انتخابات ایتالیا: 10 حقیقت جالب در مورد رای زودهنگام این کشور

به گزارش دپارتمان اخبار جهان پایگاه خبری آبان نیوز ،

ایتالیا روز یکشنبه برای برگزاری انتخابات عمومی زودهنگام به پای صندوق های رای می رود.

بر اساس نظرسنجی ها، یک بلوک راست – متشکل از احزاب جورجیا ملونی، متئو سالوینی و سیلویو برلوسکونی – در مسیر پیروزی قرار دارد.

1. این اولین کمپین انتخاباتی تابستانی ایتالیا است

بررسی تمام انتخابات عمومی ایتالیا از زمان ایجاد این کشور در سال 1861 نشان می دهد که این اولین فصل انتخاباتی است که از اواسط تابستان آغاز شده است و همچنین اولین باری است که ایتالیایی ها در ماه سپتامبر به پای صندوق های رای می روند.

آگوست معمولا برای ایتالیایی ها زمان آرامش است. پانزدهم ماه است اواسط مردادیک جشنواره روم باستان تبدیل به مراسم مسیحیت شد که اکنون به یک جشن ملی تبدیل شده است و انبوهی از ایتالیایی‌ها را می‌بیند که به سمت خط ساحلی گسترده این کشور هجوم می‌آورند.

به این ترتیب، شروع یک کمپین انتخاباتی در میانه فرود تقریباً تشریفاتی ایتالیایی ها به ساحل، به سختی مناسب است. این زمانی است که تنها «بلیط»ی که مردم می‌خواهند ببینند، بلیت استخدام پدال است، نه یک حزب سیاسی. و این بی تفاوتی تابستانی به نظر می رسد که ممکن است تا روز انتخابات ادامه داشته باشد: حدود 40 درصد از رای دهندگان برای رای دادن برنامه ریزی نمی کنند.

اما دلایل فنی بیشتری وجود دارد که چرا ایتالیا هرگز انتخابات تابستانی برگزار نمی کند. بودجه سال بعد معمولاً در ماه سپتامبر تصویب می شود و به این ترتیب، تغییر دولت در این زمان منطقی نیست.

2. چهار نخست وزیر سابق برای تصدی این سمت نامزد می شوند

انتخابات ایتالیا اغلب با ضرب المثل عروسی قدیمی خلاصه می شود: “چیزی قدیمی، چیزی جدید، چیزی قرض گرفته شده، چیزی آبی”.

این کشور اغلب ترکیبی از نامزدهای تازه چهره و ارواح گذشته را می بیند، و این بار نیز از این قاعده مستثنی نیست: چهار نخست وزیر سابق در رقابت حضور دارند.

بزرگترین نیروی بلوک چپ میانه، حزب دموکرات، توسط انریکو لتا، استادی که قبلا به عنوان رئیس تکنوکرات یک دولت ائتلافی بزرگ در سال 2013 منصوب شده بود، رهبری می شود. نخست وزیری 10 ماهه وی در نتیجه درگیری ها به پایان رسید. در حزب خود، و در فوریه 2014 توسط ماتئو رنتزی جانشین او شد.

خود رنتزی، در حالی که دیگر عضوی از حزب دموکرات نیست، امسال دوباره برای پست نخست وزیری نامزد می شود – این بار، به عنوان نامزد یک ائتلاف میانه رو بسیار کوچکتر به نام قطب سوم (ترزو پولو).

جنبش پنج ستاره نیز توسط چهره ای آشنا رهبری می شود: جوزپه کونته، وکیلی که از سال 2018 تا 2021 ریاست دو کابینه ائتلافی را بر عهده داشت و ایتالیا را در بخش اول همه گیری کووید-19 رهبری کرد. سقوط او توسط ماتئو رنتزی، نخست‌وزیر سابق آغاز شد، که حمایت خود را از ائتلاف کنار کشید و باعث ایجاد یک بحران دولتی شد.

و در نهایت، سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر سابق ایتالیا، به عنوان بخشی از ائتلاف جناح راست، بازگشتی شبیه به ققنوس داشته است.

3. ایتالیا از پایان جنگ جهانی دوم 67 دولت داشته است

ایتالیا کشوری است که به دلیل بی ثباتی سیاسی خود شهرت دارد، بنابراین جای تعجب نیست که از پایان جنگ جهانی دوم تا کنون 67 کابینه داشته است.

این به طور متوسط ​​تقریباً هر 13 ماه یک دولت است.

دلایل متعددی برای بی ثباتی دولت ها در ایتالیا وجود دارد. بخشی از این موضوع ریشه در قوانین انتخاباتی این کشور دارد که همیشه در حال تغییر هستند.

پروفسور دانیله پاسکوینوچی، مورخ دانشگاه سیه‌نا، به یورونیوز گفت که این موضوع پیچیده است و نمی‌توان آن را به یک عامل تقلیل داد.

او با اشاره به تاریخ تغییر دولت فرانسه خاطرنشان کرد: نمی خواهم بگویم این یک مشکل معمولی ایتالیایی است. “اما این ریشه در مسائل مختلف دارد. سیستم های انتخاباتی ایتالیا می تواند در یک زمینه خاص، بی ثباتی و همچنین نزاع های داخلی در احزاب را برانگیزد.”

4. ماریو دراگی، نخست وزیر مستعفی، توسط جوزپه کونته برکنار شد – همان نخست وزیری که او جایگزین کرده بود.

در دنیای پرپیچ و خم سیاست روم، سیاست اغلب می تواند یک بازی تند و تیز باشد.

در ژانویه 2021 – در بحبوحه بحران کووید-19 و درست زمانی که طرح واکسیناسیون در حال اجرا بود – نخست وزیر جوزپه کونته پس از اینکه نخست وزیر سابق رنتزی از حمایت خود از ائتلاف خارج شد، برکنار شد.

ماریو دراگی، ملقب به سوپر ماریو برای سیاست های مالی تحسین شده اش، انتخاب و به عنوان نخست وزیر منصوب شد.

اما در ژوئیه امسال، دراگی متوجه شد که باید در نتیجه یک بحران دولتی استعفا دهد که توسط کسی جز رهبر آسیب دیده جنبش پنج ستاره، کونته، ایجاد شده است.

این بحران پس از اختلاف نظر در مورد چگونگی هزینه‌های کمک‌های اقتصادی به وجود آمد و سه حزب از احزاب ائتلافی دولت از رای اعتماد خودداری کردند.

5. نخست وزیر احتمالی بعدی جورجیا ملونی زمانی موسولینی را یک سیاستمدار خوب توصیف کرد.

در مصاحبه ای که اخیراً با تلویزیون فرانسه در سال 1996 ظاهر شد، یک جورجیا ملونی 19 ساله – که در آن زمان یک فعال دانشجویی جوان بود – را می توان دید که بنیتو موسولینی را یک “سیاستمدار خوب” توصیف می کند.

ملونی که جنبش برادران ایتالیا را رهبری می‌کند، به‌خاطر اینکه از ریشه‌های نئوفاشیستی حزب تکان نمی‌خورد، حتی نماد شعله سه‌رنگ جنبش اجتماعی پسا فاشیستی ایتالیا را حفظ نکرده است، به طور گسترده توسط مخالفانش مورد انتقاد قرار گرفته است.

ملونی در مصاحبه‌ای با یورونیوز خود را با محافظه‌کارانی مانند حزب محافظه‌کار بریتانیا، جمهوری‌خواهان آمریکا و لیکود اسرائیل همسو کرد و هیچ اشاره‌ای به گرایش‌های نئوفاشیستی در داخل حزبش نکرد.

او گفت: “برادران ایتالیا حزب محافظه کاران ایتالیا است: ما به آزادی فردی و اهمیت خانواده، به هویت فرهنگی ایتالیایی، اروپایی و غربی، به کارآفرینی خصوصی و همبستگی اجتماعی اعتقاد داریم.” ما یک جناح راست دولتی مدرن هستیم که امروزه در ایتالیا بر 15 منطقه از 20 منطقه حکومت می کنیم.»

او همچنین برچسب «ارواسسپتیک» را رد کرده است – در پاسخ به نگرش ظاهراً جاه طلبانه خود نسبت به بروکسل – و در عوض ترجیح می دهد به عنوان یک «اروئورئالیست» تعریف شود.

6. متئو سالوینی، نامزد ملی گرایان، شکست ایتالیا در جام جهانی فوتبال را تشویق کرده بود

ماتئو سالوینی اغلب به خاطر راه انداختن جریانی پوپولیستی و ناسیونالیستی شناخته می شود که به هموار کردن راه برای ملونی کمک کرد، کسی که در نهایت او را از محبوبیتش گرفت.

شاید کمتر کسی در خارج از ایتالیا بداند که چگونه – قبل از به قدرت رسیدن – سالوینی در واقع یک جدایی‌طلب چپ بود – که حتی در جام جهانی 2006 حریف ایتالیا، فرانسه را تشویق کرد.

حزب او، لیگ شمالی، در سال 1989 به عنوان یک جنبش جدایی طلب تاسیس شد که خواهان استقلال مناطق مرفه پو دره ایتالیا بود.

بخشی از لفاظی‌های آن آغشته به نوردیسم بود – ستایش میراث سلتیک شمال ایتالیا – و احساس تحقیر نسبت به رم و جنوب که ظاهراً فاسد و مافیا زده بود، با نام مستعار پایتخت. دزد رم (“رم دزد”).

چنین احساسات ضد جنوبی عمیقاً با لفاظی های ضد ایتالیایی آمیخته بود. رهبر سابق حزب، اومبرتو بوسی، حتی در سال 1997 به دلیل استفاده از پرچم ایتالیا به عنوان دستمال توالت محکوم شد.

به دنبال مجموعه‌ای از رسوایی‌های فساد، سالوینی نام حزبی را که زمانی مریض بود تغییر داد و با شعار «اول ایتالیایی‌ها» آن را به یک نیروی راست‌گرا و ملی‌گرا تبدیل کرد.

شاید یکی دیگر از اسکلت‌های موجود در کمد سالوینی این باشد که راست‌گرای تندرو یک کمونیست بود و حتی در دهه 1990 با یک بلیت چپ افراطی دوید.

او اعتراف می کند که عضوی از لئونکاوالو – یک مرکز اجتماعی رادیکال در کارخانه ای در میلان است.

7. لیدوهای ساحلی محل بحث هستند

در خارج از ایتالیا، ممکن است به نظر برسد که بحث سیاسی در مورد آینده کسب و کارهای ساحلی در میان یک زمینه اقتصادی و ژئوپلیتیکی جهانی بسیار حساس است.

اما در یک کشور اروپای جنوبی با 7500 کیلومتر خط ساحلی و 12166 لیدو، این یک موضوع مناقشه قابل توجه است.

به عنوان بخشی از طرح بازیابی و تاب آوری اتحادیه اروپا که توسط دولت مستعفی دراگی حمایت می شود، قرار است امتیازاتی برای موسسات ساحلی – عمدتاً مشاغل خانوادگی – در سال 2024 به مناقصه گذاشته شود.

این پس از سال‌ها فشار بروکسل برای باز کردن بازار ساحلی به روی رقابت صورت می‌گیرد که دولت‌های ایتالیا تمایل به مقاومت در برابر آن دارند.

باشگاه‌های حمام در سراسر کشور با این اقدام مخالفت می‌کنند، که منجر به مجموعه‌ای از درگیری‌های شدید با نهاد رم و فعالان محیط‌زیست شد.

مهمتر از همه، برادران ایتالیا با این اقدام مورد حمایت اتحادیه اروپا مخالفت کرده و از لیدو لردهای ناراضی حمایت کرده است، به طوری که یکی از سناتورهای حزب، آنتونیو ایانونه، گفت که آنها “به مبارزه برای تاسیسات حمام کردن” در نتیجه آنچه او “بدیهی” می خواند ادامه خواهند داد. بی عدالتی”.

8. تلاش برای ائتلاف بین میانه روها و چپ پنج روز به طول انجامید

اندکی پس از اعلام انتخابات زودهنگام، در ماه اوت تلاشی برای ایجاد ائتلافی بین بلوک چپ میانه (به رهبری حزب دمکرات) و حزب تازه تاسیس به رهبری کارلو کالندا جدایی‌شده از حزب میانه‌رو دموکرات انجام شد.

این اتحاد برای مقابله با قدرت رو به رشد جناح راست در نظر گرفته شد، اما به نتیجه نرسید – در واقع فقط پنج روز به طول انجامید.

کالندا ادعا کرد که بلوک چپ میانه “شجاعت، زیبایی، جدیت و عشق” ندارد و تصمیم گرفت با یکی دیگر از مخالفان حزب دموکرات – ماتئو رنتزی – ائتلاف کند.

این پیامد شدید منجر به ضربه زدن به رهبران چپ میانه و میانه‌رو، به ویژه در رسانه‌های اجتماعی شده است.

9. سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر سابق و نامزد 85 ساله، وارد تیک توک شد.

برای بسیاری در سراسر جهان، سیلویو برلوسکونی را بیشتر به خاطر رسوایی هایش به یاد می آورند تا سیاست هایش. اما سرمایه‌دار جنجالی تلویزیونی و نخست‌وزیر سابق هنوز در رقابت است و اکنون بال‌های خود را در سمت دیگری از رسانه‌ها – تیک توک – باز کرده است.

در ابتدای ماه، برلوسکونی در تلاش برای جلب نظر رای دهندگان جوان در برنامه رسانه های اجتماعی قرار گرفت، حتی به طعنه گفت که او آنجا نبود تا “دوست دختر” آنها را جذب کند.

او در حال حاضر بیش از 500,000 دنبال کننده جذب کرده است – حتی بیشتر از رهبر جناح راست، جورجیا ملونی، که 181,000 نفر دارد – اما جورجیا اورلاندی، خبرنگار یورونیوز در رم، تردید دارد که این حرکت تاثیر مهمی بر چشم انداز انتخاباتی او داشته باشد.

او به یورونیوز گفت: “مردم اکنون به جای جدی گرفتن او می خندند… سن او قطعاً رد شده است.”

10. هیلاری کلینتون ملونی را به عنوان “گامی رو به جلو” برای زنان تایید کرد

هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه سابق و نامزد ریاست جمهوری آمریکا در مصاحبه ای در اوایل ماه جاری – که اعتراف کرد آشنایی خوبی با ملونی ندارد – ادعا کرد که انتخاب احتمالی او یک “گام رو به جلو” برای زنان است.

این امر به‌عنوان تأیید نزدیک به غافلگیرکننده‌ای به نظر می‌رسد، به‌ویژه به دلیل پیشینه‌های سیاسی متفاوت آن‌ها و حمایت ملونی از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق جمهوری‌خواه.

رهبر برادران ایتالیا با اظهارات وزیر خارجه اسبق ایالات متحده و یورونیوز هم عقیده بود که انتخاب وی “شکست” خواهد بود. [a] تابو» و همچنین «سقف شیشه‌ای»، سقفی که هنوز در بسیاری از کشورهای غربی، نه تنها در ایتالیا، زنان را از دستیابی به نقش‌های عمومی مهم در جامعه باز می‌دارد. شرکت هایی که زنان را استخدام می کنند و با شکاف دستمزد جنسیتی مبارزه می کنند، ابزارهای آشتی خانواده و کار، خدمات گسترده تر و کارآمدتر (از مهدکودک ها شروع می شود) [and] یک سیستم مالیاتی دوستدار خانواده.”

با این حال، سایر زنان در سمت چپ چندان متقاعد نشده اند.

لیا کوارتاپله، نماینده حزب دموکرات ایتالیا، به یورونیوز گفت که ملونی نماینده یک چهره زن «نمایش» از جناح راست است.

کوارتاپل گفت: “من هرگز ندیده ام که او در گذشته برای این مسائل مبارزه کند یا انرژی داشته باشد.” “دیدگاه او تلاشی برای تغییر ساختار اجتماعی نابرابری ندارد.”

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

دو طلا برای خواهر و برادر آبه در حالی که ژاپن به پاکسازی در تاشکند ادامه می دهد

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ، در مسابقات جهانی تاشکند 2022، ماریوس …