به گزارش دپارتمان اخبار بین المللی پایگاه خبری آبان نیوز ،
هنگامی که قطار شبانه از مسکو به ایستگاه مرکزی ویلنیوس برای توقف ۱۰ دقیقهای برنامهریزیشده خود میرسید، یک جفت چشم کنجکاو از یکی از پنجرههای آن نگاه میکردند – اما در پشت پردهای بسته ناپدید شدند.
مسافران قطار به سمت منطقه کالینینگراد روسیه می رفتند که تنها با عبور از لیتوانی می توان از طریق راه آهن به آنجا رفت و در سکوی بیرونی با تصاویر جنگ و ویرانی روبرو شدند.
بیست و چهار عکس بزرگ، که به صورت گرافیکی شهرهای بمباران شده اوکراین، کودکان کشته شده اوکراینی و اجساد خونین اوکراینی با جراحات ترکش را نشان می دهند، توسط شرکت ارائه دهنده راه آهن لیتوانی LTG، که لوکوموتیو واگن های روسی را از طریق قلمرو اتحادیه اروپا می کشد، در اینجا نصب شده است.
همه آنها پیام یکسانی را به زبان روسی دارند که از طریق سیستم نشانی عمومی هنگام توقف قطار تکرار می شود: «امروز، پوتین در حال کشتن غیرنظامیان در اوکراین است. آیا از این حمایت میکنید؟»
Mantas Dubauskas، سخنگوی LTG گفت: «مردم در روسیه دسترسی زیادی به اطلاعات بی طرفانه ندارند. شاید بتوانیم نظر چند نفر از مسافران را تغییر دهیم.»
نصب در ایستگاه مرکزی ویلنیوس نمادی از یک کشور بالتیک است که به نظر نمی رسد از جنگ در یکی از کشورهای هموطن اتحاد جماهیر شوروی سابق غافلگیر شده باشد، بلکه جرأت داشته باشد تا به جهان بگوید که بالاخره باید در مقابل روسیه بایستد.
![پوستری از یک ساختمان آسیب دیده در ایستگاه راه آهن ویلنیوس](https://aban.news/wp-content/uploads/2022/04/پوتین-در-حال-کشتن-غیرنظامیان-ایستگاه-قطاری-که-در-آن.jpg)
در چند روز اول پس از ورود نیروهای روسی به خاک اوکراین در 24 فوریه، نگرانی در اطراف لیتوانی که از سال 1990 یک جمهوری مستقل و از سال 2004 عضو ناتو بوده گسترش یافت.
لیناس کوجالا، مدیر مرکز مطالعات اروپای شرقی، گفت: «این ترسهای تاریخی زیادی را در کشور من ایجاد کرد. دهها پیام از دوستان داشتم که میپرسیدند بعد چه اتفاقی میافتد. برخی پرسیدند که آیا باید کشور را ترک کنند، شاید به اسپانیا یا پرتغال. شما فقط باید به نقشه منطقه نگاه کنید تا احساس ناراحتی کنید.
جنوبی ترین کشور از سه کشور بالتیک اتحادیه اروپا، لیتوانی در غرب با کالینینگراد و در شرق با بلاروس همسایه است – یک کریدور نظامی بین منطقه بالتیک و کشور مشتری، ارتباط کشورهای بالتیک را از بقیه اروپا قطع می کند.
اما چند روز پس از شروع تهاجم روسیه، نگرانی در بالتیک به عزم خود تبدیل شد. در مرکز ویلنیوس، پرچمهای اوکراین از پرچمهای لیتوانی بیشتر است، با رنگهای زرد و آبی که در اطراف ساختمانهای دولتی پوشانده شده، روی دیوارهای قدیمی شهر اسپری شده یا به عنوان روسری دور مانکنهای مغازه پیچیده شدهاند.
در 1 آوریل، لیتوانی اولین کشور اتحادیه اروپا بود که اعلام کرد گاز روسیه را کنار گذاشته است، در عوض نیازهای انرژی خود را از طریق یک پایانه LNG شناور در شهر بندری کلایپدا تامین می کند.
![روتا میلوتیته شناگر قهرمان لیتوانیایی در برکه مقابل سفارت روسیه در ویلنیوس به رنگ قرمز درآمد.](https://aban.news/wp-content/uploads/2022/04/پوتین-در-حال-کشتن-غیرنظامیان-ایستگاه-قطاری-که-در-آن.jpg)
این کشور همچنین یکی از اولین کشورهای اتحادیه اروپا بود که روابط دیپلماتیک خود با کرملین را پس از انتشار گزارش هایی مبنی بر جنایات جنگی از بوچا کاهش داد و دیپلمات ارشد خود را از مسکو خارج کرد و از سفیر روسیه خواست پایتخت لیتوانی را ترک کند.
این پیام از نظر بصری با یک اجرای هنری که سنگی از پایگاه دیپلماتیک فدراسیون روسیه در ویلنیوس پرتاب شد، برجسته شد: صبح چهارشنبه گذشته، روتا میلوتیته قهرمان المپیک لیتوانیایی در حوضچه ای نزدیک شنا کرد که با رنگ طبیعی به رنگ قرمز خونی درآمده بود.
برتا تیلمانتایت، روزنامهنگار و هنرمندی که به سازماندهی این اعتراض کمک کرد، گفت: «ما میخواستیم به مردم یادآوری کنیم که چقدر مهم است که به آنچه تجاوز روسیه انجام میدهد نگاه کنیم. من می توانم بفهمم که چرا مردم از اخبار دور نگاه می کنند یا خسته می شوند.
تیلمانتایت گفت: «اما در لیتوانی ما روسیه را می شناسیم و در این لحظه احساس ترس نداریم. مشاهده کننده. ما عزم زیادی را احساس می کنیم.»
هرکسی که بخواهد بداند چه چیزی باعث مواضع برجسته لیتوانی در این مقطع تاریخی شده است، لازم نیست خیلی بیشتر از موزه مشاغل و مبارزات آزادی ویلنیوس نگاه کند. این موزه که در مقر سابق KGB روبروی میدان Lukiškės واقع شده است، داستان این است که چگونه اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن 1940 لیتوانی را با اولتیماتوم برای اجازه دادن به نیروهای ارتش سرخ برای عبور از مرزهای لیتوانی را بیان می کند.
تنش بین مسکو و ویلنیوس پس از آن بالا گرفته بود که وزیر امور خارجه شوروی لیتوانی را به شکنجه و کشتن سه سرباز خود متهم کرد. در حالی که تعداد نیروهای روسی در مرزهای خود از مرزهای خود بیشتر بود، دولت لیتوانی کشور را به یک رژیم دست نشانده سپرد. بیشتر فضای نمایشگاهی در موزه به آن دسته از پارتیزانی ها داده می شود که با این وجود به مبارزه برای استقلال ادامه دادند.
Migle Kriksciunaite، 25 ساله، با والدینش در زیر آفتاب بعد از ظهر از موزه بازدید می کرد. آیا درسی وجود داشت که بقیه اروپا بتوانند از تاریخ لیتوانی بیاموزند؟ او گفت: «درسی که تاریخ ما به ما میدهد بسیار ساده است. “برای آزادی خود بجنگید. به همین سادگی است.»
این خبر از خبرگزاری های بین المللی معتبر گردآوری شده است و سایت اخبار روز ایران و جهان آبان نیوز صرفا نمایش دهنده است. آبان نیوز در راستای موازین و قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند لذا چنانچه این خبر را شایسته ویرایش و یا حذف میدانید، در صفحه تماس با ما گزارش کنید.