“لحظه محاسبه”: مرگ ملکه به جنبش جمهوری خواهی جامائیکا دامن می زند | جامائیکا

به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،

منبا کت و شلوار مشکی شفاف، پیراهن سفید و کراوات مشکی، دنیل پرایس به انتهای مسیری به طول مایل رسید که در کنار درختان نخل و چمن های بریده شده بود. او به خانه کینگ آمده بود تا به قول خودش، با امضای کتاب تسلیت ملکه، که در آخرین دیدارش از جامائیکا در سال 2002 به عنوان کسری خدمت کرده بود، وظایف خود را انجام دهد.

این زن 58 ساله روز سه‌شنبه در حالی که پرچم‌ها در اهتزاز به اهتزاز در آمدند، گفت: «در آخرین لحظه از آن دیدار، در حالی که می‌خواست هواپیما را پیاده کند، برگشت و با من دست داد و گفت: «متشکرم، دانیال». نیم دکل در آفتاب آرام این اولین باری بود که او از من با نام کوچکم نام می برد و این برای من خاص بود.

دانیل پرایس در خانه پادشاه در کینگستون، جامائیکا.
دانیل پرایس در خانه پادشاه در کینگستون، جامائیکا. عکس: دیوید اسمیت/ آبان نیوز

اما در مرکز شهر کینگستون، در میان بازارهای خیابانی پر سر و صدای شلوغ با دانش‌آموزان یونیفورم پوش و فروشندگانی که موز، کله و انبه می‌فروختند، خاطرات پادشاه کمتر جنبه خیریه داشت. در خیابان چارلز که نام مناسبی داشت، یک راستافاری معروف به راس رالف، 63 ساله، گفت: «ملکه ثروت سیاه‌پوستان را ربود. آفریقا، جامائیکا، همه مال ما. ما هیچ دلیلی نداریم که از کسی که ما را به بردگی گرفته تجلیل کنیم.»

مرگ الیزابت دوم و به قدرت رسیدن پادشاه چارلز سوم، انگیزه جدیدی به جنبش های جمهوری خواه در 14 “قلمرو” مشترک المنافع داده است که در آن پادشاه بریتانیا همچنان رئیس دولت است. این در لحظه محاسبه میراث امپراتوری بریتانیا و مقصر بودن خانواده سلطنتی برای برده داری و درخواست غرامت است.

باربادوس سال گذشته روابط خود را با سلطنت بریتانیا قطع کرد. آنتیگوا و باربودا هفته گذشته برنامه های خود را برای برگزاری همه پرسی در مورد جمهوری شدن ظرف سه سال اعلام کردند. جامائیکا، یکی دیگر از جزایر کارائیب که در حال حاضر 12 روز رسمی عزای ملکه است، به نظر می رسد تشنه حاکمیت باشد.

اندرو هولنس، نخست وزیر، سال گذشته گفت: “شکی نیست که جامائیکا باید جمهوری شود.” او در ماه مارس به پرنس ویلیام و همسرش کیت گفت که “ما در حال حرکت هستیم” و جامائیکا قصد دارد “یک کشور مستقل، توسعه یافته و مرفه” باشد. ماه گذشته یک نظرسنجی روزنامه نشان داد که بیش از نیمی از جامائیکایی ها خواهان برکناری ملکه از ریاست دولت هستند.

این یک شکست بسیار نمادین خواهد بود. پس از اینکه نیروهای الیور کرامول جامائیکا را در سال 1655 از اسپانیا تصرف کردند، این کشور به ثروتمندترین مستعمره بریتانیا و تولیدکننده پیشرو شکر در جهان تبدیل شد. بریتانیا حدود 600000 برده را از سواحل غربی آفریقا برای کار در مزارع جامائیکا و غنی سازی امپراتوری فرستاد. بسیاری از آنها تحت نظم و انضباط وحشیانه جان خود را از دست دادند، زیرا مالکان “خانه های بزرگ” به سبک گرجی ساختند.

پارک قهرمانان ملی در کینگستون، یادبود چهره هایی مانند ساموئل شارپ، شماسی است که در سال 1832 به دلیل الهام بخشیدن به شورش برده ها که منجر به قانون لغو برده داری شد، به دار آویخته شد، اما همچنین حاوی یادبود جامائیکایی هایی است که در جهان اول برای بریتانیا جنگیدند و جان باختند. جنگ

در سال 1962، یک دهه پس از به سلطنت رسیدن ملکه، جامائیکا در مراسمی با حضور پرنسس مارگارت استقلال یافت. با این حال، از دادگاه‌ها تا مدارس، از پادگان‌های نظامی تا زمین‌های کریکت، پیوندهای بین ملت‌ها همچنان قوی بود و عشق به خود ملکه در طول شش دهه به ندرت متزلزل شد.

اکنون، بسیاری از جمعیت 3 میلیونی احساس می کنند که زمان برداشتن گام نهایی فرا رسیده است. کارولین کوپر، 71 ساله، نویسنده و استاد بازنشسته دانشگاه هند غربی، مونا، گفت: «این یک تحقق وعده استقلال خواهد بود. تا زمانی که رئیس دولت پادشاه انگلستان باشد، روند استعمارزدایی کامل نیست.

او خاطرنشان کرد که شرکت سلطنتی آفریقایی توسط پادشاه چارلز دوم تأسیس شد تا تجارت آفریقایی های برده شده را امکان پذیر کند. «پادشاهی بریتانیا نماینده یک سیاست نژادپرستانه، نسل کشی و غارتگر است. آنها نشان دهنده بدترین تاریخ ما هستند. شرکت سلطنتی آفریقا بیش از هر شرکت دیگری مسئول تجارت بردگان آفریقایی به قاره آمریکا بود و به طور کامل تحت مالکیت ولیعهد بریتانیا بود.

کوپر پیش‌بینی کرد که ملکه الیزابت دوم، طولانی‌ترین پادشاه بریتانیا، شش بار به جامائیکا رفت، اما چارلز سوم، شاه جرات دیدار از این کشور را نخواهد داشت، زیرا واکنشی خصمانه‌تر از تظاهراتی که به شاهزاده ویلیام که از “عمیق” خود صحبت کرد، خواهد داشت. غم و اندوه» بر سر بردگی، اما از عذرخواهی کوتاه آمد.

کوپر افزود: «مرگ یک لحظه حسابرسی است. در گذشته ممکن بود مردم بگویند، “بسیار خوب، او پیرزن کوچولوی خوبی است، بگذارید زندگی اش را بگذراند، ما او را وحشت نمی کنیم”. اکنون او مرده است، زمان آن فرا رسیده است که در مورد معنای سلطنت، حتی در بریتانیا، فکر کنیم. نظام سلطنتی بسیاری از ثروت انگلستان را از بین برده است.

«آنها به خاطر دستاوردهای نامناسب بسیار ثروتمند هستند. اگر تنها بخشی از آن می توانست در سرتاسر کشورهای مشترک المنافع برای زیرساخت هایی که برای جاده ها، مدارس و بیمارستان ها نیاز داریم، توزیع شود. جبران خسارت شوخی نیست. این در مورد تلاش برای ترمیم آسیب قرن ها استثمار است.

اتوهای مارک دار، دم گربه ای، قفل گردن و دستبند در یک جعبه شیشه ای در موزه ملی انستیتو جامائیکا به نمایش گذاشته شده است. همچنین مجسمه ای از چوب حکاکی شده الیزابت دوم که در جشن استقلال در سال 1962 در کینگستون روی شناور رژه رفت.

آیانا گوردون، دستیار متصدی موزه ملی جامائیکا.
آیانا گوردون، دستیار متصدی موزه ملی جامائیکا. عکس: دیوید اسمیت/ آبان نیوز

آیانا گوردون، دستیار کیوریتور، گفت: «میراث بیشتر منفی است تا مثبت. مکان‌های زیادی در کینگستون وجود دارد که به نام ملکه ویکتوریا نامگذاری شده‌اند و به این معنی است که بریتانیا حضور او را در کشور ما، در معماری، در ساختمان‌ها، در بسیاری از مناطق به شکلی پاک‌نشدنی نشان داد، اما مردم ما را توسعه نداد. .

ما هنوز از میراث مزرعه رنج می بریم. ما از میراث برده داری رنج می بریم. ما از میراث Windrush رنج می بریم. ما از مهاجرت دسته جمعی و فرار مغزها رنج می بریم. ما باید غرامت را دریافت کنیم، اگر جمهوری نیستیم. برای من غرامت مهمتر از جمهوری است.»

در پردیس دانشگاه هند غربی، مونا، بنای یادبود ساده ای به تقدیم حدود 200 برده برده می پردازد که از سال 1817 تا 1832 در این منطقه زندگی می کردند. در آن اسامی – که آشکارا به زبان انگلیسی نوشته شده است – شامل ویلیام بنت، دونالد گوردون، پیتر رابرتسون می شود. ، لیورپول، جورج ری، نلسون، سامرست، ادگار، جولیان، پورتیا، آملیا، شارلوت، فیبی، جودی و النور رادرفورد.

دو قرن بعد، در مسیری به نام Queen’s Way، دانش‌آموزان در محوطه پرسه می‌زنند، کوله‌پشتی‌هایی با خود حمل می‌کنند و مانند دانش‌آموزان در همه جا توسط تلفن‌های هوشمند مصرف می‌شوند. بسیاری از مصاحبه شوندگان توسط آبان نیوز نسبت به سلطنت ابراز بی تفاوتی کردند. برخی پیشنهاد کردند که جامائیکا ابتدا باید به نگرانی‌های مبرم‌تری مانند جرم و جنایت و آموزش بپردازد. دیگران احساس کردند که قطع همکاری فوری است.

شین براون، 30 ساله، یکی از مدیران آموزش و پرورش، گفت: «برای داشتن احساس هویت و اینکه ما به عنوان یک مردم هستیم، باید مدت ها پیش این اتفاق می افتاد. این یک طنز مطلق است که تا به امروز آن نهاد همچنان رئیس دولت است. مفهوم استقلال کمی پوچ است.»

جواون گوردون، دانشجوی رشته ارتباطات که بیرون از یک کافه نشسته بود، درست قبل از بارش باران، به شکاف نسلی بین “افرادی که در دهه های 50 و 60 آنجا بودند” و “هزاره ها و ژنرال Z که جهانی شده اند و The Crown” را تماشا می کنند اشاره کرد. . این دومی ها در جنبش زندگی سیاه پوستان مهم است برای عدالت نژادی شرکت کرده اند.

گوردون، 22 ساله، گفت: «بسیاری از مردم می‌دانند که در ایالات متحده نژادپرستی نهادینه شده زیادی وجود دارد، به ویژه از زمانی که جورج فلوید و نمونه‌هایی از سیاه‌پوستان تحت ظلم پلیس قرار می‌گیرند یا نوعی جداسازی از عموم مردم را تجربه می‌کنند.

در جامائیکا، ما هم این احساس را داریم. اکنون مردم احساس می کنند که بخشی از آن جامعه هستند و این اتهام را دارند که علیه ظلم و به حاشیه راندن در میان مردم به ویژه سیاه پوستان صحبت کنند.

دیگران در جامائیکا موافق هستند که پیشرفت هایی مانند پروژه 1619 نیویورک تایمز، تأکید بر محوریت برده داری در تاریخ آمریکا، و تظاهرات در بریتانیا که با سرنگونی مجسمه ادوارد کولستون، یک تاجر برده در سراسر اقیانوس اطلس، آگاهی جهانی را در مورد چگونگی افزایش داده است. امتیاز سفیدپوستان به بهای آسیب های نسل سیاه پوستان آمد.

میکائیل فیلیپسیکی از اعضای مخالف پارلمان که در سال 2020 درخواستی مبنی بر حمایت از برکناری پادشاه ارائه کرد، گفت: «آنچه در بریتانیا و ایالات متحده اتفاق افتاد، گفت‌وگوهای محلی را در جامائیکا در مورد هویت ما به عنوان رنگین پوستان، به عنوان سیاه پوستان، به میان آورد. این دو نفر مکالمه را به افرادی رسانده‌اند که معمولاً آن مکالمه را انجام نمی‌دهند، به همین دلیل است که تفاوت در اعداد نظرسنجی وجود دارد.

سال گذشته دولت جامائیکا اعلام کرد که از بریتانیا برای غرامت مردم برده شده که به زور به جزیره برده شده اند، می خواهد. با این حال، فشار برای یک جمهوری به آرامی به دلیل کشمکش های سیاسی داخلی، به عنوان مثال بر سر اینکه رئیس جدید دولت یک رئیس جمهور اجرایی باشد یا تشریفاتی، حرکت کرده است. برنامه هایی برای تشکیل کمیته ای برای بررسی قانون اساسی قبل از برگزاری همه پرسی وجود دارد.

فیلیپس، 50 ساله، که نماینده حوزه انتخابیه منچستر نورث وسترن است و از همنام بریتانیایی آن بازدید کرده است، گفت که نمی‌داند چرا هولنس به نظر می‌رسد پاهای خود را به خود می‌کشد.

“شاید او منتظر بود و نمی خواست این کار را با ملکه الیزابت که هنوز رئیس دولت است انجام دهد. شاید نه،» او گفت. “شما یا اراده دارید یا ندارید و من به عنوان یک کودک پس از استقلال مانند خودم که معتقدم به جامائیکا متعهد هستم، احساس می کنم. [he would agree] که اگر نسل قبل از ما نتوانسته است این کار را انجام دهد، ما مسئولیت داریم. ما ساده ترین فرصت را برای انجام آن داریم.»

به نظر می رسد که این یک سوال نه اگر بلکه کی است. حتی پرایس، سرهنگ بازنشسته ای که 20 سال پیش به عنوان مأمور ملکه خدمت می کرد و با محبت به یاد “مقدار لیبرال کرامت” خود می پردازد، به نظر می رسد آماده است تا تاریخ مسیر خود را در همه پرسی طی کند. او گفت: «اگر ما می‌خواهیم این مسیر را طی کنیم، باید این کار را با ذوق و شوق انجام دهیم و نه اینکه فقط در اطراف بچرخیم و حرف بزنیم. “من فکر می کنم ما باید این کار را انجام دهیم.”

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

“کمک به ثروتمندان”: مینی بودجه ترس و خشم را به خانه نخست وزیر می آورد | مینی بودجه 2022

به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ، Oدر خیابان بزرگ در حومه سرسبز …