Liz Truss، ما از فرکینگ نیز حمایت می کنیم – به همین دلیل است که می دانیم که نمی تواند برای بریتانیا کار کند | کریس کورنلیوس و مارک لیندر

به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ،

لیز تراس در یکی از اولین اقدامات خود به عنوان نخست وزیر، متعهد شد که ممنوعیت فرکینگ در انگلستان را با هدف باز کردن دسترسی به منابع گاز طبیعی خشکی فراوان بریتانیا لغو کند.

تصور می کنید که ما به عنوان موسس و مدیر سابق روابط عمومی شرکت Cuadrilla Resources، یک شرکت اکتشاف نفت و گاز، از این خبر استقبال می کنیم. اگرچه ما دیگر با کوادریلا درگیر نیستیم، اما معتقدیم این خبر مثبت است. اما گمراه کننده است که بگوییم این اعلامیه منجر به عرضه معنی دار گاز جدید در بریتانیا در آینده قابل پیش بینی خواهد شد. و ما معتقدیم که گام‌های عملی‌تری دیگری نیز وجود دارد که می‌توان برای تولید انرژی قابل توجه به موقع انجام داد. در اینجا دلیل آن است.

شکستگی – که از نظر فنی بیشتر به عنوان شکستگی هیدرولیکی شناخته می شود – برای آزادسازی مولکول های متان از شیل های سخت و بسیاری از انواع سنگ های دیگر ضروری است. این اتفاق در 2 تا 4 کیلومتری زیر سطح، تقریباً فاصله بین کاخ باکینگهام و برج لندن، در زیر تعدادی لایه‌های غیرقابل نفوذ سنگ رخ می‌دهد. این تکنیک‌ها در بریتانیا به دلیل نگرانی‌های نادرست در مورد حوادث جداگانه بحث‌برانگیز شده‌اند. آلودگی آب های زیرزمینی و ریز لرزه خیزی، که اولی تنها زمانی اتفاق می افتد که در مدیریت چاه اشتباه شود. در کشورهایی مانند ایالات متحده، کانادا، استرالیا، آرژانتین و کشورهای دیگر، فرکینگ به عنوان یک عمل ایمن توسط تنظیم کننده های آگاه در نظر گرفته شده است – کشورهایی که بسیاری از آنها سالانه هزاران چاه شکسته می شود.

اگر گاز طبیعی مایع (LNG) در آن کشورها تولید نمی شد، نمی توانستیم از ایالات متحده و کانادا وارد کنیم.

با این حال، اختلاف نظر در مورد ایمنی چالش واقعی نیست. به نظر ما، دو مانع کلیدی دیگر وجود دارد: امکان سنجی فنی و اقتصادی، و همسویی اجتماعی سیاسی حول مقیاس.

اولاً، صرف اینکه یک منبع وجود دارد به این معنی نیست که استخراج آن امکان پذیر یا اقتصادی است. در لنکاوی، در سال 2011 یاد گرفتیم که سازندهای شیل بسیار گازدار هستند. آنها همچنین بر خلاف سازندهای گازدار معمولاً پیوسته که در بخش‌های بزرگی از پنسیلوانیا، تگزاس و آلبرتا قرار دارند، به شدت گسل‌دار و بخش‌بندی شده‌اند. یادگیری چگونگی بازیابی این گاز به زمان نیاز دارد – و در واقع ممکن است لرزش های زمینی در سطح پایین و کوتاه مدت ایجاد کند، موضوعی که در بریتانیا به شدت نامتناسب شده است. صنایع ساختمانی و ریلی نمی توانند تحت استانداردهایی که برای بازیافت گاز در خشکی اعمال شده است، وجود داشته باشند.

علاوه بر این، انگلستان مکان بسیار گرانی برای فعالیت است. دولت ها بخش انرژی را به دلیل مقرراتی که مانع از عملکرد استاندارد در کشاورزی و سایر صنایع می شود، مشخص کرده اند. نتیجه این است که یک عمل جراحی که در ایالات متحده، کانادا و حتی آرژانتین یک عمل جراحی سریع سوراخ کلید است، در بریتانیا یک عمل دشوار، کند و پرهزینه است.

روند دموکراتیک این مقررات را ایجاد کرده است و ما از آنها انتقاد نمی کنیم. اما از نقطه نظر سرمایه گذاری، پوشش هزینه بریتانیا به خودی خود مانع مهمی برای جمع آوری ده ها میلیارد پوند مورد نیاز برای شروع یک برنامه معنی دار گاز شیل بریتانیا است.

قیمت بالای گاز و نفت امروز به خودی خود انگیزه کافی برای سرمایه گذاران نیست. سرمایه‌گذاری‌های موجود در زیرساخت‌های LNG – که قبل از شروع جنگ راه‌اندازی شده بود – به این معنی است که اروپا گاز فراوانی (که بیشتر از چاه‌های شکسته شده در کشورهای دیگر است) با بازگشت به حالت عادی قیمت‌گذاری در دو تا سه سال آینده خواهد داشت.

موضوع دوم، مقیاس عظیم عملیاتی است که برای جایگزینی حتی 10 درصد از گاز طبیعی بریتانیا مورد نیاز است: هزاران حلقه چاه باید طی 30 تا 50 سال آینده تکمیل شود، با حفاری و شکستن صدها چاه در سال. . این به معنای بسیج مستمر ده‌ها دکل و خدمه فرکینگ در سراسر کشور است. در کوادریلا، ما از نزدیک متوجه شدیم که چقدر این نوع فعالیت صنعتی در بریتانیا مورد انزجار قرار گرفته است. بسیاری از این خدمه از آمریکا خواهند بود. بریتانیا بسیاری از تجهیزات مربوطه را تولید نمی کند – بیشتر آنها اروپایی و آمریکای شمالی هستند.

حتی اگر بریتانیا گاز قابل توجهی تولید کند، ما به احتمال زیاد شاهد کاهش قیمت بنزین نیستیم – بیشتر از زندگی در کنار یک مزرعه به معنای پرداخت کمتر برای شیر است. ما با قیمت گذاری بازار منطقه ای اداره می شویم. افزایش 10 درصدی از یک کشور – که طولانی است – برای تغییر قیمت منطقه کافی نیست.

به طور خلاصه، موانع اجتماعی سیاسی و اقتصادی برای فرکینگ زیاد است. به همین دلیل است که ما، به عنوان جانبازان اعتراضات فرکینگ، در مورد چشم انداز گاز شیل در مقیاس بزرگ در بریتانیا تردید داریم.

علاوه بر اشاره به گاز شیل، ما معتقدیم که دو منبع دیگر از انرژی صفر خالص که به راحتی در دسترس هستند باید دنبال شوند.

یکی از آنها مقدار زیادی آب نمک گرم و غیرقابل شرب در زیر بخش‌های وسیعی از کشور است – منبع انرژی که ما برای سرمایه‌گذاری‌های بالقوه آینده ارزیابی می‌کنیم. از ایرلند شمالی تا حوضه وسکس تا شرق میدلندز، این شورهای نمکی در سازندهای ماسه سنگی نفوذپذیر در دمای 60 تا 80 درجه سانتیگراد قرار دارند. چاه‌های «دوگانه» امکان استخراج موقت این آب گرم را برای گرم کردن گلخانه‌ها یا سایر صنایع فراهم می‌کنند که سپس به سازند بازگردانده می‌شود.

این منبعی است که به راحتی قابل استفاده است. تنها چیزی که لازم است شجاعت سیاسی برای اکتشاف بذر و تغییر مقررات استخراج و برنامه ریزی آب است تا گرما را نیز در بر گیرد. بریتانیا که اکنون واردکننده قابل توجهی از سبزیجات فاسد شدنی است، می تواند به یک صادرکننده مهم تبدیل شود و در عین حال ردپای کربن بخش باغبانی کشور را به شدت کاهش دهد. (یکی از ما درگیر شرکتی است که به دنبال مجوز برای تولید چنین انرژی است.)

و سپس دامنه جزر و مد بریتانیا، دومین در جهان است. ماه میلیاردها تن آب را به سمت مصب غربی ما می کشد، که سپس می تواند برای تولید انرژی مورد استفاده قرار گیرد. اگر بخواهیم بریتانیا می‌توانست صنعت تالاب جزر و مدی معنی‌داری داشته باشد. ما فقط به اراده سیاسی نیاز داریم تا توسعه‌دهندگان را تضعیف نکنیم و منابع آن‌ها را بر سر مسائل هیجان‌انگیز اما قابل مدیریت مانند ذخایر ماهی مصب رودخانه و هزینه‌های بالاتر یک تالاب رهیاب اولیه مصرف نکنیم.

تراس حق دارد منابع انرژی جدید را دنبال کند، اما تاکید را نادرست می کند. این اراده سیاسی-اجتماعی است که گم شده است. اراده سیاسی-اجتماعی وجود ندارد، صرف نظر از شعارهای ماکیاولیستی چپ و راست، و احکام نخست وزیر. بریتانیا برای چندین دهه نیاز به تکیه بر واردات گاز طبیعی دارد – پیشنهاد در غیر این صورت گمراه کردن مردم است.

ما اینجا نیستیم تا فرکینگ و نقش فوق‌العاده مهم این فناوری را در انتقال انرژی جهانی ایفا کند و به ایفای آن ادامه دهد. اما در مورد بریتانیا، فرصت‌های انرژی کم کربن دیگری مانند جزر و مد و گرمای زمین‌گرمایی کم عمق وجود دارد که دائماً توسط «گزیده‌های صدای شکسته» اجتماعی-سیاسی غرق می‌شوند. چنین فناوری‌هایی جایگزین نیاز به گاز وارداتی نمی‌شوند، اما می‌توانند به طور معناداری به بریتانیا کمک کنند تا وابستگی مداوم خود به هیدروکربن‌ها را از بین ببرد.

جامعه بریتانیا نیاز به نیروی اراده و صبر برای فعال کردن هر یک از این منابع انرژی فراوان و قابل اعتماد دارد.

  • دکتر کریس کورنلیوس، زمین شناس اکتشافی، بنیانگذار Cuadrilla Resources و مارک لیندر اولین مدیر امور عمومی بود. هیچ کدام از آنها سال ها با کوادریلا درگیر نبوده اند.

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

“آنها از من انتظار دارند چه کار کنم؟” کارگران پاره وقت از تغییرات قوانین مزایا ناامید شده اند | فواید

به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ، کارگران پاره وقت با نگرانی نسبت …