در ESPN، برهالتر در مورد سبک صحبت کرد تا نتایج: «من فکر می کنم مهم است که به قطر برویم و هویت خود را به عنوان یک تیم نشان دهیم. زمان آن نرسیده است که خودمان را تغییر دهیم. ما یک تیم تهاجمی، یک تیم پر پرس هستیم، می‌خواهیم از توپ استفاده کنیم و می‌خواهیم بفهمیم که آیا می‌توانیم در انجام آن موفق باشیم یا خیر.»

اجرای بی عیب و نقص برنامه بازی اما به پایان رساندن خارج از دو گروه اول در گروه B، که شامل ولز، ایران و انگلیس نیز می شود، به خوبی در برنامه منعکس نمی شود. همچنین یک نتیجه کمتر از حد نصاب خواهد بود. با بازگشت به ایتالیا 90، ایالات متحده در 4 فینال از هفت فینال گذشته خود، از جمله دو رقابت آخر خود، در سال های 2010 و 2014، به مرحله حذفی رسیده است. اما تنها پیروزی بعد از مرحله گروهی در سال 2002 اتفاق افتاد، زمانی که تیم بروس آرنا مکزیک را در مرحله یک هشتم نهایی شکست داد (و سپس با بدشانسی به آلمان در یک چهارم نهایی باخت).

نتیجه گیری در قطر که مطابق با تاریخ و انتظارات معقول است، به نظر می رسد یک شکست در مرحله یک هشتم نهایی با برهالتر است که می تواند استدلال کند که تیمش تجربیات ارزشمندی را به دست آورده است که برای سال 2026، زمانی که بیشتر اعضای اصلی تیمش به آنها کمک خواهد کرد بازیکنان باید در اوج باشند. هر چیزی بیشتر یک جایزه خواهد بود. هر چیزی کمتر از ناامیدی اما شانس نقش خواهد داشت.

این بازیکن 49 ساله گفت که مرحله گروهی و حذفی “به معنای واقعی کلمه دو تورنمنت متفاوت است.” “هر چیزی ممکن است در هر روز اتفاق بیفتد. تنها کاری که می خواهید در مسابقات حذفی انجام دهید این است که بهترین بازی ممکن را انجام دهید. و اگر بیرون بروید و بهترین بازی ممکن را انجام دهید، با سر بالا بیرون می‌روید.»

با این حال، چنین خروجی این ادعا را سخت‌تر می‌کند که USMNT در هشت سال از زمانی که تیم 2014 تمام تلاش خود را انجام داد و شکست خورد، پیشرفت چشمگیری داشته است، به مرحله یک هشتم نهایی رسید اما پس از وقت‌های اضافه به بلژیک برتر رفت. قهرمانی های تیم هاوارد در دروازه. با معیار کلیدی برای ناظران معمولی – چقدر در جام جهانی پیشرفت کردید؟ – نشان دهنده رکود است.

تیم 2022 آشکارا از نظر مهاجم و دروازه بان ضعیف تر از سال 2014 است، زمانی که ایالات متحده به کلینت دمپسی و هاوارد افتخار می کرد. در سایر موقعیت ها به طور بالقوه پویاتر است، به خصوص در کناره ها. مقدار زیادی از محصول فعلی در باشگاه های بزرگ یا متوسط ​​اروپایی است، اما وینتیج 2014 دارای کهنه سربازان ثابتی مانند دامارکوس بیزلی، مایکل بردلی، جف کامرون و جرمین جونز بود که مدتی را نیز در لیگ های بزرگ اروپایی سپری کردند.

مهاجم سابق هرکولز گومز که برای ایالات متحده در فینال جام جهانی 2010 بازی کرد و برای میزبانی یک برنامه در ESPN+ در دوحه خواهد بود، می گوید: “بر روی کاغذ آنها با استعدادترین تیم ملی مردان ایالات متحده هستند که تا به حال داشته ایم.” در مقایسه با نسل‌های قبلی، “این تیم بسیار جوان‌تر، بسیار سریع‌تر، در مرحله انتقال بهتر، از نظر فردی بهتر و از نظر فنی بهتر است.”

با این حال، او می‌افزاید، آنها فاقد دانش کهنه‌کار تیم‌های 2010 و 2014 هستند، تیم‌هایی که «بچه‌هایی کمی بداخلاق داشتند، که با چیپ روی شانه‌هایشان بازی می‌کردند» و از تکالیف سخت خارج از خانه دلسرد نمی‌شدند.

آینده گرگ برهالتر به عنوان مربی USMNT ممکن است در هفته های آینده مشخص شود.
آینده گرگ برهالتر به عنوان مربی USMNT ممکن است در هفته های آینده مشخص شود. عکس: خوان کارلوس کاوال/EPA

در سال 2014، ایالات متحده به برزیل رفت و در مرحله مقدماتی هکس با هفت پیروزی و یک شکست در 10 بازی پیروز شد و بالشتک 11 امتیازی نسبت به مکزیک رتبه چهارم، که از طریق پلی آف بین کنفدراسیونی پیشرفت کرد، به دست آورد.

برای چرخه 2022، ایالات متحده تنها یک بار در جاده پیروز شد و 21 گل در 14 بازی به ثمر رساند، که بیشتر آنها ضربه زدن از فاصله نزدیک یا ضربه های سر ساده بودند. یک گل معمولی از خط دفاعی بود که نتوانست یک سانتر را دفع کند و یک آمریکایی که به توپ شل حمله می کرد. هیچ گلی از خارج از محوطه جریمه به ثمر نرسید و تنها دو گلازو به ثمر رسید: یک پیروئت کریستین پولیشیچ در مقابل پاناما و یک موشک مقابل کاستاریکا از سرجینیو دست.

جدای از سن، شاید بزرگترین تفاوت با 8 سال پیش، کالیبر بازیکنان در تیم نیست، بلکه کیفیت آنهایی است که نیستند. استخر استعداد در حال حاضر بسیار عمیق‌تر است و آمریکایی‌های زیادی در باشگاه‌های خارجی حضور دارند – همانطور که گومز اشاره می‌کند، هر روز از برخی از بهترین مربیان سیاره یاد می‌گیرند. در مقابل، بیشتر فهرست سال 2010 اواخر دوران نوجوانی خود را با بازی در دانشگاه های آمریکا گذراندند.

برهالتر گزینه های کافی برای اختراع مجدد تیم را داشت. تنها چهار نفر از بازیکنانی که بازی سرنوشت ساز مقدماتی 2017 را به ترینیداد و توباگو باختند در ترکیب تیم قطر هستند.

این مربی ده ها بازیکن تازه وارد را در نوجوانی و اوایل 20 سالگی آزمایش کرد که بسیاری از آنها در دو دسته برتر کشورهای اروپایی پیشرو بازی می کردند. او از 91 بازیکن استفاده کرده است – سه بازیکن بیشتر از گرت ساوتگیت انگلیسی که 20 بازی دیگر را زیر نظر داشت. برخی از بازیکنانی که برهالتر اغلب از آنها استفاده کرده است – پل آریولا، سباستین لتگت، گیاسی زردس، رجی کانن، زک استفن – حتی به 26 نفر نهایی راه پیدا نکردند.

نام های دیگری که برهالتر آنها را کنار گذاشته یا نادیده گرفته است، دلالت بر تجمل انتخاب دارد. جولیان گرین، هافبک تهاجمی نوجوان، که به طرز تکان دهنده ای توسط کلینزمن در ترکیب تیم 2014 معرفی شد، با اولین لمس خود مقابل بلژیک گلزنی کرد. حالا 27 ساله، گرین فصل گذشته 24 بازی در بوندسلیگا برای گروتر فورت انجام داد اما هیچ کس به طور جدی انتظار نداشت که او به قطر دعوت شود. او حتی یک بار هم زیر نظر برهالتر ظاهر نشده است.

از 26 تیم در قطر، 9 نفر در باشگاه های MLS هستند و 17 نفر دیگر در اروپا فعالیت می کنند. اما برهالتر (بازیکن و مربی سابق MLS) به راحتی می توانست فهرستی با استعداد قابل مقایسه با تنها سه بازیکن مستقر در MLS، واکر زیمرمن، کلین آکوستا و خسوس فریرا انتخاب کند. در همین حال، کلینزمن 10 بازیکن MLS را برای تیم 23 نفره خود انتخاب کرد، علیرغم بیزاری از لیگ، که به نظر او غیر استاندارد بود. و سطح MLS از سال 2014، زمانی که تنها 19 تیم وجود داشت، بهبود یافته است. این فصل 28 نفر بود.

کلینزمن، با وجود تمام برنامه‌های بلندمدت بزرگش برای بازسازی خط لوله از بالا به پایین، زمانی که مشکوک به نظر می‌رسید که تیم ارشد به روسیه برسد، اخراج شد. با توجه به اهمیت فوق العاده جام جهانی برای نمایه فوتبال آمریکا، رفتن او تعجب آور نبود.

بازی گروهی 2014 بین ایالات متحده و پرتغال حدود 25 میلیون بیننده را در ESPN و Univision جذب کرد. آخرین بازی تدارکاتی آمریکا قبل از قطر، تساوی بدون گل مقابل عربستان سعودی، 226000 تماشاگر را در FS1 جلب کرد.

درگیری جمعه سیاه با انگلیس فرصت بزرگی برای جلب توجه است، اگرچه تورنمنت تابستانی در برزیل تبدیل به یک لحظه فرهنگی اصلی شد که تکرار آن در سال 2022 با توجه به زمان شروع اولیه برای ساکنان ایالات متحده و وسوسه های جایگزین جشن دشوار خواهد بود. فصل، با فوتبال، بسکتبال و هاکی در نوسان کامل.

با این حال، دستاوردهایی وجود دارد که نمی‌توان آن‌ها را به آسانی به اندازه آمار تماشا یا نتایج یک تورنمنت یک ماهه اندازه‌گیری کرد. برخی از آنها میراث کلینزمن هستند: استخدام شدید افراد دوتابعیتی، اعتقاد به اینکه ایالات متحده باید سبک پیچیده تر و جذاب تری اتخاذ کند، تاکید بر رشد جوانان، و تشویق بازیکنان برای مهاجرت به اروپا.

در سال 2014 دردهای فزاینده ای وجود داشت. کلینزمن از انتقاد به عنوان انگیزه استفاده می کرد، اما گاهی اوقات تشخیص اینکه آیا او مطالبه گر است یا تحقیرآمیز دشوار بود. در یکی از تیترهای نیویورک تایمز آمده بود: چگونه یورگن کلینزمن قصد دارد فوتبال ایالات متحده را بهتر (و کمتر آمریکایی) کند. دید روشن اما تار بود.

وقتی برهالتر در مورد هویت تیمش صحبت می‌کند، در مورد تاکتیک‌ها صحبت می‌کند، نه دعوت به درون‌نگری دردناک در مورد اینکه فوتبالیست آمریکایی بودن به چه معناست.

هشت سال پس از آخرین فینال جام جهانی ایالات متحده، لیگ داخلی قوی‌تر و چاه عمیق‌تری از استعدادهای جهانی وجود دارد. بحث های تاکتیکی، نه بحران هویت. یک مربی نه یک روانشناس. و وعده چیزهای بزرگتر در مدت سه سال و نیم. خوشبینانه است که انتظار داشته باشیم ایالات متحده یک گام بزرگ رو به جلو در قطر بردارد، اما تردیدی وجود ندارد که این مسیر به سمت بالا منتهی می شود.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

اشاره به شورش محافظه‌کاران در ممنوعیت مزرعه بادی خشکی که منجر به دور برگشتی می‌شود | قدرت باد

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، وزیران در روزهای آینده در …