کارنامه راسل ویلسون برانکس به طرز خطرناکی به یک فیلم کمدی نزدیک است | دنور برونکوس

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

آیا ما مطمئن هستیم که این ازدواج راسل ویلسون و ناتانیل هکت نوعی ناتان فیلدر نیست؟

طرح: استخدام مربی که نمی تواند حساب کند. برای معاوضه یک قایق از درفت‌ها و بازیکنان با یک بازیکن قدیمی و «موبایل» که به‌طور فزاینده‌ای بی حرکت به نظر می‌رسد. قراردادی 5 ساله به ارزش 245 میلیون دلار با ضمانت 165 میلیون دلاری در زمان امضای این بازیکن. برای استخدام یک سری هماهنگ کننده که قبلا هرگز واحدها را هماهنگ نکرده اند یا نمایشنامه را صدا نکرده اند. برای فروش یکی از معتبرترین فرنچایزهای لیگ به مالکی که نام کمیسیونر را نمی داند.

هدف: تخصیص اعتبار برای سلسله تقریباً سیهاوکس به پیتر کارول و لژیون بوم.

تا اینجای کار، این طرح کار می کند. شروع سختی برای زندگی در دنور برای ویلسون بود. حمله Broncos کند بوده است، کل عملیات روز بازی ضعیف مدیریت شده است. شنیدن شمارش معکوس ساعت بازی توسط طرفداران برانکو برای اینکه یک ضربه پنالتی در راه است را به طرفداران خود نشان دهند (امیدوارم) نادر بود. اما در مجموع مجازات‌های رویه‌ای، احساس ناخوشایندی وجود دارد – این احساس که این افراد ممکن است ندانند دارند چه می‌کنند.

گاهی اوقات می توان گفت که یک مربی بالای سر آنهاست. این می تواند نگاه در چشمان آنها در کناره یا از دست دادن عصبانیت در یک کنفرانس مطبوعاتی باشد. بیایید آن را منطقه آشپزخانه های فردی بنامیم، که در کلیولند یک بار تمام شد و اگر براون ها (از همه فرنچایزها) می توانستند این شرمندگی را تحمل کنند، ظرف دو هفته به بیرون فرستاده می شد. پس از دو هفته، هکت در راه است تا آن منطقه خاص را تغییر نام دهد.

این ازدواج در اوایل همیشه یک ازدواج دشوار بود، به خصوص اگر هکت و شرکت تصمیم می گرفتند با تهاجم سنتی ویلسون همراه شوند. آنها این کار را انجام داده اند، و نتایج تلخ بوده است: برانکوها 1-1 هستند، با کسب 33 امتیاز در طول دو هفته از بازی با سیهاوکس بدبخت و یک تیم بسیار متوسط ​​تگزاسی.

اعتبار هکت برای سرمربیگری برونکوس در ابتدا مشکوک بود. قبل از شروع به کار در دنور، او فقط در یک نقطه – به عنوان هماهنگ کننده تهاجمی در جگوارز در سال 2018 – بازی می کرد و در اواسط فصل اخراج شد. در کل دوران حرفه‌ای‌اش، او بر خلاف‌های هولناک‌تر نظارت کرده است تا موارد شایسته. اعتبار اصلی او این بود که با آرون راجرز صمیمی بود، که گمان می رفت می خواست راه خود را از گرین بی منفجر کند. با حضور هکت در کادرفنی، فکر می‌کردند، برانکوها ممکن است در رقابت برای به دست آوردن MVP پشت سر هم پیش بیایند.

این اتفاق نیفتاد. در عوض، برانکوها گروهی از انتخاب‌ها و بازیکنان را به سی هاوکس فرستادند تا ویلسون را به دست آورند، ظاهراً با اندکی فکر کردن، به این که این شراکت چگونه خواهد شد. در گرین بی، جایی که هکت سه سال را با راجرز کار کرد، مربی به ساخت یک بازی پاس‌های خاص کمک کرد که برخی از برتری‌های فریلنسینگ کوارتربک را بیشتر به یک مجموعه ساختارمند هدایت کرد.

ایده وارد کردن ویلسون به چیزی که دورک‌ها آن را بازی پاس «چند پیشروی» می‌نامند کافی است تا حتی قوی‌ترین ویلسون بدبینانه خرخر کند. اما این چیزی نیست که تاکنون اتفاق افتاده است. در طول سال‌های «بگذارید راس کوک کند»، یک جنبش آنلاین مصمم بود تا سیاتل را از یک حمله تحت سلطه به سمت حمله‌ای که به ویلسون اجازه پخش آن را می‌داد، دور کند، یک حقیقت فراموش شده بود: Seahawks همیشه حمله راسل ویلسون را انجام داد. فرقی نمی‌کرد که پیت کارول چه کسی را به عنوان دعوت‌کننده بازی بازی می‌کرد، همه آنها به همان سبک قبلی خود پیش می‌روند. هر زمان که هماهنگ کننده سعی می کرد چیزی تازه نصب کند، به سرعت متوجه می شد که وقت خود را تلف می کند.

خوبه! ویلسون یکی از مدافعان برتر این ورزش است. او با انجام کارها به روش خودش احمق ها را در طول حرفه اش به آتش می کشد. اما راسل ویلسون 2022، راسل ویلسون 2019 یا 2020 نیست. او کاملاً یکسان حرکت نمی‌کند، او کاملاً همان بازی‌ساز خارج از فیلمنامه نیست – که هر دو بخش اساسی توانایی او در رانندگی کردن بودند. حمله در پایین زمین

نقل مکان به دنور، با یک امتیاز جدید و یک کارمند جدید، فرصتی را برای ویلسون به نمایش گذاشت تا بازی خود را با افزایش سن تعریف کند. در عوض، برانکوها کارهایی را که ویلسون دوست دارد انجام دهد، دوچندان کرده اند و کل حمله را یبوست کرده اند. موضوع اصلی: عدم تمایل ویلسون برای حمله به وسط زمین.

یک تن از بهترین کارهای هکت با راجرز، طراحی نمایشنامه‌های به‌اصطلاح بازدهی بود که بین اعداد و ارقام قرار می‌گرفتند. در محور مت لافلور-راجرز-هکت، پکرها کمتر از میانگین تیم به وسط زمین حمله کردند. اما در آن نقطه بود که آنها به دنبال بازی های بزرگ خود بودند. این یک فلسفه فوتبالی ساده است: پرتاب های وسط زمین هستند فرض می شود برای اینکه ایمن ترین پرتاب ها باشند، پس چرا آنها را برای زمانی که یک حمله می خواهد به یک بازی انفجاری ضربه بزند، ذخیره نکنیم؟

ویلسون مدتهاست که برعکس را انتخاب کرده است و محیط را هدف قرار داده و ارزشمندترین املاک و مستغلات را در میدان خالی می کند. شگفتی ویلسون این است که او کمترین درصد پرتاب را در بالاترین کلیپ لیگ می زند. از زمانی که او وارد لیگ شده است، هیچ پرتاب کننده توپ در عمق بهتری در NFL وجود نداشته است. اما این رویکرد در آخرین سال حضورش در Seahawks شروع به جذب او کرد و در این فصل نیز ادامه یافت. دفاع‌ها می‌توانند از کناره‌ها محافظت کنند، با آگاهی کامل از RussBall به این معنی که او منطقه بین اعداد را هدف قرار نخواهد داد.

ویلسون از طریق دو بازی در این فصل، تنها دو بار وسط زمین را با پرتاب های بیش از 10 یارد هدف قرار داده است که منجر به ناتمام شدن و قطع توپ شده است. در آخرین فصل حضورش در سیاتل، او به طور میانگین فقط 2.3 پرتاب در هر بازی انجام داد. سال قبل از آن، او زیر علامت سه در هر بازی بود.

بحث قد هم نیست این یک تکرار رایج است که ویلسون به وسط زمین پرتاب نمی‌کند زیرا نمی‌تواند بالای سر خط خود ببیند. اما اعداد میانی ویلسون را با درو بریس، یک تالار مشاهیر آینده و عضو منشور باشگاه کوارتربک 5 فوت 10 اینچی مقایسه کنید (اجازه ندهید آنها شما را گول بزنند که 6 فوت هستند). بریس در پنج فصل آخر خود در لیگ متوسط هشت یک بازی 10 یاردی یا بیشتر را بین اعداد پرتاب می کند. او در تمام دوران حرفه ای خود در قدیس ها، میانگین 118 پرتاب (!) در هر فصل به راهروی ایمنی مدافعان خط، سه و نیم برابر بیشتر از ویلسون بود. کایلر موری، یک مدافع کوتاه قد و متحرک دیگر، از ویلسون به بریس در طیف میانه میدان نزدیکتر است.

از آنجایی که ورزشکاری او شروع به کاهش می کند، ویلسون دیگر نمی تواند با بستن قسمتی از زمین کنار بیاید. بیش از حد فشرده است – و دفاعیات به آن رسیده است.

هکت و ویلسون احتمالاً متوجه این موضوع خواهند شد. آنها برنامه ریزی آسانی در اوایل فصل دارند تا به حل مشکلات پیش از شش بازی بی رحمانه برای پایان فصل ادامه دهند. آنها در حال حاضر لیگ را در ضربات پنالتی پیش از ضربات پنالتی پیشروی می کنند و تنها تیمی هستند که از سال 2000 تاکنون حداقل پنج موقعیت گل به گل دارند و بر اساس آمار شارپ فوتبال، هیچ ضربه دانی به دست نمی آورند. با سپری شدن فصل، این ارقام باید به سمت میانگین حرکت کنند. هکت یک ذهن تهاجمی زرنگ و باهوش است، حتی اگر مهارت‌های کلی او در سرمربیگری او را شبیه برادر گمشده کرلی، لری و مو کند. و ویلسون یکی از بهترین کوارتربک‌های بازی باقی می‌ماند، حتی زمانی که دفاع‌ها می‌دانند چه چیزی در راه است. این به تنهایی باعث رقابت برانکوها می شود.

اما زمانی که آینده خود را برای یک تیم دفاعی که قرار است در مایکروویو فوری و قهرمانی موفق شود، رهن کنید، رقابت به اندازه کافی خوب نیست. و هفته‌های آغازین فصل باید به‌عنوان یک علامت هشدار نئونی برای فرنچایزی باشد که به تازگی قراردادی پنج ساله با پول بزرگ امضا کرده است: بازی ویلسون به خوبی پیر نمی‌شود، و او باید خود را وفق دهد.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

آمازون منطقه ای از جنگل های بارانی به اندازه لندن را در یک ماه با تهدید سلطنت بولسونارو از دست داد | جنگل های بارانی آمازون

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، جنگل‌زدایی آمازون پیش از انتخابات …