تیم توپ سفید انگلیس به بقیه نشان می دهد که در حال انجام یک ورزش متفاوت هستند | جام جهانی T20 2022

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

آ کمی قبل از ساعت 20:00 به وقت محلی در ملبورن، عادل رشید برای انجام دوازدهمین اوور اینینگ پاکستان به میدان رفت. بازی یازدهم، توسط لیام لیوینگستون، به تازگی برای 16 ضربه خورد. در این نقطه بود، در گرمای سفید فینال جام جهانی، رشید یک دوشیزه ویکت را بولد کرد.

احتمالاً باید کمی بیشتر در این مورد صحبت کنیم. با این تفاوت که به این راحتی نیست. “The Wicket Maiden Heard Oround the World” واقعاً از زبان خارج نمی شود. نمره یا عددی به آن ضمیمه نشده است. شما نمی توانید درخشندگی آن را در یک مجسمه یا یک عکس ثبت کنید. این نه با جشن های وحشیانه یا حتی سلام کردن به جمعیت، بلکه با دست زدن به پشت و صدای تشویق متوسط ​​به پایان رسید.

شما می توانید سعی کنید اور را به اجزای تشکیل دهنده آن تقسیم کنید – گوگلی که به زیبایی مبدل شده بود، بابر اعظم را فریب داد تا در حال بازگشت باشد، تغییرات شیطانی در پرواز که مانع از اعتصاب افتخار احمد شد. شما می توانید به اهمیت آماری بیش از حد در زمینه دوره های پاکستان اشاره کنید، شاید حتی برخی معیارهای درخشان و مشتق از داده ها مانند Total Match HyperImpact را تعیین کنید. اما هیچ یک از اینها واقعاً عظمت آنچه را رشید مدیریت کرد، درک نمی کند.

تا حد زیادی این به این دلیل است که نحوه تفکر، صحبت، نوشتن و احساس ما در مورد کریکت هنوز اساساً از گذشته آن مطلع است. در آغاز T20 هیچ کس زحمت جشن گرفتن یا یادبود دوشیزه های ویکت را نمی داد، زیرا آنها در کریکت ردبال معمولی و غیرقابل توجه بودند. ما هنوز در مورد نیم قرن صحبت می کنیم که گویی از راه دور اهمیت دارند، زمانی که مشارکت های ناکارآمد اغلب مسابقات را از دست می دهند، «مشارکت سازی» را تقدیس می کنند. جمعیت هنوز تک‌نفره‌ها را بیشتر از توپ‌های نقطه‌ای تشویق می‌کنند، که احتمالاً راه اشتباهی است.

نکته این است که اکنون این یک ورزش کاملاً متفاوت است و شاید بزرگترین دستاورد این تیم توپ سفید انگلیس در شناخت سریعتر و کاملتر از هر کس دیگری باشد. هر کاری که انجام داده اند جدید یا آتش زا نیست. اما به عنوان طرحی از اینکه کریکت ممکن است به کجا حرکت کند، بهترین تلاشی است که تاکنون توسط یک تیم بین‌المللی تولید شده است.

این نیز تغییری در طرز فکر بوده است که مستلزم کنار گذاشتن چندین دهه توشه فرهنگی ریشه‌دار است که ارزش‌ها و آداب کریکت انگلیسی را نسل به نسل تعریف کرده است. یعنی، این ایده که برای یک کریکت باز مرد تنها یک ارز واقعی از عظمت، یک مسیر به سوی شکوه وجود دارد، و این ایده با چند فصل امیدوارکننده شروع می‌شود که در چلمزفورد یا نورث همپتون به سرپرستی شما خدمت می‌کنند، قبل از اینکه در نهایت صاحب یک ژاکت نیروی دریایی هوشمند شوند.

بن استوکس انگلیس پیروزی پرگل در فینال جام جهانی T20 را جشن گرفت.
بن استوکس که در فینال جام جهانی T20 موفق به کسب پیروزی شد، تنها عضو تیم انگلیس در تیم آزمایشی معمولی است. عکس: Martin Keep/AFP/Getty Images

این تیم انگلیس را مرور کنید و نکته قابل توجه این است که شامل یک بازیکن ثابت از تیم قرمز توپ (بن استوکس) است. از بقیه، 10 یا 11 نفر احتمالاً دیگر هرگز مسابقه آزمایشی را انجام نخواهند داد. هری بروک شانس دیگری در پاکستان خواهد داشت. مارک وود و کریس ووکس ممکن است مسیر بازگشت را پشت سر بگذارند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد و در هر صورت کریکت توپ سفید قبلاً میراث آنها را تضمین کرده است. پس از بازنشستگی استوکس، ستاره تمام فرمت واقعی بعدی انگلیس کیست؟ آیا هرگز دیگری وجود خواهد داشت؟

برای قشر خاصی از مخاطبان، واکنش طبیعی به این موضوع یک نوحه خاص خواهد بود. این به خودی خود نوعی استثناگرایی فرهنگی ریشه‌دار است. چه کسی قرار است به رشید (دو قهرمانی در جام جهانی) بگوید که او به اوج ورزش نرسیده است؟ چه کسی می خواهد به سام کوران بگوید که او در یک شکل ضعیف از بازی تلاش کرده و مهارت های خود را تقویت کرده است؟ آیا واقعاً برای کسی مهم است که فیل سالت یک مسابقه آزمایشی بازی کند؟

برای نسل جدید، واگرایی فرمت ها به سادگی یک واقعیت تغییر ناپذیر بازی است. در حالی که انگلیس در ملبورن جشن می گرفت، ویل اسمید، بازیکن 21 ساله درخشان سامرست در حال مصاحبه با تلگراف بود و از بازنشستگی خود از کریکت درجه یک بدون انجام مسابقه خبر داد. چرا که نه؟ او در فصل گذشته کریکت XI دوم به طور میانگین 16 امتیاز کسب کرد. او یک قرن در صد گل زد. او کاملاً در یک شکل از بازی خوب است و در شکل دیگر خیلی خوب نیست. این سخت نیست

این روندی است که سال‌ها پیش تحت رهبری Eoin Morgan آغاز شد، شاید اولین بزرگ انگلیسی که از پرداخت لب به کریکت آزمایشی خودداری کرد یا اجازه نداد تا او را تعریف کند. و با این حال، با وجود همه شادی ها و غایت های قهرمانی در جام جهانی 2019، همچنان تمایل داشت که آن را چیزی شبیه به یک پروژه مستقل، انحراف خوشحال کننده از چیزهای واقعی بدانیم («و حالا برای خاکستر! جیسون روی، این زمان شما برای درخشش است!») این یک تغییر تکتونیکی تر به نظر می رسد. البته فرمت ها به همدیگر ادامه خواهند داد. بازیکنان ممکن است مراحل بازی با توپ قرمز و سفید را پشت سر بگذارند (مانند سام بیلینگز، که لیگ برتر هند در سال آینده را رد کرده است تا بتواند یک مکان آزمایشی انگلیس را تعیین کند).

اما با تقسیم مربیان و کاپیتان های تقسیم شده، تقویم های همپوشانی و افزایش تخصص، حفظ نما سخت تر خواهد شد. در حال حاضر یک بحث داغ در هند و پاکستان در مورد اینکه آیا جدایی بیشتر بین دو تیم قرمز و سفید آنها لازم است وجود دارد. استرالیا نیز تا حد زیادی در برابر تخصص به نفع یک گروه اصلی از بازیکنان خوب و سخت کریکت مقاومت کرده است.

در همین حال، در بزرگترین کنایه، این انگلیسی ها هستند که گرد و غبار چکمه های خود را می کوبند و بی رمق مسیری را به سوی آینده ای مبهم می کوبند.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

شلاق محافظه‌کاران پس از پاک شدن از سوء رفتار به کانر برنز بازگردانده شد | محافظه کاران

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، وزیر سابق، کانر برنز، پس …