به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،
تیاو هفته گذشته پس از شکایت کارکنان انبیسی نیوز از برنامههای شایعهای جن ساکی، سخنگوی کاخ سفید برای پیوستن به شبکه خبری لیبرال اماسانبیسی، هنگامی که غرب خود را ترک میکند، قاچاق معمولی پرسنل سیاسی در آمریکا به شبکههای تلویزیونی این کشور با مشکل مواجه شد. پست بال این تابستان.
این اقدام ناشیانه، که پیشنمایش درز درز Axios نشان داده شد، خشم روزنامهنگارانی را برانگیخت که میگفتند میترسند استخدام ساکی برند NBC را «لکهدار» کند و این تصور را که قبلاً در نظرسنجیها به خوبی تثبیت شده بود، تقویت کند که تجارت خبری در ایالات متحده کار میکند. دست به دست با جناح های سیاسی
حماسه پساکی به سختی جدید است. اگر این توافق انجام شود، ساکی به صف طولانی کارمندان کاخ سفید خواهد پیوست که به سمت نقش های رسانه ای رفته اند. در ژانویه، سیمون سندرز، مشاور سابق و سخنگوی ارشد کامالا هریس، قراردادی را با MSNBC برای میزبانی یک برنامه امضا کرد.
اما این معاملات برای هر دو طرف شکاف سیاسی غیر استثنایی است. کایلی مک انانی، سخنگوی ترامپ، سال گذشته به فاکس نیوز پیوست. شان اسپایسر برنامه خود را در نیوزمکس دارد. و CBS News Mick Mulvaney را بهعنوان یک مشارکتکننده با حقوق در برنامه استخدام کرد – همچنین شورش داخلی را برانگیخت که حتی باعث شد استفان کولبرت مجری شب آخر آن را در برنامه خود محکوم کند.
توضیح خشم آسان است. خط لوله بین سیاست و کنسرتهای پرسود در رسانهها در آمریکا، خط لولهای است که به نظر میرسد دیدگاه عمومی هر دو حرفه را مخدوش میکند و این احساس را ایجاد میکند که هر دو طرف واقعاً به خاطر پول در این کار هستند. همچنین این حس را تشویق میکند که رسانهها به سیاست در ایالات متحده شبیه ورزش مینگرند – جایی که استخدام بازیکنان سابق بهعنوان مفسر معمول است – جایی که برنده شدن در مسابقات همه چیز است و سیاست واقعی معنای کمی دارد.
رایان توماس، دانشیار دانشکده روزنامهنگاری میسوری، گفت: «خط لوله از کاخ سفید به سازمانهای خبری، فاصله کافی را برای سازمانهای خبری دشوارتر میکند یا تصور میشود که دولت را بهطور قابل اعتمادی بررسی میکنند».
حزبگرایان استدلال میکنند که مردم اهمیتی نمیدهند یا متوجه نمیشوند، اما صرف نظر از آگاهی اشتباه است. مثل این است که آنها از روابط عمومی رسمی به غیررسمی می روند که صرف نظر از تأثیرات احتمالی آن بر پاسخگویی مطبوعاتی، در شرایط خاص خود ناسالم است.»
استخدام ساکی در زمان ناامیدی مطبوعاتی صورت میگیرد که جو بایدن در طول دوره ریاستجمهوری خود تنها 8 کنفرانس مطبوعاتی با دسترسی آزاد برگزار کرده است که منجر به برداشتی از اجرای فیلمنامهای و تصنعی شده است. ماموریت ساکی که به یک خبر کابلی با دستمزد سخاوتمندانهتر منتقل میشود، احتمالاً این تصور را افزایش میدهد که چرخش سیاسی و پوشش خبری در شبکههای خبری کابلی آنقدر نزدیک است که قابل تشخیص نیستند.
دبیر مطبوعاتی خروجی گفته است که او تحت “آموزش های اخلاقی سخت” به دلیل “اشتغال آینده” قبل از نقل مکان خود قرار گرفته است، و افزود که او امیدوار است که سپاه مطبوعات “من را برای سوابقم و نحوه رفتار من با شما و من قضاوت کند. به سؤالات همه در سراسر هیئت پاسخ دهید».
با این حال، انتقال ساکی به اماسانبیسی آنقدر طبیعی به نظر میرسید که کمیته مبارزات انتخاباتی کنگره دموکرات (DCCC) تا آنجا پیش رفت که یک جمعآوری کمک مالی راهاندازی کرد. در بیانیه ای آمده است: «او برای بازگرداندن اعتماد به مطبوعات آزاد پس از حملات وحشتناک دولت ترامپ به رسانه ها مبارزه کرده است. و اکنون، او قصد دارد به تیم روزنامه نگاران بی باک MSNBC بپیوندد تا جمهوری خواهان خطرناک و راست افراطی را پاسخگو بداند.
اساتید اخلاق روزنامهنگاری ابراز نگرانی میکنند که این نوع استخدام با مشخصات بالا در یک شبکه خبری کابلی با سابقه، که در زمانی که ساکی هنوز در نقشی سیاسی است به اطلاع عموم میرسد، این خطر را دارد که به تصویری پیشفرض برای آنچه عموم مردم بهعنوان رویه استاندارد روزنامهنگاری در کل دارند تبدیل شود.
![شان اسپایسر، سخنگوی سابق کاخ سفید که اکنون مجری کانال کابلی نیوزمکس است.](https://aban.news/wp-content/uploads/2022/04/پساکی-کاخ-سفید-را-با-MSNBC-عوض-میکند-در-حالی.jpg)
توماس گفت: «بی مسئولیتی سازمانهای خبری کابلی به خبرنگاران محلی که با همان قلمها قیری میشوند، تأثیر منفی دارد.
بر اساس تحقیقات جدید، آمریکاییهای احزاب سیاسی مخالف به شدت در مورد میزان اعتماد آنها به اخبار گزارششده توسط سازمانهای رسانه ملی اختلاف نظر دارند.
نظرسنجی YouGov/Economist که هفته گذشته منتشر شد نشان داد که اگرچه آمریکاییها بیشتر به بسیاری از منابع خبری برجسته اعتماد میکنند تا بیاعتماد، سازمانهای کمی هستند که بیش از بخش کوچکی از آمریکاییها در هر دو طرف حوزه سیاسی به آنها اعتماد دارند.
در صدر فهرست، کانال هواشناسی با 52 درصد، بیبیسی (39 درصد)، پخشکننده عمومی ملی PBS (41 درصد)، و وال استریت ژورنال (37 درصد) قرار دارند. در انتهای لیست، به ترتیب نزولی، CNN، OAN، MSNBC، فاکس نیوز و Breitbart قرار گرفتند.
نظرسنجی گالوپ که در اکتبر گذشته منتشر شد، نشان داد که اعتماد به رسانه ها برای گزارش کامل، دقیق و منصفانه اخبار به 36 درصد کاهش یافته است، و این در حالی است که آمار سال گذشته به دومین پایین ترین میزان در تاریخ رسیده است. تنها 7 درصد از شرکتکنندگان در نظرسنجی گفتند که به روزنامهها، تلویزیون و گزارشهای خبری رادیو اعتماد و اطمینان زیادی دارند. سی و چهار درصد گفتند که «اصلاً» نداشتند.
موضوع سوگیری گزارشدهی، که هرگز از لبان مخالفان ایدئولوژیک دور نیست، در حالی مطرح میشود که رتبهبندی اخبار کابلی پس از ترامپ کاهش شدیدی را تجربه کرده است که به افشای ترتیباتی که مدتها وجود داشت اما هرگز به طور کامل به رسمیت شناخته نشد، کمک کرد. یکی از آنها خط لوله اطلاعاتی بین جف زاکر از CNN، همکار ارشد او آلیسون گولست و مجری CNN کریس کومو و برادرش اندرو بود. افشای توصیههای کریس کومو به برادرش در جریان رسوایی آزار جنسی که فرماندار نیویورک را سرنگون کرد، در نهایت به هزینه کار خواهر یا برادر کوچکترش نیز کمک کرد.
اما به نظر نمیرسد که مدیران رسانهها از روابط پرتنش و وفاداری بین میزبانان ارشد خود و تشکیلات سیاسی درس بگیرند. طبق گزارش رسانه خبری Puck، مدیران برنامه نویسی CNN و MSNBC در اوایل سال در واشنگتن بودند و استعدادهای بالقوه روی آنتن را برای پرکردن حفرههای فضای پربیننده که با خروج کومو و مجری MSNBC که به زودی از آن خارج میشود، راشل مدو، پر میکردند. حمایت از اهداف دموکراتیک آشکارا پوشیده می شود.
البته، یکی از استعدادهای بالقوه، ساکی بود که، به عقیده پاک، “در جلسات مطبوعاتی روزانه خود به موقعیت مشهور واقعی دست یافته بود”.
توماس گفت که وسوسه کردن پساکی یک مسئله اخلاقی را نشان می دهد که ساکی در حال مذاکره برای یک شغل جدید در حالی که دسترسی به خبرنگاران یا پاسخ به سؤالات کارکنان کارفرمای آینده خود را تعیین می کرد.
او گفت که در درازمدت، مسائل مربوط به فاصله حرفه ای بین نهادهای سیاسی و سازمان های خبری است. «این کنفرانسهای مطبوعاتی بهجای بررسی دقیق، عملکردی برای بررسی دقیق است. آنها به یک فرآیند استماع برای یک کنسرت خبری کابلی تبدیل می شوند.
او اضافه می کند که چرخش کرسی ها نه تنها به توانایی مادی مطبوعات برای پاسخگویی به دولت آسیب می زند، بلکه مسائل دسترسی را نیز مطرح می کند. توماس افزود: «سازمان مطبوعاتی کاخ سفید به دسترسی بسیار معتاد است، بنابراین به راحتی رام میشوند و از پرسیدن سؤالات سختتر دوری میکنند».
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.