خیلی باحاله به نفع خودشون؟ مبارزه اتحادیه برلین برای حفظ هویت خود | اتحادیه برلین

به گزارش دپارتمان اخبار ورزشی پایگاه خبری آبان نیوز ،

حدود نیم ساعت در قطار طول می کشد تا از مرکز برلین به کوپنیک برسید و این سفر یک بازی دو نیمه است. نیمه دوم غوغایی ملایم در قلب های صنعتی، مسکونی و جنگلی باشگاه بوندسلیگا یونیون برلین است. نیمه اول یک تور دیدنی از زندگی شبانه مشهور جهانی برلین است.

بعد از الکساندرپلاتز، قطار به Jannowitzbrücke می‌رود، جایی که یک نیروگاه عظیم بر روی ساحل رودخانه برجست. پشت آن ترزور، یک دولتمرد بزرگ صحنه تکنو شهر، و KitKatClub، که به خاطر مهمانی‌های طلسم و لباس کاملاً نامتعارف شهرت دارد، قرار دارند. همانطور که قطار به ایستگاه Warschauer Strasse نزدیک می‌شود، مسیرهای مسیر و رودخانه از هم جدا می‌شود و ساختمان خاکستری با ابهتی در آسمان باز بر فراز یک پارک خرده‌فروشی کم‌ساخت خودنمایی می‌کند. این Berghain است، معروف‌ترین کلوب در بین کلوپ‌های برلین و واژه‌ای در سرتاسر جهان برای فرهنگ مهمانی 24 ساعته و بدون تابو در این شهر. خط مشی سختگیرانه آن به خودی خود یک جاذبه است.

همه این مکان ها نزدیک به جایی هستند که دیوار زمانی قرار داشت و همه آنها در دهه یا بیشتر پس از اتحاد مجدد تأسیس شدند. آنها مکان هایی هستند که از آن دوره منحصر به فرد در تاریخ برلین رشد کردند، زمانی که آسیب های تاریخی و اقتصاد کند باعث شد شهر هنوز پر از فضاهای خالی باشد.

امروزه فضاها در حال ناپدید شدن هستند و باشگاه ها توسط سایت های ساختمانی، بلوک های اداری جدید براق و مراکز خرید احاطه شده اند. برلین در 30 سال گذشته به شدت تغییر کرده است، اما تعداد کمی از مناطق به اندازه مناطق مرکزی شرق سابق تغییر کرده اند. آنها بیش از هر چیز دیگری در معرض آن چرخه آشنای اصیل‌سازی قرار گرفته‌اند: یک منطقه افسرده تبدیل به یک کانون فرهنگی می‌شود، فرهنگ پول نقد و توسعه می‌آورد، و به آرامی اما مطمئناً مردم شروع به رانده شدن می‌کنند.

یونیون که خانه اش در حومه های سرسبز برلین شرقی سابق قرار دارد، دنیایی دور از همه اینهاست. با این حال، همانطور که آنها در دهه گذشته از لیگ پایین تر به لیگ اروپا صعود کرده اند، آنها نیز با مشکلات مشابه دیگر خرده فرهنگ های اصلی شهر روبرو شده اند.

کریستین آربیت، گوینده و سخنگوی ورزشگاه مشهور و مو بلند باشگاه، وقتی با او در سپتامبر 2021 ملاقات کردم، می‌گوید: «اگر افراد زیادی دارید که فقط به‌عنوان تماشاگر اینجا هستند، در نهایت دیگر آنقدر عالی نخواهد بود. او در مورد یونیون صحبت می کند، اما می تواند به خوبی در مورد Berghain صحبت کند.

گرافیتی در حال حمایت از اتحادیه برلین
یونیون برلین از ابهام در لیگ پایین به لیگ اروپا صعود کرده است. عکس: Sibylle A Moller/Alamy

آربیت بیش از یک دهه است که چهره یونیون بوده است و او در آن زمان هم باشگاه و هم شهرش را در محبوبیت خود دیده است. او با من در یکی از باغ های آبجو استادیوم ملاقات می کند و برای قسمت میانی مصاحبه، باید سر همدیگر فریاد بزنیم. یک روز قبل از بازی است و پشت سر ما، یک نفر در حال تست بلندگوهای ورزشگاه است. در یک نقطه، آنها تبلیغ معروفی را برای یک برند آبجو برلین پخش می کنند که اتفاقاً حمایت مالی اتحادیه نیز می شود. مجموعه‌ای از کلیپ‌های Quickfire که ریورها، مکانیک‌ها، سلطه‌جوها و دی‌جی‌ها را نشان می‌دهد با آهنگ 2003 پوشانده شده است. برلین تو فوق العاده ای. این آهنگ با نت‌های ارگ ترکیب شده، ضرب آهنگ هیپ‌هاپ و آوازهای خش دار، سرودی برای خودانگاره برلین در قرن بیست و یکم است. این فیلم در سال 2003 منتشر شد، همان سالی که شهردار وقت آن زمان، کلاوس وورایت، شهر خود را به‌عنوان «فقیر، اما جذاب» توصیف کرد.

زمانی که Arbeit برای اولین بار میکروفون را در دست گرفت، یونیون بیشتر فقیر بود تا سکسی. آن‌ها هنوز در دسته چهارم بودند و از مشکلات مالی و فوتبالی اوایل دهه 2000 رنج می‌بردند. با این حال، پس از بازسازی استادیوم تحت هدایت هواداران و صعود به دسته دوم در سال 2009، آنها خود را به عنوان نیروی دوم بلامنازع در برلین، پشت سر رقیب غربی خود هرتا BSC تثبیت کردند. آنها نیز رونق بیشتری یافتند و موفقیت فوتبالی به سرعت با خونسردی فرهنگی شهر همراه شد. همانطور که دی جی دوست داشتنی آلمانی WestBam در مصاحبه ای با روزنامه FAZ در سال 2016 گفت: “یونیون بیشتر از هرتا تکنو است.”

برای مدت طولانی، Arbeit بخشی از آن تصویر بود. او که گیتار می‌نواخت و ریش‌دار بود و موهایی به طول شانه داشت، سخنگوی باشگاهی بود که برای یک باشگاه فرقه ساخته شده بود. اما ظاهر در سال های اخیر تغییر کرده است. زمانی که موهایش در جشن های تبلیغاتی وحشیانه 2019 تراشیده شد، او تصمیم گرفت دوباره موهایش را بلند نکند. او اکنون بیشتر پیراهن می‌پوشد و به نظر می‌رسد نسبت به یونیون بیش از حد عاشقانه محتاط است.

کریستین آربیت، گوینده و سخنگوی ورزشگاه یونیون برلین، سر خود را در جشن ترفیع تراشیده است.
کریستین آربیت، گوینده و سخنگوی ورزشگاه یونیون برلین، سر خود را در جشن ترفیع تراشیده است. عکس: Reinaldo Coddou H/Bundesliga/Bundesliga Collection/Getty Images

ما هیچ کاری به طور خاص برای راضی کردن دیگران انجام نمی دهیم. اگر مردم ما را دوست داشته باشند، نمی‌توانیم کمکی به این کار کنیم. افراد زیادی در صحنه هواداران بودند که با شک و تردید زیادی آن را دیدند.

زمانی که یونیون در سال 2019 به بوندسلیگا صعود کرد، هواداران مدت ها بود که ناراحتی خود را ابراز کرده بودند. دو سال قبل از آن، زمانی که یونیون برای اولین بار برای ارتقاء به چالش کشیده شد، آنها یک بنر را روی تراس ها برافراشتند که روی آن نوشته شده بود: «لعنت! ما بالا می رویم!»

آنها فقط در نیمه شوخی بودند. موفقیت هرگز بخشی از DNA اتحادیه نبوده است، و ترس واقعی در مورد اینکه آیا آنها می توانند هویت خود را به عنوان یک باشگاه اجتماعی تحت رهبری هواداران در سطح بالا حفظ کنند وجود داشت. اگر پول و موفقیت بیش از حد باشگاه را تغییر دهد چه؟ اگر آن را برای بدتر تغییر دهند چه؟

و همچنین سؤالات مشخص در مورد معاملات اسپانسرینگ و قیمت بلیط، این به معنای نگرانی در مورد اینکه چه کسی به اتحادیه می آید نیز بود. وقتی به جریان اصلی رسیدید، پس از همه، خونسرد بودن یک شمشیر دولبه است. همانطور که فضاها منظر شهری اطراف کلوپ های شبانه را پر کرده اند، به همان اندازه اطراف هواداران مادام العمر در تراس های Alte Försterei را پر کرده اند. در سال 2010، اتحادیه 6500 عضو داشت. در یک دهه پس از آن، آنها به طور تصاعدی رشد کرده اند و به تقریبا 40000 رسیده اند.

بنابراین، در چه نقطه ای دیگر همان باشگاه نیست. دیگر همان شهر نیست؟ از چه نقطه ای «فقیر اما سکسی» توصیفی از واقعیت نیست و تبدیل به یک سفر نوستالژی یا حتی یک دروغ ساده می شود؟ آیا اتحادیه، مانند برلین، هر چه بیشتر موفق شوند، خطر از دست دادن روح خود را دارد؟ وقتی از اربعیت می پرسم، چشمانش را ریز می کند و با دقت کلماتش را انتخاب می کند. او می گوید: «باشگاه هرگز دست از تغییر نمی کشد. اما امیدوارم آنقدر آهسته انجام شود که هنوز بتواند خودش را بشناسد.»

Scheisse!  ما می رویم در حال حاضر در دسترس است.
Scheisse! ما می رویم در حال حاضر در دسترس است. عکس: Duckworth Books

مانند صحنه تکنو، این به معنای حفظ تعادل بین گردشگران و مردم محلی است. آنهایی که ورزشگاه یا باشگاه برایشان یک تجربه بی‌سابقه است، و کسانی که برایشان یک شیوه زندگی است. در Berghain، آن‌ها معروف‌ترین جست‌وجوگر جهان را به کار می‌گیرند تا فضولان را فیلتر کند و تعادل اجتماعی را در داخل حفظ کند. اتحادیه ممکن است به اندازه کافی سیاست درب سختگیرانه نداشته باشد، اما Arbeit توضیح می دهد که آنها همچنین فعالانه طرفداران جدید را جذب نمی کنند. او می‌گوید بر خلاف سایر باشگاه‌های لیگ‌های برتر اروپا، آنها به دنبال گسترش پایگاه هواداران خود در خاور دور یا ایالات متحده نبوده‌اند. “اگر ما انرژی خود را روی چیزهایی از این قبیل متمرکز کنیم، هدف اصلی خود را از دست خواهیم داد.”

چه برای اتحادیه و چه برای صحنه باشگاه، این خویشتن داری نیز تمرینی برای حفظ خود است. هرچه بیشتر در برلین قابل مشاهده باشید، احتمال بیشتری وجود دارد که توسط گردشگران و جویندگان هیجان مورد هجوم قرار بگیرید. در حالت ایده‌آل، شما می‌خواهید آنقدر خونسرد باشید که بتوانید رشد کنید، اما به اندازه کافی پنهان باشید تا زنده بمانید.

آربیت می گوید: «این کمی شبیه زیبای خفته است. “برای رسیدن به او، شاهزاده ابتدا باید بداند او کجاست و سپس باید راه خود را از میان انبوه ها بگذرد. با ما، مردم می دانند که ما کجا هستیم، اما شما هنوز باید در جنگل قدم بزنید تا بتوانید ما را بیدار ببوسید.

Scheisse! ما بالا می رویم! توسط کیت هولدن توسط Duckworth Books (14.99 پوند) منتشر شده است. برای حمایت از Guardian و Observer نسخه خود را به قیمت 13.04 پوند در guardianbookshop.com سفارش دهید. هزینه های تحویل ممکن است اعمال شود

این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی aban_admin

مطلب پیشنهادی

“البته متاسفم”: عذرخواهی ندیم زهاوی به دلیل نابسامانی های کوچک بودجه – ویدئو | اخبار انگلستان

به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ، ندیم زهاوی، وزیر کابینه، به دلیل …