به گزارش دپارتمان اخبار اقتصادی پایگاه خبری آبان نیوز ،
تیدر اینجا کتابی است که مسابقه رهبری محافظهکاران تابستان امسال را با دقت پیشبینی کرده بود، اگرچه برای اولین بار در سال 1980 منتشر شد. این کتاب یک جلد نازک در مورد انکار و سهلانگاری است که با کلمات کم و تصاویر رنگارنگ هدف خود را نشان میدهد. دیوید مک کی آن را نه اکنون، برنارد نامیده است.
قهرمان عنوان پسری است که سعی می کند والدین خود را از حضور یک هیولای بچه خوار در باغ آگاه کند. آنها مشغول کارهای دیگر هستند. پدر در حالی که با چکش به دست خود می زند، می گوید: «الان نه، برنارد. مادر در حال آبیاری گیاهی می گوید: «الان نه، برنارد.
هیولا پسر را می خورد.
ساکن بعدی خیابان داونینگ شماره 10 باغ را با تهدیدات اقتصادی و سیاسی هیولاآمیز میبیند. گروه کر برناردز زنگ خطر را به صدا در می آورد. اقتصاددانان، نمایندگان مجلس، وزرای سابق محافظهکاران، سازمانهای خیریه، اتحادیههای کارگری، مشاغل، شوراهای محلی – همه میتوانند صدای خشخش را در بوتههایی بشنوند که در آن یک بحران وحشیانه در کمین است و آماده است تا نخستوزیر جدید را وحشی کند.
هرکسی که قبض انرژی بپردازد و یک مغازه هفتگی انجام دهد، می تواند احساس کند که چنگال های فشار بودجه در اطراف نای کشور بسته می شود. یک غول در سرویس بهداشتی وجود دارد. ریشی سوناک می گوید: «الان نه، برنارد. در چشم انداز مالی یک شیطان وجود دارد. لیز تراس می گوید: «الان نه، برنارد. در جزئیات سیاست شما شیاطین وجود دارد. “الان نه، برنارد!”
سپس آن هیولای دیگر وجود دارد، آن هیولایی که چنان در باغ تبدیل شده است که به نظر می رسد حتی مخالفان دیگر متوجه آن نمی شوند. آیا می توانیم در مورد برکسیت صحبت کنیم؟ الان نه برنارد!
خود حذفی بریتانیا از بازارهای قارهای بزرگترین علت درد اقتصادی کنونی نیست، اما در غیاب هرگونه ممیزی منطقی از آن تصمیم یا بررسی مجدد تثبیتهای ایدئولوژیکی که آن را برانگیخته است، تصور چارهای دشوار خواهد بود. اما برای معتقدان به برگزیت، همیشه برای قضاوت خیلی زود و خیلی دیر است.
خیلی زود، زیرا مزایای آزادی در زیر انبوه مقررات “حفظ” اتحادیه اروپا که هم تراس و هم سوناک وعده سوزاندن آنها را می دهند، بی ادعاست. و خیلی دیر، زیرا برگزیت اراده ثابت مردم است و هر اشاره ای به جنبه منفی آن فتنه است.
حزب محافظه کار تنها دو موضع ممکن را در رابطه با بریتانیا با اتحادیه اروپا به رسمیت می شناسد – اصرار قهرمانانه بر قطع بیشتر و توطئه بزدلانه برای پیوستن مجدد. کارگر، که تمایلی به اتخاذ موضع قبلی ندارد و از اینکه در موضع دوم قرار بگیرد، میترسد، هیچ چیز معنیداری در مورد این موضوع نمیگوید.
در همین حال، ایجاد موانع گمرکی بیمعنا بین بریتانیا و نزدیکترین بازارهای آن، تجارت را با مشکل مواجه کرده، هزینههایی را بر تجارت تحمیل کرده، زنجیرههای تامین را به هم زده و تورم را تحریک کرده است. پایان حرکت آزاد باعث کمبود نیروی کار برای تولیدکنندگان مواد غذایی، خانه های مراقبت و طیف وسیعی از خدمات شده است.
قراردادهای تجارت آزاد با کشورهای غیر اروپایی که به منظور جبران از دست دادن عرف قاره ای بود، تأثیر ناچیزی داشته است. (بیشتر مشاغل کپی و چسباندن از ترتیباتی است که بریتانیا به عنوان عضو اتحادیه اروپا داشته است.)
استرلینگ کاهش یافته است، اما بدون تقویت جبرانکننده رقابتپذیری صادراتی که ممکن است از کاهش ارزش پول انتظار میرود. سرمایه گذاری تجاری از زمان رفراندوم تا حد زیادی ثابت بوده است، تا حد زیادی به این دلیل که فضای سیاسی بسیار غیرقابل پیش بینی بوده است. این نوسان – دو انتخابات عمومی و سه تغییر نخستوزیر در شش سال – تابعی از مبارزه برای تبدیل یک برگزیت ایدهآل است، که در تخیل نابخردان اروپا شکاک پرورش یافته است، به یک برگزیت مبتنی بر واقعیت که شامل سایر کشورها و مشاغل واقعی مردم میشود.
نمی شود این کار را کرد. نظرسنجیها نشان میدهد که اکثریت رایدهندگان فکر میکنند که کل ماجرا یک اشتباه بوده است. لیز تراس، برنده احتمالی رقابت رهبری، با شور و شتاب یک نوکیش غیور بر خلاف آن پافشاری می کند.
تراس در سال 2016 باقی مانده بود، زیرا او یکی از همکاران جورج آزبورن بود. صدراعظم وقت شاگرد خود را متقاعد کرد که بریتانیا آنقدر احمق نخواهد بود که عضویت اتحادیه اروپا را کنار بگذارد. این کمپین بر سر اقتصاد می جنگید و کار هوشمندانه برای یک وزیر جوان جاه طلب این بود که طرف برنده را پشت سر بگذارد. او بلافاصله پس از اعلام نتایج، این کار را انجام داد.
تراس اکنون ادعا می کند که حمایت از اسب اشتباه در همه پرسی به او آموخت که تفکرات اقتصادی ارتدکس را کنار بگذارد. این یک جای خالی ذهنی ایجاد کرد که او آن را با عقاید تندرو برگزیت پر کرد. تا سال 2019، او در خصوصی استدلال میکرد که بریتانیا میتواند با خیال راحت از اتحادیه اروپا بدون توافق جامع خارج شود. او گفت که بروکسل فوراً به “معاملات جانبی” برای کاهش هر گونه آسیب احتمالی، که در هر صورت، تهدید آن توسط نالههای زنبق به شدت اغراقآمیز شده است، وادار خواهد شد.
تراس که آموخته بود از خرد دریافتی خزانه داری تحقیر شود، فارغ التحصیل شد و دیپلماسی را که به طور سنتی در وزارت خارجه انجام می شد، تحقیر کرد. گزارشهای مربوط به برخوردهای او با همتایان خارج از کشور نشان میدهد که او در مرز ظریف بین مستقیم و بیرحمانه دست و پنجه نرم میکند. صریح و رکیک
این گرایش در مراسم توقیف هفته گذشته به نمایش گذاشته شد، جایی که از تراس پرسیده شد که آیا رئیس جمهور فرانسه، امانوئل مکرون، دوست است یا دشمن. او گفت: “هیئت منصفه خارج شد.” این با روحیه شیطنت آمیز بود و فقط به فعالان محافظه کار در اتاق نگاه می کرد. قبل از اینکه بوریس جانسون هر دو دفتر را با بیحوصلگی غارتگرانهاش آلوده کند، وزرای خارجه و نخستوزیرهای بدخواه از این نوع نابخردیها اجتناب میکردند. و حتی او ابایی ندارد که فرانسه را متحد خطاب کند.
محافظهکاران اکنون بهطور فزایندهای از نخستوزیر مستعفی صحبت میکنند، نه به این دلیل که او را بهعنوان یک رهبر ماهر به یاد میآورند، بلکه به این دلیل که مهارت منحصربهفرد او آنها را مسحور میکند تا فراموش کنند دولت خوب چه شکلی است. خرپا آن لمس جادویی را ندارد. عصای تقویت کننده برگزیت به طرز ناخوشایندی در دست او نشسته است.
آمادگی محافظهکاران برای جلب رضایت جانسون معیاری برای سنجش شهرت او در کشور نیست، اما رقابت رهبری یک انتخابات ملی نیست. حداقل برای یک هفته دیگر، سیاست بریتانیا در آن اتاق مهر و موم شده ای است که در آن میراث بوریس برای جشن گرفتن وجود دارد، جایی که راه حل فقر کاهش مالیات شرکت ها است، جایی که راه حل همه چیز کاهش مالیات است، جایی که کاهش مالیات تاثیری بر آن ندارد. بودجه خدمات عمومی، جایی که زندگی در خارج از اتحادیه اروپا کاملاً مثبت است و فقط می تواند بهتر شود.
اما یک هیولا در باغ وجود دارد.
داستان مک کی با خوردن برنارد تمام نمی شود. در یک چرخش درخشان، هیولا سپس وارد خانه می شود و به اتاق پسر می رود و اسباب بازی های او را می شکند و شام او را می خورد. هنوز والدین متوجه نمی شوند. “اما من یک هیولا هستم” هیولا در نهایت به آنها اطلاع می دهد. آنها می گویند: “الان نه، برنارد.”
این فصل بعدی برای بریتانیا است. هیولا اینجاست و با غرش و غرغر خودش را اعلام می کند. بحران بر سر ماست و خواهان دولت توانمند و جدی هستیم. کی آن فریاد شنیده می شود؟ الان نه، بریتانیا الان نه.
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار امروز آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.