ادی باتلر: ترانه سرای راگبی کلمات و پاهایش را در پیراهن پونتیپول پیدا کرد | تیم اتحادیه راگبی ولز

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

Oدر ظاهر، ادی باتلر و پونتیپول تناسب طبیعی نداشتند. دانشجوی دانشگاه کمبریج که به طور خصوصی در مدرسه مونموث تحصیل کرده بود و با لهجه ای که بیشتر از دره تورفن در استان های محلی بود، انتظار داشت که در باشگاه های تاسیسی مانند نیوپورت و کاردیف فارغ التحصیل شود تا باشگاه هایی که در پارک های عمومی بازی می کردند و مورد توجه بسیاری بودند. در رسانه های ولز به عنوان نئاندرتال در رویکرد خود به بازی.

اما چگونه کار کرد. باتلر 14 سال دوران بازیگری خود را از سال 1976 با پونتیپول گذراند و در باشگاهی که او آن را یک کمون توصیف می‌کرد، غوغا کرد. آنها سپس توسط Ray Prosser اداره می‌شدند، مربی‌ای که برنامه بازی‌اش در تور نیوزیلند با شیرهای بریتانیایی و ایرلندی در سال 1959 ساخته شد. حتی ردیف اول Pontypool معروف گراهام پرایس، بابی ویندزور و تونی فاکنر می دانستند که اگر از خط خارج شوند با خشم او روبرو خواهند شد.

باتلر داستان این را تعریف کرد که چگونه، قبل از اینکه تیمش در دانشگاه کمبریج در پونتیپول بازی کند، پروسر به بازیکنانش گفته بود که دستشان را نگه دارند و قانون را هر چقدر هم که احساس نیاز می کنند به دست خود نگیرند: خانواده بازیکن جدیدش. تماشا می‌کردند و نمی‌خواست آن‌ها با تصویری منفی که می‌تواند پسرشان را وسوسه کند که به جای دیگری نگاه کند، آنجا را ترک کنند.

به قول باتلر، پولر “قرمز از پنجه، واقعاً خشن” بود. آنها به دلیل چرخاندن گونه دیگر شهرت نداشتند، اما با توجه به دستورات پروسر، آنها هیچ کاری انجام ندادند زیرا کمبریج توپ را کشت، در سمت اشتباه فرو رفت و در کمین آفساید قرار گرفت.

فقط چند دقیقه مانده بود که بعد از یک جنایت آشکار دیگر، غریزه فاکنر به راه افتاد و او شرور را صاف کرد. پروپ باتجربه‌ترین بازیکن تیم بود، اما با درک پیامدهای کاری که انجام داده بود، به حاشیه رفت و از خود دفاع کرد: “متاسفم، پروس، اما او باید این کار را می‌کرد.”

باتلر ماند و قرار بود به لژیون مهاجمان ولز پونتیپول بپیوندد. این باشگاه ممکن است بخشی از تأسیسات راگبی ولزی نبوده باشد، اما برخلاف تیم موفق دیگر دهه 1980، نیث، آنها به سنت احترام گذاشتند. بازی خارج از خانه مورد علاقه پروسر کاردیف بود که از عظمت نسبی پارک اسلحه لذت برد. باتلر هرگز یک خارجی نبود و از سال 1982 کاپیتان باشگاه بود.

ادی باتلر ولز در تویکنهام در سال 1984، زمانی که تیم میهمان انگلیس را 24-15 شکست داد.
ادی باتلر ولز در تویکنهام در سال 1984، زمانی که تیم میهمان انگلیس را 24-15 شکست داد. عکس: Colorsport/Shutterstock

به هر بازیکنی در Pontypool یک نام مستعار داده می شد و تعداد زیادی به o ختم نمی شد. پس از آن باتلر بامبر نامیده شد چالش دانشگاه استاد آزمون بامبر گاسکوئین. او در رده هشتم پشت کوین موزلی قرار گرفت، کسی که به بوریس پاسخ داد و از نظر قد و راه رفتن شبیه هیولای فرانکنشتاین بود که معروف ترین نقش او را بوریس کارلوف بازی می کرد. و ردیف دوم دیگری به نام ریزلا شناخته می‌شد، زیرا احساس می‌شد زمانی که او برای توپ به صورت خطی می‌پرید، تنها چیزی که می‌توانستید بین پاهای او و زمین قرار دهید یک کاغذ سیگار بود.

باتلر اولین بازی از 16 بازی ملی خود با ولز را در سال 1980 به دست آورد. او به عنوان کاپیتان کشورش ادامه داد و جایگزین شیرهای 1983 در نیوزلند شد، اما رضایتی که در سطح باشگاهی داشت را پیدا نکرد. او به یکی از تعدادی از بازیکنان تبدیل شد، همکارش در پونتیپول، گراهام پرایس و گرت دیویس، دیگر بازیکنانی بودند که از راگبی بین‌المللی بازنشسته شدند در حالی که با ناامیدی از سیاست انتخابی که اغلب احساس می‌شد نامنسجم بود، به بازی برای باشگاه‌های خود ادامه دادند.

ولز در دهه 1970 نیروی مسلط در اروپا بود، اما بازنشستگی تعدادی از بازیکنان برجسته در همان زمان، گرت ادواردز، جرالد دیویس و فیل بنت در میان آنها، به معنای بازسازی بود. انتظارات همچنان بالا بود و از آنجایی که شکست‌های غیرعادی یکدیگر را دنبال می‌کردند، از جمله شکست در رومانی در سال 1983، زمانی که باتلر کاپیتان بود، پرسپکتیو حرکت کرد.

رسانه‌هایی که تمجیدشان از Pontypool به ندرت بالاتر از کینه‌ها بود، به باتلر روی آوردند. یک مقاله خواستار کاپیتانی در قالب ژان پیر ریوز فرانسوی بود که اغلب مسابقه را با خون روی صورت و پیراهنش به پایان می رساند. مفهوم این بود که باتلر جنگجوی مورد نیاز ولز نبود. مایک واتکینز جایگزین او شد، اما هوکر تنها پس از چهار بازی کنار رفت.

آخرین بازی برابر استرالیا در کاردیف در سال 1984 بود که با نتیجه 28 بر 9 شکست خورد. همچنین روزی بود که باتلر به این نتیجه رسید که سیر شده است. او سال‌ها بعد در صحبت با او گفت که برای درک بدرفتاری‌های بی‌موردی که به بازیکنان می‌شد تلاش می‌کرد. این چیزی بود که او در پایان کار خود با آن احساس کرد مشاهده کننده، زمانی که ستون های آنلاین با یک بخش نظرات دنبال می شدند که گاهی اوقات شامل حملات شخصی می شد.

ادی به جای اینکه بازی را از چشم دیگران ببیند، دوست داشت تصویر خودش را نقاشی کند. او اهل کنفرانس رسانه‌ای پس از بازی و طوطی‌سازی کلیشه‌های آن نبود. در تور، او کار کردن برای یک روزنامه یکشنبه را به یک روزنامه ترجیح داد، زیرا به او فرصت کاوش در یک کشور را می داد تا اینکه از طریق کارهای روزانه جلسات آموزشی و نقل قول ها بگذرد.

ادی باتلر در نوامبر 1981 به عنوان Pontypool در مقابل استرالیا قرار گرفت
ادی باتلر در نوامبر 1981 به عنوان Pontypool در مقابل استرالیا قرار گرفت. عکس: Colorsport/Shutterstock

او یک غزل سرا بود. ستون های او بی دردسر به نظر می رسید، اما آنها با دقت حجاری شده بودند و به دنبال بهترین ها در بازیکنان بودند تا بدترین ها. همانطور که او گفت: “شما می توانید راگبی را جدی بگیرید، اما نباید خودتان را خیلی جدی بگیرید.”

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

گروه های مصرف کننده می گویند که معامله کارگر با صادرکنندگان گاز قیمت های بالایی را به همراه خواهد داشت | انرژی

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ، گروه‌های مصرف‌کننده انرژی توافق دولت …